ΛΥΚΟΦΡΩΝ

ΤΑ ΜΕΛΕΤΑΩ ΟΛΑ ΚΑΙ ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΩ

Ο σκοπός της σύγχρονης Παιδείας

Posted by lykofron στο 04/04/2009

Ο σκοπός της σύγχρονης Παιδείας πρέπει να είναι η παραγωγή ενεργών, συγκροτημένων, υπευθύνων, λογικών, μορφωμένων και ηθικών πολιτών.  Ορίζοντας προηγουμένως, σε αντίθεση προς τα νυν ισχύοντα, ότι ο προορισμός της Παιδείας είναι όχι η κατήχηση και η διαμόρφωση πιστών Χριστιανών Ορθοδόξων, αλλά η πνευματική τελειοποίηση των πολιτών στο μέτρο των δυνατοτήτων ενός εκάστου, καθώς και η ανάπτυξη εθνικής, αλλά και ανθρωπιστικής συνειδήσεως, θεωρούμε ότι ο επιμέρους προορισμός της πρωτοβάθμιας Εκπαιδεύσεως πρέπει να είναι όχι ο υπερκορεσμός τού παιδικού μυαλού με ανούσιες έως άχρηστες πληροφορίες, αλλά η ισόρροπη σωματική, ψυχική και πνευματική ανάπτυξή του, μέσα από: 

1. την μεθοδική και με μέτρο παροχή στα παιδιά επιλεγμένης γνώσης, 

2. την ανάπτυξη της λογικότητας, καθώς και της διευρυμένης και κριτικής σκέψης, 

3. την ισχυροποίηση της αυτοπεποιθήσεώς τους, 

4. την γνωριμία τους με κλασικές αξίες (λ.χ. Αρετή, Μέτρον, Ευθύτητα, Παρρησία, Ανθρωπισμό, Αγάπη προς την Ελευθερία, κ.ά.), και με αξίες άγνωστες στον τωρινό κόσμο (λ.χ. Οργανικότητα, κ.ά.),  

5. την καλλιέργεια του σεβασμού για την Φύση, αλλά και για τους γονείς και τους ηλικιωμένους, 

6. την πρώτη επαφή και εξοικείωση με την αρχαία Ελληνική γλώσσα. Ως γνωστόν η εκμάθηση των αρχαίων Ελληνικών βελτιώνει την ψυχοπαιδευτική ανάπτυξη του παιδιού σε καίριους τομείς, όπως είναι οι αντιληπτικές και οπτικές ικανότητές του, σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησε το «Ανοικτό Ψυχοθεραπευτικό Κέντρο» και το «Ινστιτούτο Διαγνωστικής Ψυχολογίας» (18ο Πανελλήνιο Ψυχιατρικό Συνέδριο στην νήσο Κω), 

7. την μουσική Παιδεία, η οποία καθίσταται βασικό μάθημα. Οι Έλληνες στην αρχαιότητα γνώριζαν πως η μουσική και η εκμάθηση μουσικών οργάνων ημερεύει τα παιδιά και τα εξοικειώνει προς τον ρυθμό και την αρμονία, 

8. την άθληση, ως βασική δραστηριότητα. Ο στόχος είναι η βελτίωση της φυσικής καταστάσεως των παιδιών, με την εκγύμνασή τους σε μία ποικιλία αθλημάτων. Τα σημερινά παιδιά με την κακή σωματική τους κατάσταση, είναι δυσκίνητα και εκδηλώνουν διστακτικότητα, δειλία και αναποφασιστικότητα, και 

9. την ενασχόλησή τους με ευχάριστες δραστηριότητες, εικαστικά, θεατρική αγωγή και χορό.

Πρωτοβάθμια παιδεία

Το πρωτοβάθμιο σχολείο πρέπει να είναι ικανό να γοητεύει τα μικρά παιδιά και να τα κάνει να αγαπήσουν την μάθηση και το ερευνητικό πνεύμα. Γι’ αυτό πρέπει να είναι ένα σχολείο παιχνιδιού και χαράς και όχι άγχους και πειθαναγκασμού. Δεν πρέπει επίσης να πιέζει τα παιδιά με φορτωμένα ωρολόγια προγράμματα, ούτε να λειτουργεί ως «parking» παιδιών για «γονείς που τρέχουν με τις δουλειές τους». 

Όλως ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην ποιότητα των δασκάλων, που θα αναλάβουν τον ρόλο να πραγματώσουν ένα τέτοιο σχολικό περιβάλλον. Αυτονόητη είναι συνεπώς η άριστη διαμόρφωσή τους (όπως άλλωστε και των εκπαιδευτικών των επομένων εκπαιδευτικών βαθμίδων, για τις οποίες θα μιλήσουμε παρακάτω), με συνεχείς επιμορφώσεις, όπως και η χορήγηση στο σύνολο των Ελλήνων εκπαιδευτικών αποδοχών ικανών να τους εξασφαλίσουν πολύ καλό βιοτικό επίπεδο και άρα επαρκή ελεύθερο χρόνο για αυτοβελτίωση. 

Οι δαπάνες για την Παιδεία (σε κάθε βαθμίδα της) θεωρούνται από εμάς όχι κρατικά έξοδα του συρμού, αλλά αποφασιστική επένδυση της πατρίδας μας σε αυριανό έμψυχο υλικό. Η συγκεκριμένη θεώρηση κάνει ωστόσο απολύτως αναγκαίο και τον συνεχή έλεγχο της ποιότητας των διδασκόντων: οι εκπαιδευτικοί μας πρέπει να αμείβονται καλά, αλλ’ από την άλλη οφείλουν επίσης να γνωρίζουν άριστα το αντικείμενο τους και να αγαπούν το λειτούργημα που κάνουν. 

Αυτονόητη είναι επίσης για εμάς, τόσο για την συγκεκριμένη όσο και για τις επόμενες βαθμίδες της Εκπαιδεύσεως, η προηγούμενη διασφάλιση της πλήρους απουσίας οπισθοδρομικών, δεισιδαιμονικών, ενοχικών και ανιστορικών επιρροών επάνω στους ευαίσθητους μικρούς μαθητές, η οποία διασφάλιση με την σειρά της προϋποθέτει: α) την αναγκαία εκκοσμίκευση του κράτους και βεβαίως τον αναγκαίο διαχωρισμό Πολιτείας και Εκκλησίας, και  β) την συνακόλουθη αφαίρεση από την όλη εκπαιδευτική διαδικασία τού νυν ισχύοντος απροκάλυπτα κατηχητικού χαρακτήρα της. 

Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση

Ο επιμέρους προορισμός της δευτεροβάθμιας Εκπαιδεύσεως πρέπει να είναι όχι η νυν έκτιση ποινής απώλειας 6 τουλάχιστον ετών, από άτομα που βρίσκονται στο απόγειο της ενεργητικότητάς τους, ούτε η αυταπάτη ότι δήθεν με υπερκορεσμό άτακτων και ασύνδετων πληροφοριών θα καταστούν αυτά, τρόπον τινά, προ-«επιστήμονες», αλλά: 

1. η μεθοδική παροχή σφαιρικής και ουσιαστικής γνώσεως, ικανής είτε να αποτελέσει την βάση για περαιτέρω γνωστική ανάπτυξη στην επόμενη βαθμίδα της Εκπαιδεύσεως, είτε να αποτελέσει επαρκές εφόδιο του παραπέρα βίου για όσους δεν προχωρήσουν στην Ανωτέρα και Ανωτάτη Εκπαίδευση, 

2. η εδραίωση της λογικότητας και η συνεχής άσκηση και άρα ενδυνάμωση της διευρυμένης και κριτικής σκέψεως, 

3. η ολοκλήρωση της προσωπικότητας των μαθητών και η, μέσω μιας αποενοχοποιημένης πληροφορήσεως, συμφιλίωσή τους με τους κραδασμούς της αναδυομένης σεξουαλικότητάς τους, 

4. η εις βάθος γνωριμία τους με τις κλασικές αξίες και την Φιλοσοφία, ασχέτως της εξειδικεύσεως που θα ακολουθήσουν στην επόμενη βαθμίδα της Εκπαιδεύσεως, και 

5. η ουσιαστική πληροφόρησή τους για τα κύρια στοιχεία των λεγομένων «Θετικών» Επιστημών και η γνωριμία με τις πλέον πρόσφατες ανακαλύψεις της Φυσικής, της Χημείας, της Βιολογίας, της Γεωλογίας, των Μαθηματικών και της Αστρονομίας.  

Το δευτεροβάθμιο σχολείο οφείλει να είναι ικανό να κρατάει τους εφήβους στην φιλομάθεια και το ερευνητικό πνεύμα. Να είναι ένα σχολείο παροχής πνευματικής ουσίας και επιθυμητής γνώσεως και όχι χώρος πειθαναγκασμού και πλήξεως και εγκλωβισμού σε εξεταστικό φαύλο κύκλο. Οφείλει να παρέχει πυκνή και ουσιαστική γνώση, για να καταστεί περιττή ή εντελώς άχρηστη η ύπαρξη τής όποιας μορφής παρα-παιδείας και να αφήνει επίσης απαραίτητο ελεύθερο χρόνο για εξωσχολική ανάπτυξη.  

Το δικό μας δευτεροβάθμιο σχολείο θα πολεμήσει σκληρά την παγιωμένη, εδώ και πολλές δεκαετίες, σχεδόν βυζαντινή (σχολαστική) εκπαιδευτική νοοτροπία της απομνημονεύσεως, της παπαγαλίας και της ρηχότητας, μία νοοτροπία προορισμένη να παράγει υπάκουους και μαζικοποιημένους ανθρώπους, άκριτους προσκυνητές και χειροκροτητές. Το δικό μας δευτεροβάθμιο σχολείο απαιτεί έρευνα, συνδυαστική (μαθηματική ? φιλοσοφική – επαγωγική) και κριτική σκέψη και κυρίως την βιωματική εμπειρία. Η πρόσβαση των μαθητών στην πληροφορία απαιτείται να είναι απολύτως ελεύθερη, μέσω βιβλιοθηκών και υπηρεσιών Διαδικτύου, καθώς και μέσω «εργαστηρίων», όπου το πείραμα θα βιώνεται σε πραγματικές συνθήκες.  

Στην δευτεροβάθμια Εκπαίδευση θα διδάσκονται με τρόπο άρτιο και αποτελεσματικό 2 τουλάχιστον ξένες γλώσσες, καθώς και Ιστορία (κυρίως του Ελληνικού Έθνους και συμπληρωματικά μόνον των Ρωμαίων, των Βυζαντινών, των λοιπών Ευρωπαίων και των άλλων Εθνών της γης) και Αρχαία Ελληνικά. Στις 2 πρώτες χρονιές της δευτεροβάθμιας Εκπαιδεύσεως οι μαθητές θα γίνονται άριστοι γνώστες του μηχανισμού της Αρχαίας Ελληνικής (συντακτικό, γραμματικοί κανόνες, κ.ά.) ως συνέχεια της διδασκαλίας στην πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Στις υπόλοιπες 4 χρονιές θα ασκούνται εμπράκτως επάνω σε ενδιαφέροντα και θελκτικά για τον σύγχρονο νέο άνθρωπο φιλοσοφικά κείμενα της Αρχαίας Γραμματείας, με παράλληλο εμπλουτισμό του λεξιλογίου τους και εξοικείωσή τους με τις σύνθετες και αφηρημένες έννοιες.

  Τριτοβάθμια Εκπαίδευση

Η είσοδος στις Ανώτερες και Ανώτατες Σχολές θα πραγματοποιείται σε προεπιλεγμένες από τον υποψήφιο Σχολές. Σε περίπτωση εξετάσεων, η εξεταστέα ύλη θα προέρχεται πάντοτε από την ήδη και μάλιστα με άρτιο τρόπο διδαχθείσα, ώστε να καθίσταται περιττή η όποια προπαρασκευαστική παρα-παιδεία (η παρα-παιδεία είναι το προϊόν μίας ενιαίας πολιτικής, η οποία στηρίχτηκε από όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων 30 – 40 ετών, με σκοπό να περιορίσουν δήθεν την ανεργία στους εκπαιδευτικούς και για να τους επιτρέψουν ένα «συμπληρωματικό» εισόδημα, την στιγμή που αυτές οι ίδιες κυβερνήσεις αδιαφόρησαν προκλητικά για το βιοτικό επίπεδό τους).  

Η χώρα μας, η οποία παρήγαγε όλον σχεδόν τον Πολιτισμό τού τότε γνωστού κόσμου και σήμερα, παρ’ όλο που δεν δείχνει πια σε θέση να παράξει τίποτε, εμφανίζει ωστόσο  

α) μεγάλη ποσότητα συσσωρευμένου ιδιωτικού πλούτου (αν και αποτελούν μόλις το 0,18% του παγκοσμίου πληθυσμού και παράγουν το 0,37 του παγκοσμίου ΑΕΠ, τα ελληνικά νοικοκυριά διαθέτουν το 0,5% του παγκόσμιου πλούτου σύμφωνα με την τελευταία έρευνα του Πανεπιστημίου του ΟΗΕ, Δεκέμβριος 2006), και 

β) προκλητική σπατάλη δημοσίου πλούτου για κοινωνικά ανούσιες δραστηριότητες (λ.χ. αλλεπάλληλες φιέστες τέρψεως των μαζών, υποστήριξη αλλοδαπών θεοκρατικών κέντρων, κ.ά.), 

θεωρούμε εθνικό όνειδος, όσον αφορά την Ανωτέρα και Ανωτάτη Εκπαίδευση: 

1. το να είναι η Ελλάδα η πρώτη μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ που εξάγει φοιτητές σε ξένα πανεπιστήμια (51.038 κατά την τελευταία καταμέτρηση, Νοέμβριος 2006), πολλά εκ των οποίων μάλιστα ευρίσκονται σε πολιτισμικά υποβαθμισμένες χώρες, 

2. το να χρησιμοποιείται κατά κόρον ο θεσμός της λεγόμενης «Τεχνικής Εκπαιδεύσεως», όχι για δημιουργία ικανών στελεχών μίας κοινωνίας που μπορεί να αφομοιώσει εργασιακά τις συγκεκριμένες ειδικότητες, αλλά μόνο και μόνο για οικονομική ψευτο-ανάπτυξη συγκεκριμένων προβληματικών περιοχών, μέσω ωμής κερδοσκοπίας εις βάρος των ματαίως σπουδαζόντων στις σχετικές Σχολές.  

Εθνικό όνειδος θεωρούμε επίσης την ογκώδη αναξιοκρατία και ημετεροκρατία, οι οποίες μαστίζουν τα Ελληνικά Πανεπιστήμια, εξαιτίας της παρεμβάσεως γνωστών εξω-εκπαιδευτικών κέντρων στην ανάδειξη του καθηγητικού δυναμικού, αλλά και στην στήριξη μετριοτήτων, καθώς και άτυπων συντεχνιών. Η παρέμβαση αυτή άλλωστε αποτελεί τον κύριο λόγο της κραυγαλέας απαξιώσεως τής ημεδαπής Ανωτάτης Εκπαιδεύσεως, η οποία απαξίωση με την σειρά της παρέχει το βολικό άλλοθι για την προαναφερθείσα εξαγωγή φοιτητών μας σε ξένα Πανεπιστήμια. Υπενθυμίζουμε ότι χιλιάδες Έλληνες επιστήμονες διαπρέπουν σε Πανεπιστήμια και Ερευνητικά Κέντρα της αλλοδαπής.  

Με την εξοικονόμηση και λογική διαχείριση των κολοσσιαίων ποσών που τώρα κατασπαταλούνται α) για εξαγωγή φοιτητών (51.038 X  14.000 κατά μέσον όρο = 700 περίπου εκατομμύρια ευρώ), και  β) ανούσιες επιδείξεις τέρψεως (λαϊκές φιέστες, κ.λπ.) και αμφιλεγόμενης επιρροής (πακτωλός χρημάτων προς ξένα Πατριαρχεία, κ.λπ.) από πλευράς της Πολιτείας, είναι απολύτως δυνατή η πραγμάτωση ενός αρίστου επιπέδου ελληνικών Ανωτέρων και κυρίως Ανωτάτων Σχολών, εφάμιλλου ή ακόμα και πολύ ανωτέρου εκείνου των χωρών υποδοχής τών έως τώρα εξαγομένων φοιτητών, σε σημείο μάλιστα που η Ελλάδα να αρχίσει να εισάγει αντί να εξάγει φοιτητές.  

Αυτονόητο θεωρούμε βεβαίως ότι για την πραγμάτωση αυτή απαιτείται επίσης: 

1. η εκ θεμελίων αλλαγή των δομών του δημοσίου ελληνικού Πανεπιστημίου,  

2. η σαφής εξασφάλιση της πλήρους αυτοτέλειας των Πανεπιστημίων,  

3. ο αυστηρός επανέλεγχος της επαρκείας όλων των πανεπιστημιακών διδασκάλων,  

4. η αλλαγή φυσιογνωμίας, ή ακόμη και κατάργηση κάποιων Σχολών, 

5. η γενναιόδωρη χρηματοδότηση υπερσύγχρονης επιστημονικής έρευνας. 

Με την πραγμάτωση της εξαίρετης ποιότητας του πανεπιστημιακού επιπέδου της χώρας μας (για την οποία πρέπει να αφιερωθεί στην όλη Παιδεία τουλάχιστον το 5% του κρατικού προϋπολογισμού), θα καταστεί περιττό ή ανούσιο και το νυν ψευδο-«δίλημμα» περί του εάν μπορούν να λειτουργήσουν στην χώρα μας ιδιωτικά ημεδαπά ή αλλοδαπά Πανεπιστήμια. Και αυτό επειδή η σύγκριση θα είναι σαρωτική υπέρ μίας μορφής Ανωτάτης Παιδείας που θα παρέχεται από την Πολιτεία και άρα θα είναι δωρεάν. 

Εδώ παρεμπιπτόντως καταγγέλλουμε και το άλλο ψευτο-«δίλημμα» των ημερών, περί κερδοσκοπικών ή μη κερδοσκοπικών ιδιωτικών Πανεπιστημίων, το οποίο στην δευτέρα περίπτωση αφήνει ελεύθερο χώρο δράσεως σε γνωστά βαθύπλουτα κέντρα, κυρίως θεοκρατικά, της ημεδαπής και της αλλοδαπής. 

(ΑΠΟ GOOGLE)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: