ΛΥΚΟΦΡΩΝ

ΤΑ ΜΕΛΕΤΑΩ ΟΛΑ ΚΑΙ ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΩ

Archive for Δεκέμβριος 2009

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

Posted by lykofron στο 31/12/2009

Από πού ήρθε αυτή η Θρησκεία; Ποιος την δημιούργησε; Και γιατί

Αν έχετε αναρωτηθεί ποτέ από πού ακριβώς προήλθε ο Χριστιανισμός, ποιος εδημιούργησε τη θρησκεία και για ποιο σκοπό είχε σχεδιαστεί, τότε μπορώ να σας εγγυηθώ ότι θα βρείτε τα παρακάτω δύο άρθρα άκρως ενδιαφέροντα. Η ουσία προκύπτει μετά από μερικές παραγράφους, αλλά διαβάζοντας τα άρθρα αυτά στο σύνολο τους θα έχετε ανταμειφθεί για το χρόνο που έχετε ξοδέψει.

Τα παρακάτω άρθρα είναι ιδιαιτέρως σημαντικά διότι έχουν γραφεί από τον Μarsus Eli Ravage, έναν ραβίνο συγγραφέα που «ετιμάτο υπό την εύνοια των Rothschlids (των εβραίων  τραπεζιτών) σαν ο μόνος εγκεκριμένος βιογράφος τους». Αυτό που ακολουθεί αποτελεί μια πιστή μεταφορά. Μπορείτε να ελέγξετε το άρθρο αυτό σε οποιαδήποτε μεγάλη βιβλιοθήκη – αν έχετε την παραμικρή αμφιβολία.

1) ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ

Δημοσιεύτηκε στο THE CENTURY ΜΑGΑΖΙΝΕ, τον Ιανουάριο του 1928 από τον ραβίνο Marcus Eli Ravage. «Φυσικά και μας απεχθάνεστε. Δεν υπάρχει λόγος να το αμφισβητείτε αυτό. Γι αυτό ας μη χάνουμε τον καιρό μας με αμφισβητήσεις και δικαιολογίες. Ξέρετε πολύ καλά ότι έτσι είναι, και εγώ το γνωρίζω αυτό και εμείς καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλον. Σίγουρα, κάποιοι από τους καλύτερους φίλους σας είναι Εβραίοι και όλα τα σχετικά. Το έχω ξανακούσει αυτό και πάνω από μια φορά, τουλάχιστον έτσι νομίζω. Και γνωρίζω επίσης, ότι δεν εννοείτε εμένα προσωπικά -«εμένα» εννοώντας οποιονδήποτε Εβραίο σαν ατομική προσωπικότητα- όταν εκτοξεύετε αυτά εναντίον μας με τον υγιεινό σας τρόπο, γιατί εγώ είμαι, τέλος πάντων, τόσο διαφορετικός, σαν να μην το ξέρατε, σχεδόν εξίσου καλός σαν εσάς. Η μικρή αυτή εξαίρεση δεν με γεμίζει, ωστόσο, με ευγνωμοσύνη -αλλά ας τα αφήσουμε αυτά για τώρα. Είναι το επιθετικό, ανερχόμενο, καταπιεστικό, υλιστικό είδος που απεχθάνεστε- αυτούς, που με μια λέξη, σας υπενθυμίζουν τόσο πολύ τη δική σας ανερχόμενη γενιά. Κατανοούμε απόλυτα ο ένας τον άλλον. Δεν σας κατηγορώ.

Μα το θεό, δεν κατηγορώ κανένα που δεν του αρέσει κάποιος. Αυτό όμως που μου προκαλεί το ενδιαφέρον σε όλη αυτήν την αντι-Εβραΐκή υπόθεση, όπως εσείς το παρουσιάζετε, είναι η πλήρης έλλειψη θάρρους. Αυτός ο πλάγιος και σχετικός τρόπος τον οποίο χρησιμοποιείτε, μεταχειριζόμενοι τέτοιες διάτρητες δικαιολογίες κου φαίνεστε να πάσχετε από προβλήματα ευσυνειδησίας τόσο έντονα, που αν η όλη παράσταση δεν ήταν τόσο τραγελαφική, θα ήταν εκνευριστική.

Δεν είναι ότι είστε ερασιτέχνες: ασχολείστε με αυτό πάνω από δεκαπέντε αιώνες. Όμως παρακολουθώντας και ακούγοντας τα παιδικά σας προσχήματα, σχηματίζει κανείς την εντύπωση ότι εσείς οι ίδιοι δεν γνωρίζετε για πιο πράγμα πρόκειται. Μας σιχαίνεστε, αλλά δεν μπορείτε ξεκάθαρα να πείτε το γιατί. Σκέφτεστε μια νέα δικαιολογία -αιτία την ονομάζεται- κάθε μέρα. Έχετε συσσωρεύσει δικαιολογίες για τον εαυτό σας αυτά τα εκατοντάδες χρόνια και κάθε νέο σας εύρημα είναι περισσότερο γελοίο από το προηγούμενο και κάθε καινούρια δικαιολογία αντιφάσκει και εξουδετερώνει την προηγούμενη.

Πριν από λίγα σχετικά χρόνια, συνήθιζα να ακούω ότι ήμαστε σκαφτιάδες χρημάτων και. εμπορικοί υλιστές. Τώρα διαδίδεται το παράπονο ότι κανένα έργο τέχνης και κανένα επάγγελμα δεν είναι ασφαλές ενάντια στην Εβραϊκή εισβολή.

Εμείς είμαστε, αν σας πιστέψει κανείς, συγχρόνως και προσηλωμένοι στη φυλή μας και αφιερωμένοι σε αυτήν και μη αφομοιώσιμοι επειδή δεν συνάπτουμε γάμους με σας, και ταυτόχρονα είμαστε αναρριχητές και καταπιεστές και μια απειλή στην φυλετική σας ακεραιότητα.

Το επίπεδο διαβίωσης μας είναι τόσο χαμηλό που εμείς δημιουργούμε τις δικές σας εξαθλιωμένες συνοικίες και τις απάνθρωπες βιομηχανίες σας, και ταυτόχρονα τόσο υψηλό που σας διώχνουμε από τις ακριβότερες περιοχές σας.

Αποφεύγουμε το πατριωτικό μας καθήκον οε καιρό πολέμου γιατί είμαστε ειρηνόφιλοι από τη φύση μας και από παράδοση, αλλά ταυτόχρονα είμαστε οι αρχισυνωμότες των συμπαντικών πολέμων και οι κύριοι χρηματοδότες των πολέμων αυτών – ανατρέξατε στο τελευταίο Drearbom Independen (Εφημερίς που εξέδιδε ο αυτοκινητοβιομήχανος Χένρι Φορντ) καθώς και στα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών. .

Είμαστε συγχρόνως οι ιδρυτές και ηγέτες του καπιταλισμού αλλά και οι κύριοι υποκινητές των επαναστάσεων εναντίον του καπιταλισμού. Δίχως αμφιβολία, η ιστορία δεν έχει να επιδείξει άλλο παράδειγμα, σαν εμάς, για την προσαρμοστικότητα!

Και ναι! Παρ’ ολίγο να ξεχάσω την αιτία όλων των αιτιών. Εμείς είμαστε οι ξεροκέφαλοι άνθρωποι που ποτέ δεν δέχθηκαν τον χριστιανισμό, και εμείς είμαστε οι εγκληματίες που σταύρωσαν τον ιδρυτή του. Όμως μπορώ να σας πω ότι αυταπατάστε. Σας λείπει είτε η αυτογνωσία είτε το θάρρος να αντιμετωπίσετε με αντικειμενικότητα τα γεγονότα και να σταθείτε μπρος στην αλήθεια. Απεχθάνεστε τον Εβραίο όχι επειδή, όπως ίσως κάποιοι από σας να νομίζουν, αυτός σταύρωσε τον Ιησού αλλά γιατί αυτός τον γέννησε. Η πραγματική αντιμαχία σας με μας δεν είναι γιατί εμείς απορρίψαμε τον Χριστιανισμό, αλλά γιατί σας τον επιβάλλαμε!

Οι χλιαρές, αντικρουόμενες κατηγορίες σας εναντίον μας δεν είναι ένα μπάλωμα στην μαυρίλα της αποδεδειγμένης ιστορικής μας επιθετικότητας. Μας κατηγορείτε για την ανακίνηση της επανάστασης στη Μόσχα. Ας υποθέσουμε ότι αποδεχόμαστε την κατηγορία. Και λοιπόν; Συγκρινόμενο με το τι κατάφερε ο Παύλος, ο Εβραίος της Ταρσού, στη Ρώμη, ο Ρωσικός ξεσηκωμός δεν αποτελεί παρά ένα καβγά του δρόμου.

Δημιουργείτε πολύ θόρυβο και εκφράζετε μεγάλη οργή για την ανάρμοστη Εβραϊκή επιρροή στα θέατρα και στους κινηματογράφους σας. Πολύ καλά. Δεκτό, το παράπονο σας, είναι βάσιμο. Αλλά τι είναι αυτό συγκρινόμενο με την συγκλονιστική μας επιρροή στις εκκλησίες σας, στα σχολεία σας, στους νόμους σας και στις κυβερνήσεις σας, και ακόμα και στις ίδιες τις σκέψεις σας που κάνετε κάθε μέρα;

Ένας αδέξιος Ρώσος παραχαράζει ορισμένα έγγραφα και τα δημοσιεύει σε ένα βιβλίο με το όνομα Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών, που δείχνουν άτι εμείς συνωμοτήσαμε για να επιφέρουμε τον τελευταίο Παγκόσμιο Πόλεμο. Εσείς πιστεύετε αυτό το βιβλίο. Εντάξει. Για χάρη της συζήτησης εμείς υπογράφουμε την κάθε λέξη του. Είναι γνήσιο και αυθεντικό. Αλλά τι είναι αυτό πέρα από την αναμφισβήτητη ιστορική συνωμοσία που έχουμε πραγματοποιήσει, που δεν έχουμε ποτέ αρνηθεί γιατί εσείς δεν είχατε ποτέ το θάρρος να μας κατηγορήσατε γι’ αυτό, και του οποίου η πλήρης καταγραφή υπάρχει για τον οποιοδήποτε να διαβάσει;

Αν πράγματι εννοείτε αυτά που λέτε όταν μιλάτε για Εβραϊκά σχέδια, να μην σας στρέψω την προσοχή σε ένα που αξίζει να αναφερθεί; Σε τι ωφελεί να χάνετε τα λόγια σας για τον ισχυριζόμενο έλεγχο της δημόσιας γνώμης από Εβραίους χρηματοδότες, ιδιοκτήτες εφημερίδων και κινηματογραφικούς μεγιστάνες, όταν μπορείτε πολύ απλά δίκαια να μας κατηγορήσετε για τον αποδεδειγμένο έλεγχο ολόκληρου του πολιτισμού σας από τα Εβραϊκά Ευαγγέλια;

Δεν έχετε ακόμα ξεκινήσει να εκτιμάτε το πραγματικό βάθος της ενοχής μας. Εμείς είμαστε παρείσακτοι. Εμείς είμαστε ταραξίες. Εμείς είμαστε υπονομευτές. Έχουμε πάρει τον φυσικό σας κόσμο, τα ιδανικά σας, τον προορισμό σας και έχουμε προκαλέσει τον όλεθρο. Εμείς βρισκόμαστε πίσω όχι μόνο από τον τελευταίο μεγάλο πόλεμο αλλά πίσω σχεδόν από όλους σας τους πολέμους, πίσω όχι μόνο από τη Ρωσική αλλά και από κάθε μεγάλη επανάσταση της ιστορίας σας. Εμείς έχουμε επιφέρει τη διχόνοια και τη σύγχυση και την αγανάκτηση στην ιδιωτική και στην δημοσιά σας ζωή. Εξακολουθούμε να το κάνουμε. Κανείς δεν μπορεί να πει για πόσο καιρό θα εξακολουθούμε να το κάνουμε.

Ανατρέξετε λίγο πίσω και αναλογιστείτε τι έχει συμβεί. Δεκαεννέα αιώνες πριν, ήσαστε μια αθώα, ανέμελη, παγανιστική φυλή. Λατρεύατε αναρίθμητους θεούς και θεές, τα πνεύματα του αέρα, των τρεχούμενων νερών και του δάσους. Νιώθατε αδιάντροπη περηφάνια στη ομορφιά των γυμνών σας κορμιών. Χαράζατε μορφές των θεών σας καθώς και του προκλητικού ανθρωπίνου σώματος. Γοητευόσαστε με τις μάχες στις πεδιάδες, στις αρένες και στα πολεμικά εδάφη. Πόλεμος και σκλαβιά αποτελούσαν καθιερωμένους θεσμούς στα κοινωνικά σας συστήματα. Διασκεδάζοντας σης βουνοπλαγιές και στις πεδιάδες της εξοχής, ασχοληθήκατε με τη θεώρηση του θαύματος και του μυστηρίου της ζωής και θέσατε τα θεμέλια της φυσικής επιστήμης και φιλοσοφίας. Είχατε μια ευγενική, αισθησιακή κουλτούρα, ανεπηρέαστη από τις όποιες ενοχλήσεις μιας κοινωνικής συνειδήσεως ή από οποιεσδήποτε συναισθηματικές αμφισβητήσεις περί ανθρώπινης ισότητας. Ποιος ξέρει ποιο μεγάλο και δοξασμένο πεπρωμένο θα ήταν δικό σας αν σας αφήναμε ήσυχους.

Αλλά δεν σας αφήσαμε ήσυχους. Σας πήραμε από το χέρι και γκρεμίσαμε το όμορφο και ευγενικό οικοδόμημα που είχατε εγείρει, και αλλάξαμε ολόκληρη την πορεία της ιστορίας σας. Σας κατακτήσαμε όπως ποτέ καμιά δικιά σας αυτοκρατορία δεν υπέταξε την Αφρική ή την Ασία. Και το καταφέραμε αυτό δίχως στρατούς, δίχως σφαίρες, δίχως αίμα και αναταραχές, δίχως κανένα είδους εξαναγκασμού. Το καταφέραμε αποκλειστικά και μόνο με την ακαταμάχητη δύναμη του πνεύματος μας, των ιδεών μας, της προπαγάνδας μας.

Σας κάναμε τους πρόθυμους και ασυνείδητους φορείς της αποστολής μας σε ολόκληρο τον κόσμο, στις βαρβαρικές φυλές της γης, στις αναρίθμητες αγέννητες γενιές. Χωρίς να καταλάβετε πλήρως το τι σας κάναμε, γίνατε οι ενεργοί πράκτορες της φυλετικής μας παράδοσης, μεταφέροντας το ευαγγέλιο μας στις ανεξερεύνητες γωνιές του κόσμου.

Τα έθιμα της φυλής μας έχουν γίνει ο πυρήνας του ηθικού σας κώδικα. Οι νόμοι της φυλής μας έχουν μορφοποιήσει τη βάση όλων των συνταγμάτων σας και των νομικών σας συστημάτων. Οι θρύλοι μας και τα λαϊκά μας παραμύθια αποτελούν την ιερή, (απόρρητη) από γενεά σε γενεά γνώση, την οποία σιγοτραγουδάτε στα νήπια σας. Οι ποιητές μας έχουν γεμίσει τα υμνολόγια σας και τα προσευχητάρια σας. Η εθνική μας ιστορία έχει γίνει αναπόσπαστο μέρος των παστόρων σας και των ιερέων σας και των μελετητών σας. Οι βασιλιάδες μας, οι πολιτικοί μας, οι προφήτες μας, οι πολεμιστές μας αποτελούν τους ήρωες σας Η μικρή αρχαία μας χώρα είναι ο Ιερός σας Τόπος. Η εθνική μας λογοτεχνία είναι το Ιερό σας Βιβλίο (Βίβλος). Αυτά που σκέφτηκε και δίδαξε ο λαός μας έχουν ανεξίτηλα ενσωματωθεί τόσο στην ίδια σας την ομιλία όσο και στην παράδοση σας, ώστε κανείς από σας δεν μπορεί να αποκαλείται μορφωμένος αν δεν γνωρίζει την εθνική μας κληρονομιά.

Εβραίοι τεχνίτες και Εβραίοι ψαράδες αποτελούν τους δασκάλους και τους αγίους σας, με αμέτρητα αγάλματα λαξευμένα με την μορφή τους και αναρίθμητες εκκλησίες αναγερμένες στην μνήμη τους. Μια Εβραία παρθένα ενσαρκώνει το ιδανικό σας για την γυναίκα. Ένας εβραίος επαναστάτης-προφήτης είναι η κεντρική μορφή της θρησκευτικής σας λατρείας. Έχουμε γκρεμίσει τα είδωλα σας, έχουμε παραμερίσει την εθνική σας κληρονομιά, και τα έχουμε αντικαταστήσει με το δικό μας θεό και τις δικές μας παραδόσεις. Καμία κατάκτηση στην ιστορία μπορεί έστω αμυδρά να συγκριθεί με αυτήν την απόλυτη κατάκτηση μας πάνω σε σας.

Πώς το καταφέραμε; Σχεδόν κατά λάθος. Περίπου δύο χιλιάδες χρόνια πριν, στην μακρινή Παλαιστίνη, η θρησκεία μας είχε παραπέσει στην παρακμή και στον υλισμό. Έμποροι-χρηματιστές είχαν στην κατοχή τους τον ναό. Διεφθαρμένοι, εγωιστές ιερείς επέβαλλαν πρόστιμα στον λαό μας και πάχαιναν. Τότε ένας νεαρός ιδεαλιστής-πατριώτης ήρθε στην επιφάνεια και περιόδευσε τη χώρα καλώντας για μια αναγέννηση της πίστεως. Δεν είχε καμία πρόθεση να ιδρύσει κάποια νέα εκκλησία. Όπως όλοι οι προφήτες πριν από αυτόν, ο μόνος του στόχος ήταν να εξαγνίσει και να αναζωογονήσει την παλιά θρησκεία. Επιτέθηκε στους ιερείς και απομάκρυνε τους εμπόρους-χρηματιστές από τον ναό. Αυτό τον έφερε σε σύγκρουση με την καθιερωμένη τάξη και τα στηρίγματα της. Οι Ρωμαϊκές αρχές, που είχαν υπό την κατοχή τους τη χώρα, φοβούμενοι την επιθετική του επαναστατικότητα και εκλαμβάνοντας την ως μια πολιτική προσπάθεια απομακρύνσεώς τους, τον συνέλαβαν, τον πέρασαν από δίκη και τον καταδίκασαν σε θάνατο δια της σταυρώσεως, έναν συνηθισμένο τρόπο εκτέλεσης της εποχής εκείνης. .

Οι ακόλουθοι του Ιησού της Ναζαρέτ, κυρίως σκλάβοι και φτωχές γυναίκες, μέσα στο πένθος και την απογοήτευση τους, στράφηκαν μακριά από τον κόσμο και μετασχηματίστηκαν σε μια αδελφότητα αποτελούμενη από ειρηνιστές μη-ανπδρώντες, μοιράζοντας την μνήμη του σταυρωμένου ηγέτη τους και διαβιώνοντας μαζί κατά τρόπο κομμουνιστικό. Δεν ήταν παρά μια νέα αίρεση στην Ιουδαία, δίχως δύναμη και σημασία, ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία.

Μόνο μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τους Ρωμαίους, η νέα αυτή πίστη απέκτησε σημασία. Τότε, ένας πατριώτης Εβραίος ονομαζόμενος Παύλος ή Σαούλ συνέλαβε την ιδέα να ταπεινώσει την Ρωμαϊκή ισχύ καταστρέφοντας το ηθικό των στρατιωτών της με δόγματα αγάπης και μη-αντίστασης, κηρυγμένα από την μικρή αίρεση των Εβραίων Χριστιανών. Έγινε ο Απόστολος των Εθνικών, αυτός που μέχρι τότε ήταν από τους πλέον δραστήριους διώκτες αυτής της ομάδας. Και τόσο καλά εκτέλεσε ο Παύλος την αποστολή του ώστε μέσα σε τέσσερις αιώνες η μεγάλη αυτοκρατορία που είχε κυριέψει την Παλαιστίνη μαζί με τον μισό κόσμο, μετατράπηκε σε σωρό από ερείπια- Και ο νόμος που βγήκε από τη Σιών έγινε η επίσημη θρησκεία της Ρώμης.

Αυτή ήταν η αρχή της κυριαρχίας μας στον κόσμο σας. Μα ήταν μόνο μια αρχή. Από αυτό το σημείο και μετά, η ιστορία σας δεν παρά μια διαμάχη για κυριαρχία μεταξύ της παλαιάς παγανιστική σας ψυχή και της δικής μας Εβραϊκής ψυχής. Οι μισοί σας πόλεμοι, μεγάλοι και μικροί, είναι θρησκευτικοί πόλεμοι, που έχουν πραγματοποιηθεί βασιζόμενοι στην ερμηνεία ενός ή άλλου εδαφίου της διδασκαλίας μας. Δεν προλάβατε καλά καλά να απελευθερωθείτε από την πρωτόγονη θρησκευτική σας απλοϊκότητα και να επιχειρήσετε την εξάσκηση της παγανιστικής Ρωμαϊκής διδασκαλίας όταν ο Λούθηρος, οπλισμένος με τα δικά μας ευαγγέλια, σηκώθηκε να σας ρίξει κάτω και να ενθρονίσει την δική μας κληρονομιά. Πάρτε τις τρεις κύριες επαναστάσεις των σύγχρονων καιρών την Γαλλική, την Αμερικάνικη και την Ρωσική. Τι αποτελούν παρά τον θρίαμβο της Εβραϊκής ιδέας για κοινωνική, πολιτική και οικονομική δικαιοσύνη.

Και το τέλος είναι ακόμα πολύ μακριά. Εξακολουθούμε να κυριαρχούμε πάνω σας. Αυτήν ακριβώς τη στιγμή οι εκκλησίες σας είναι τεμαχισμένες από τον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ Φανατικών και Μοντερνιστών, ή με άλλα λόγια μεταξύ αυτών που κρέμονται κατά γράμμα στις διδασκαλίες μας και στις παραδόσεις μας και αυτών που προσπαθούν με αργά βήματα να μας αποβάλλουν. Στην Dayton Tennessee, μια κοινωνία μεγαλωμένη με την Βίβλο, απαγορεύει την διδασκαλία της επιστήμης σας γιατί έρχεται σε αντίθεση με την δική μας Εβραϊκή εκδοχή για την προέλευση της ζωής. Και ο Mr Bryan, ο αρχηγός του αντί-Εβραϊκού Ku Klux Klan στο Εθνικό Δημοκρατικό Συνέδριο, δίνει την υπέρτατη μάχη της ζωής του για δικό μας λογαριασμό, χωρίς να αντιληφθεί την αντίφαση. Ξανά και ξανά η Πουριτανική κληρονομιά της Ιουδαίας ξεσπά κατά κύματα στην λογοκρισία των θεαμάτων, σε Κυριακάτικους ηθικούς νόμους και σε εθνικά απαγορευμένες πράξεις. Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, εσείς σαχλαμαρίζετε με την Εβραϊκή επιρροή στις ταινίες!

Είναι να απορεί κανείς γιατί μας απεχθάνεστε; Έχουμε βάλει εμπόδιο στην πρόοδο σας. Σας έχουμε επιβάλλει ένα ξένο βιβλίο και μια ξένη πίστη που δεν μπορείτε να χωνέψετε, που βρίσκεται σε αντιπαράθεση με την γηγενή σας ψυχή, που σας έχει μόνιμα σε μια κατάσταση ασθενείας και που δεν έχετε τη δύναμη ούτε να απορρίψετε ούτε όμως και πλήρως να αποδεχτείτε.

Στην ουσία, βέβαια, ποτέ δεν δεχτήκατε τα Χριστιανικά μας διδάγματα, Στην καρδιά σας παραμένετε παγανιστές.

Εξακολουθείτε να αγαπάτε τον πόλεμο, τις χαραγμένες μορφές και τον ανταγωνισμό. Εξακολουθείτε να περηφανεύεστε για το γυμνό ανθρώπινο σώμα. Η εθνική σας συνείδηση, παρ’ όλη την δημοκρατία και τις κοινωνικές επαναστάσεις, παραμένει ένα αξιολύπητο ατελές αντικείμενο. Εμείς απλά έχουμε διαιρέσει την ψυχή σας, έχουμε προκαλέσει σύγχυση στις ορμές σας, έχουμε παραλύσει τις επιθυμίες σας. Στη μέση της μάχης είστε υποχρεωμένοι να γονατίζετε κάτω σε αυτόν που σας πρόσταξε να γυρίσετε το άλλο μάγουλο, που είπε να μην Αντισταθείτε σε κανένα κακό και Ευλογημένοι είναι οι ειρηνοποιοί. Μέσα στον πόθο σας για απόκτηση, ενοχλείστε ξαφνικά από κάποια ανάμνηση από τις ημέρες του κατηχητικού περί καμία έγνοιας για την επόμενη μέρα. Στις βιομηχανικές σας μάχες, όταν θα τσακίζατε μια απεργία δίχως τύψεις, ξαφνικά θυμόσαστε ότι οι φτωχοί είναι ευλογημένοι και ότι οι άνδρες είναι αδέλφια στην Πατρότητα του Κυρίου. Και καθώς είστε έτοιμοι να υποκύψετε στον πειρασμό, η Εβραϊκή σας εξάσκηση ακουμπά ένα αποτρεπτικό χέρι στον ώμο σας και εκσφενδονίζει το υπερχειλισμένο ποτήρι μακριά από τα χείλη σας. Εσείς οι Χριστιανοί δεν έχετε ποτέ εκχριστιανιστεί. Σε αυτό το σημείο έχουμε αποτύχει Αλλά όμως έχουμε καταστρέψει για πάντα τη χαρά του παγανισμού για σας.

Έτσι λοιπόν γιατί να μην μας απεχθάνεστε; Αν βρισκόμαστε εμείς στη δική σας θέση κατά πάσα πιθανότητα θα απεχθανόμαστε εσάς πιο έντονα απ’ ότι εσείς εμάς. Όμως εμείς δεν θα είχαμε πρόβλημα να σας πούμε το γιατί. Δεν θα ανατρέχαμε σε υπεκφυγές και σε διάφανα προσχήματα. Με εκατομμύρια αξιοσέβαστους Εβραίους καταστηματάρχες γύρω μας δεν θα προσβάλλαμε την νοημοσύνη σας και την δική μας εντιμότητα ισχυριζόμενοι ότι ο κομμουνισμός είναι μια Εβραϊκή φιλοσοφία. Και με εκατομμύρια σκληρά εργαζόμενους και αδέκαρους Εβραίους μικροπωλητές και εργάτες δεν θα γελοιοποιούμασταν ισχυριζόμενοι ότι ο καπιταλισμός είναι ένα Εβραϊκό μονοπώλιο. Όχι, θα πηγαίναμε κατευθείαν στο θέμα. θα ατενίζαμε σκεπτικά αυτήν την μπερδεμένη, αναποτελεσματική αταξία που ονομάζουμε πολισμό, αυτό μισό-Χριστιανικό μισό-παγανιστικό συνονθύλευμα, και – με τις θέσεις μας αντεστραμμένες – θα σας λέγαμε στα ίσα: Για αυτό τα χάλι, ευχαριστούμε εσάς, τους προφήτες σας και την Βίβλο σας.»

2) Ο ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟΣ ΣΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΟΥΣ ΣΑΟΥΛ Ή ΠΑΥΛΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΡΣΟ

Ήταν ο πρώτος που αντελήφθη τις Δυνατότητες του Πολέμου μέσω Προπαγάνδας

Δημοσιεύτηκε στο THE CENTURY ΜΑGΑΖΙΝΕ, τον Φεβρουάριο του 1928 από τον ραβίνο Marcus Eli Ravage.

Εσείς οι Χριστιανοί ανησυχείτε και παραπονιέστε για την επιρροή των Εβραίων στον πολιτισμό σας. Είμαστε, όπως λέτε, ένας διεθνής λαός, μια συμπαγής μειονότητα ανάμεσα σας, με παραδόσεις, ενδιαφέροντα, φιλοδοξίες και στόχους ξεχωριστά από τα δικά σας. Και διακηρύσσετε ότι αυτή η κατάσταση πραγμάτων αποτελεί κίνδυνο για την μεθοδική σας ανάπτυξη. Μπερδεύει τις παρορμήσεις σας. Νικά τους σκοπούς σας. Προκαλεί σύγχυση στην πορεία σας. Και αδιαφορώ ποια είναι η απόμακρη καταγωγή και δεδηλωμένη πίστη της φατρίας των κυβερνώντων. Η επιρροή, από την άλλη μεριά, είναι σίγουρα παρούσα, και είναι κατά πολύ μεγαλύτερη και περισσότερο ύπουλη από ότι δείχνει να αντιλαμβάνεστε. Αυτό είναι που μας μπερδεύει, μας διασκεδάζει και καμιά φορά μας εξάπτει σε αυτό το παιχνίδι σας εναντίον των Εβραίων. Ακούγεται τόσο πομπώδες. Κυκλοφορείτε ψιθυρίζοντας τρομαγμένοι για την ανάμειξη των Εβραίων σε αυτό σε εκείνο και στο άλλο. Μας προκαλεί ρίγος. Συνειδητοποιούμε την πληγή που σας προκαλέσαμε όταν σας επιβάλλαμε την δική μας πίστη και τις δικές μας παραδόσεις. Ας υποθέσουμε, λέμε τρέμοντας, ότι θα ξυπνήσετε και θα καταλάβετε ότι η θρησκεία σας, η εκπαίδευση σας, η ηθική σας, το κοινωνικό, κυβερνητικό και νομικό σας σύστημα, είναι ουσιαστικά δικά μας δημιουργήματα! Και τότε το ξεκαθαρίζετε και μιλάτε αορίστως για Εβραίους χρηματοδότες και Εβραίους διαφημιστές κινηματογραφικών ταινιών και ο τρόμος μας διαλύεται μέσα στο γέλιο. Ποτέ, αντιλαμβανόμαστε με ανακούφιση, δεν θα μάθετε την πραγματική μαυρίλα των εγκλημάτων μας.

Δεν μπορούμε να το καταλάβουμε. Είτε δεν γνωρίζετε είτε δεν έχετε το κουράγιο να μας κατηγορήσετε για εκείνες τις πράξεις για τις οποίες κάποιο τουλάχιστον ίχνος αποδείξεως υπάρχει και που ένας ευφυής δικαστής και ένα σώμα ενόρκων θα μπορούσε να εξετάσει δίχως ανυπομονησία. Γιατί να παίζετε με μη πειστικά ψιλοπράγματα όταν μπορείτε πολύ απλά να μας κατηγορήσετε για σοβαρά και αποδείξιμα αδικήματα; Γιατί να μας πετάτε μια ολοφάνερη και αδέξια πλαστογραφία όπως αυτή των Πρωτοκόλλων των Σοφών της Σιών όταν μπορείτε κάλλιστα να μας αντιμετωπίσετε με την Αποκάλυψη του Ιωάννου; Γιατί να συζητάτε για Μαρξ και Τρότσκι όταν διαθέτετε τον Ιησού της Ναζαρέτ και τον Παύλο της Ταρσού για να μας αναστατώσετε;

Μας αποκαλείτε υπονομευτές, ταραξίες, καπηλευτές επαναστάσεων. Είναι η αλήθεια και εγώ μαζεύομαι από την ανακάλυψη σας. Μπορεί να αποκαλυφθεί μόνο με την ελάχιστη προσπάθεια και ανακάτεμα των γεγονότων ότι εμείς βρισκόμαστε πίσω από όλες τις κύριες επαναστάσεις της ιστορίας σας. Δίχως αμφιβολία είχαμε μεγάλο μερίδιο στην Λουθηριανή Επανάσταση, και αποτελεί απλά γεγονός ότι ήμαστε οι κύριοι υποκινητές των δημοκρατικών επαναστάσεων της αστικής τάξης του προτελευταίου αιώνα τόσο στην Γαλλία όσο και στην Αμερική. Αν δεν ήμασταν, δεν θα γνωρίζαμε τα συμφέροντα μας. Αλλά μήπως υψώνετε το δάκτυλο σας να μας καταδείξετε, κατηγορώντας μας για αυτά τα αποτρόπαια και καταγεγραμμένα εγκλήματα; Καθόλου! Μας αποδίδετε παράλογα, τον τελευταίο μεγάλο Πόλεμο και την αναταραχή στην Ρωσία, που δεν έχουν απλά προκαλέσει την μεγαλύτερη ζημιά στους ίδιους τους Εβραίους αλλά και που ένας μαθητής μπορούσε να προβλέψει ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα.

Αλλά ακόμα και αυτές οι σκευωρίες και επαναστάσεις δεν είναι τίποτα συγκρινόμενα με την μεγάλη συνομωσία που μηχανευτήκαμε στο ξεκίνημα αυτής της εποχής και που προοριζόταν να μετατρέψει την πίστη ενός Εβραϊκού δόγματος στην θρησκεία του Δυτικού Κόσμου. Η Μεταρρύθμιση δεν είχε σχεδιαστεί από καθαρό δόλο. Πήρε για μας εκδίκηση από έναν παλαιό εχθρό και αποκατέστησε την Βίβλο μας δίνοντας την τιμητική θέση στην Χριστιανοσύνη. Οι Δημοκρατικές επαναστάσεις του δεκάτου όγδοου αιώνα μας απελευθέρωσαν από τις χρόνιες πολιτικές και κοινωνικές ανικανότητες. Εμάς μας ευεργέτησαν, αλλά εσάς δεν σας προκάλεσαν καμία ζημιά. Αντιθέτως, σας έφεραν ευημερία και σας διεύρυναν. Χρωστάτε τα πρωτεία σας στον κόσμο, σε αυτές. Αλλά η αναταραχή που έφερε την Χριστιανοσύνη στην Ευρώπη ήταν – ή τουλάχιστον μπορεί πολύ εύκολα να φανεί ότι ήταν – σχεδιασμένη και εκτελεσμένη από Εβραίους σαν πράξη εκδίκησης ενάντια σε μια μεγάλη Εθνική πολιτεία. Και όταν μιλάτε για Εβραϊκές συνομωσίες, δεν μπορώ με τίποτα να καταλάβω γιατί δεν αναφέρεστε στην καταστροφή της Ρώμης και ολόκληρου του πολιτισμού της αρχαιότητας που ήταν συγκεντρωμένος κάτω από το λάβαρο της, από τα χέρια του Εβραϊκού Χριστιανισμού.

Είναι απίστευτο, αλλά φαίνεται ότι εσείς οι Χριστιανοί δεν γνωρίζετε από πού ήρθε η θρησκεία σας, πώς και γιατί. Οι ιστορικοί σας, με μία μόνο μεγάλη εξαίρεση, δεν σας τα λένε. Τα έγγραφα σε αυτήν την υπόθεση, που είναι μέρη της Βίβλου, τα ψέλνετε αλλά δεν τα διαβάζετε. Έχουμε κάνει τη δουλειά μας τόσο τέλια. Πιστεύετε την προπαγάνδα μας τόσο ανεπιφύλακτα. Ο ερχομός του Χριστιανισμού δεν είναι για σας ένα συνηθισμένο ιστορικό γεγονός που ξεπήδησε μέσα από άλλα γεγονότα της εποχής. Είναι η εκπλήρωση μιας θεϊκής Εβραϊκής προφητείας – με εναρμονισμένες δικές σας βελτιώσεις. Επέφερε την καταστροφή ένας μεγάλου Εθνικού πολιτισμού και μιας μεγάλης Εθνικής αυτοκρατορίας με την οποία ο Εβραϊσμός βρισκόταν σε πόλεμο, και έριξε την ανθρωπότητα σε βαρβαρότητα και σε σκοτάδι για χίλια χρόνια. Ήρθε για να φέρει τη σωτηρία σε έναν Εθνικό κόσμο!

Αλλά εδώ, υπήρξε ένα φοβερό υπονομευτικό κίνημα, που εκκολάφτηκε στην Παλαιστίνη, που εξαπλώθηκε από Εβραίους ταραχοποιούς, που χρηματοδοτήθηκε από Εβραϊκά κεφάλαια, που διδάχθηκε από Εβραϊκά φυλλάδια και γραπτά, σε μια εποχή που ο Εβραϊσμός και η Ρώμη βρίσκονταν σε μια μάχη θανάτου και που κατέληξε με το γκρέμισμα της μεγάλης Εθνικής αυτοκρατορίας. Ούτε καν το βλέπετε αυτό, παρ’ όλο που ένα ευφυές παιδί, ανεπηρέαστο από τη θεολογική μαγεία, θα μπορούσε να σας εξηγήσει τι ακριβώς συμβαίνει μετά από μια βιαστική μόνο ανάγνωση της απλής καταγραφής. Και συνεχίζετε να φλυαρείτε για Εβραϊκές συνομωσίες και παραθέτετε περιπτώσεις σαν τον Μεγάλο Πόλεμο και την Ρωσική Επανάσταση! Και ύστερα απορείτε που εμείς οι Εβραίοι πάντα αντιμετωπίζαμε τους αντισημίτες τόσο επιπόλαια, αρκεί να μην κατέφευγαν στην βία;

Και έχετε υπ’ όψη, ότι μια αυθεντία σαν τον Gibbon προσπάθησε πριν από χρόνια να σας διαφωτίσει. Έχει περάσει πάνω από ενάμισης αιώνας από τότε που «Η παρακμή και η Κατάρρευση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας» τα ξεμπρόστιασε όλα. 0 Gibbon, ο οποίος δεν ήταν κανένας ιερέας που έπαιζε με την Ιστορία, δεν προσπάθησε να δικαιολογήσει το τέλος μιας μεγάλης εποχής επινοώντας βλακώδεις ηλιθιότητες σχετικά με την φαυλότητα και την διαφθορά της Ρώμης, σχετικά με την παρακμή των ηθικών αξιών και της πίστης σε μια αυτοκρατορία που βρισκόταν ακριβώς την εποχή εκείνη στην πιο δοξασμένη και δημιουργική της περίοδο. Πώς θα μπορούσε; Ζούσε στην Αυγουστιανή Εποχή στο Λονδίνο που – παρ’ όλο τα δύο χιλιάδες χρόνια από τον ερχομό της Χριστιανικής σωτηρίας, αποτελούσε την καλύτερη απομίμηση της Ρώμης του Αυγούστου όσον αναφορά την εξευγενισμένη ακολασία, που μπορούσαν να παρουσιάσουν οι ομιχλώδεις νησιώτες. Όχι, 0 Gibbon ήταν ένας φυλετικά συνειδητοποιημένος Εθνικός και ένας θαυμαστής της κουλτούρας της Παγανιστικής Δύσης, καθώς επίσης και ιστορικός με μυαλό και μάτια. Έτσι δεν είχε καμία δυσκολία υποδεικνύοντας την αρρώστια που είχε σαπίσει και εξαφανίσει το ευγενικό οικοδόμημα του αρχαίου πολιτισμού. Έθεσε την Χριστιανοσύνη – τον νόμο που εξαπλώθηκε από την Σιών και τον λόγο του θεού από την Ιερουσαλήμ – σαν την βασική αιτία της παρακμής και κατάρρευσης της Ρώμης και των όσων αντιπροσώπευε.

Μέχρι εδώ καλά. Αλλά ο Gibbon δεν προχώρησε όσο έπρεπε. Βλέπετε, γεννήθηκε και πέθανε έναν αιώνα πριν την εφεύρεση του επιστημονικού αντί-Σημιτισμού. Δεν υπολόγισε καθόλου το στοιχείο της πρόθεσης. Είδε μια ξένη πίστη να ξεπετάγεται από την Ανατολή και να κατακυριεύει τα όμορφα μέρη της Δύσης. Δεν του πέρασε ποτέ από το μυαλό ότι σε αυτό το καταστρεπτικό τέλος ήταν αφιερωμένη η όλη δολοπλοκία της σωτηρίας. Και όμως τα γεγονότα είναι τόσο ξεκάθαρα όσο θα θέλατε. Αφήστε με, εν συντομία, να εξιστορήσω για μια ακόμα φορά την ιστορία, δίχως θαύματα, προφητείες ή μαγείες.

Για να έχουμε μια καλύτερη προοπτική, θα πρέπει να πάω λίγο περισσότερο πίσω. Η δράση αποτελείται βολικά από τέσσερις πράξεις, φτάνοντας στο αποκορύφωμα στην τρίτη. 0 χρόνος, όπου σηκώνεται η πρώτη αυλαία, είναι περίπου το 65 π.Χ. Τα πρόσωπα του δράματος είναι, εκτός από τους μικρούς ρόλους, η Ιουδαία και η Ρώμη. Η Ιουδαία είναι ένα μικρό βασίλειο πέρα από τις ακτές της Ανατολικής Μεσογείου. Για πέντε αιώνες δεν αποτελούσε παρά γεωγραφικό όρο. Ξανά και ξανά είχε καταπατηθεί και καταστραφεί και ο πληθυσμός του είχε εξοριστεί ή σκλαβωθεί από τους ισχυρούς γείτονες. Κατ’ όνομα μόνο ανεξάρτητο, είναι την εποχή αυτή ασταθής όσο ποτέ και βρίσκεται στο χείλος εμφυλίου πολέμου. Η αυτοκρατορία της Δύσης, με τον πυρήνα της στην Δημοκρατική Πόλη της Ρώμης, αν και ακόμα δεν αποτελεί κυρίαρχο του κόσμου, οδεύει τάχιστα προς τα’ κει. Είναι αναγνωρισμένη ως η μια μεγάλη στρατιωτική δύναμη της εποχής καθώς επίσης και διάδοχος της Ελλάδος και το κέντρο του Πολιτισμού.

Μέχρι το σημείο αυτό, οι δύο πολιτείες είχαν ελάχιστη ή και καθόλου επαφή, η μία με την άλλη. Τότε χωρίς καμία πρόσκληση από την ίδια, ζητήθηκε από την Ρώμη να ανακατευτεί σης Ιουδαϊκές υποθέσεις. Μια αντιδικία είχε δημιουργηθεί ανάμεσα σε δύο αδέλφια σχετικά με τη διαδοχή στον ασήμαντο θρόνο, και ο Ρωμαίος στρατηγός Πομπήιος, που έτυχε να βρίσκεται στην Δαμασκό ασχολούμενος με σοβαρότερα θέματα, ζητήθηκε να διαιτητεύσει στους διεκδικητές. Με την απλοϊκή ευθύτητα ενός δημοκρατικού στρατιώτη, ο Πομπήιος εξόρισε ένα από τα αδέλφια, πέταξε την ανώτερη βαθμίδα του ιερατείου στον αντίζηλο, και διέλυσε τελείως την βασιλική αξιοπρέπεια. Για να μην μακρηγορούμε, ο συλλογισμός του Πομπήιου είχε σαν στόχο να γίνει η Ιουδαία Ρωμαϊκή κτήση. Οι Εβραίοι, ίσως όχι περίεργα, αντέδρασαν. Και η Ρώμη για να τους κατευνάσει και για να συμβιβαστεί με την τοπική καχυποψία, αποκατέστησε την βασιλική εξουσία. Διόρισε, δηλαδή, έναν δικό της βασιλιά. Ήταν γιος φοροεισπράκτορα, από την φυλή των Ιδουμαίων, ονομαζόμενο Ηρώδη. Αλλά οι Εβραίοι και δεν ηρέμησαν και εξακολούθησαν να δημιουργούν φασαρίες. Η Ρώμη το θεώρησε μεγάλη αχαριστία από μέρους τους.

Όλα αυτά δεν είναι παρά ένας πρόλογος, και έχει εισαχθεί στην δράση για να κατανοηθεί το τι επακολουθεί. Η Εβραϊκή δυσφορία μετατράπηκε σε δυσαρέσκεια και σε ανοικτή εξέγερση όταν οι Εθνικοί ηγέτες τους άρχισαν να εισάγουν στην Ιερουσαλήμ τις ευλογίες της Δυτικής κουλτούρας. Χαραγμένες απεικονίσεις, αθλητικοί αγώνες, Ελληνικό δράμα και παραστάσεις μονομάχων δεν ήταν του γούστου των Εβραίων. Οι ευσεβείς τα θεώρησαν ως προσβολή κάτω από την μύτη του Ιεχωβά, παρ’ όλο που οι τοπικοί αξιωματούχοι εξηγούσαν υπομονετικά ότι αυτά όλα είχαν σκοπό την διασκέδαση και την διαπαιδαγώγηση της μη Εβραϊκής φρουράς. Οι Εβραίοι αντιστάθηκαν με ιδιαίτερη σθεναρότητα στην έλευση του αποτελεσματικού Ρωμαίου φόρο-εισπράκτορά. Μα πάνω απ’ όλα, ήθελαν πίσω ένα βασιλιά της δικής τους φυλής και της δικής τους βασιλικής γενιάς.

Στα πλήθη μέσα, η επανάσταση πήρε την μορφή μιας αναγέννησης της παλιάς πίστης σε έναν Μεσσία, έναν διορισμένο από τον θεό σωτήρα που θα απολύτρωνε τον λαό του από τον ξένο ζυγό και θα καθιστούσε την Ιουδαία υπέρτατη δύναμη ανάμεσα στα έθνη. Δεν υπήρχε ανεπάρκεια διεκδικητών αυτής της αποστολής. Στην Γαλιλαίο, ένας Ιούδας οδήγησε μια μάλλον ισχυρή εξέγερση, που γνώρισε μεγάλη λαϊκή υποστήριξη. 0 Ιωάννης, ο αποκαλούμενος Βαπτιστής, δρούσε στην χώρα της Ιορδανίας. Ακολουθήθηκε από έναν άλλο άνθρωπο της βόρειας χώρας, τον Ιησού της Ναζαρέτ. Και οι τρεις ήταν δάσκαλοι της τεχνικής να ενσωματώνουν εμπρηστικές, πολιτικό – ανατρεπτικές θέσεις σε άκακες θεολογικές φράσεις. Και οι τρεις χρησιμοποίησαν το ίδιο σημάδι εξέγερσης – Έφτασε η ώρα (ήγκικε γαρ η βασιλεία των ουρανών»). Και οι τρεις γρήγορα συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν, και οι δύο Γαλιλαίοι με σταύρωση.

Ξέχωρα από προσωπικές αρετές, ο Ιησούς της Ναζαρέτ υπήρξε, όπως και οι προκάτοχοι του, ένας πολιτικός ταραχοποιός απασχολημένος με το να απελευθερώσει την χώρα του από τον ξένο κατακτητή. Υπάρχουν ακόμα αρκετές αποδείξεις ότι διατηρούσε και μια φιλοδοξία να γίνει βασιλιάς μιας ανεξάρτητης Ιουδαίας. Υποστήριζε, ή τέλος πάντων όπως υποστήριξαν αργότερα οι βιογράφοι του, ότι κρατούσε από την αρχαία βασιλική οικογένεια του Δαυίδ. Αλλά η πατρότητα του είναι κάπως μπερδεμένη. Οι ίδιοι συγγραφείς που εξιχνιάζουν την καταγωγή του συζύγου της μητέρας του πίσω στον ψαλμωδό-βασιλιά επίσης σκιαγράφησαν τον Ιησού ως τον γιο του Ιεχωβά και παραδέχτηκαν ότι ο Ιωσήφ δεν ήταν πατέρας του.

Φαίνεται ωστόσο ότι ο Ιησούς κατάλαβε σύντομα την ματαιότητα της πολιτικής του αποστολής και έστρεψε τα ρητορικά του ταλέντα και την μεγάλη του δημοτικότητα με τα πλήθη προς μια διαφορετική κάπως κατεύθυνση. Ξεκίνησε να κηρύττει μια πρωτόγονη μορφή λαϊκισμού, σοσιαλισμού και φιλειρηνισμού. Το αποτέλεσμα αυτής της αλλαγής του προγράμματος του ήταν να κερδίσει την εχθρότητα των δυναμικά ισχυρότερων, οικονομικά τάξεων, γενικά των ιερέων και των πατριωτών, και να περιορίσει τους πιστούς του στους φτωχούς, στην εργατική τάξη και στους σκλάβους.

Μετά τον θάνατο του, αυτοί οι χαμηλής τάξεως απόστολοι του δημιούργησαν μια κομμουνιστική αδελφότητα. Ένα κήρυγμα που ο αποθανών ηγέτης τους είχε κάποτε πραγματοποιήσει σε μια λοφοπλαγιά, συγκέντρωνε για αυτούς την ουσία της διδασκαλίας του, και το μετέτρεψαν στον κανόνα της ζωής τους. Ήταν μια φιλοσοφία υπολογισμένη να συγκινήσει βαθύτατα ταπεινούς ανθρώπους. Παρηγορούσε αυτούς που βασανίζονταν εδώ στην γη με υποσχόμενες αμοιβές πέρα από τον τάφο. Έκανε αρετές τις αναγκαιότητες των αδυνάτων. Άνδρες δίχως ελπίδα στο μέλλον, ωθούνταν να μην σκέφτονται το αύριο. Άνδρες ανίκανοι να αντιδράσουν σε προσβολές ή τραυματισμούς διδάσκονταν να μην αντιστέκονται σε κανένα κακό. Άνδρες καταδικασμένοι σε μια ζωή δουλικότητας και ανέχειας, βεβαιώνονταν για την αξιοπρέπεια της εργασίας και της φτώχειας. Οι αδύναμοι, οι καταφρονημένοι, οι καταπατημένοι, θα αποτελούσαν – από τούδε και στο εξής – τους εκλεκτούς και τους αγαπημένους του θεού. Στους κοσμικούς, στους φιλόδοξους, στους πλούσιους και στους ισχυρούς θα απαγορευόταν η είσοδος στον παράδεισο.

Το αποτέλεσμα, τότε, της αποστολής του Ιησού ήταν η δημιουργία μιας νέας αίρεσης στην Ιουδαία. Δεν ήταν ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία. Η Ιουδαία, όπως η σημερινή Αμερική, αποτελούσε γόνιμο έδαφος για περίεργα δόγματα. Οι Εβιονίμ (Εβραίοι Χριστιανοί) – οι άποροι, όπως αυτοαποκαλούνταν – δεν θεωρούσαν τα πιστεύω τους ως μια νέα θρησκεία. Εβραίοι γεννήθηκαν και Εβραίοι παρέμειναν. Οι διδασκαλίες του κυρίου τους ήταν ενταγμένες περισσότερο σε μια μορφή κοινωνικής φιλοσοφίας, έναν ηθικό κώδικα συμπεριφοράς, έναν τρόπο ζωής. Στους σημερινούς Χριστιανούς, που ποτέ δεν κουράζονται να ρωτάνε γιατί οι Εβραίοι δεν δέχτηκαν τον Ιησού και τις διδασκαλίες του, μπορώ μόνο να απαντήσω ότι για ένα μεγάλο διάστημα κανείς, πάρα μόνο οι Εβραίοι τον δέχτηκαν. Το να νιώθει κανείς έκπληξη γιατί όλος ο Εβραϊκός λαός δεν έγινε Εβιονίμ είναι σαν να περιμένει όλους τους Αμερικανούς να γίνουν Ουνιταριανοί ή Βαπτιστές ή Χριστιανοί Επιστήμονες. Σε συνηθισμένους καιρούς μικρή σημασία θα δίνονταν στην κουρελιασμένη αδελφότητα. Δούλοι και εργάτες οι περισσότεροι, η αδυναμία τους ίσως και να είχε ενθαρρυνθεί από τις ισχυρές τάξεις. Αλλά με την χώρα να βρίσκεται στην μέση μιας μάχης με έναν ξένο εχθρό, η μη-κοσμική φιλοσοφία πήρε έναν επικίνδυνο προσανατολισμό. Ήταν ένα δόγμα των ψευδαισθήσεων, της παραίτησης και της ήττας. Απειλούσε να κάμψει το ηθικό των πολεμιστών του έθνους εν καιρώ πολέμου.

Αυτές οι ευλογίες των ειρηνοποιών, αυτό το γύρισμα του άλλου μάγουλου, αυτή η μη-αντίσταση, αυτή η αγάπη για τον εχθρό, φαινόταν σαν μια σκόπιμη προσπάθεια παράλυσης και εγκλωβισμού της θελήσεως του έθνους σε μια κρίση και βεβαιωμένη νίκη για τον εχθρό.

Έτσι δεν ήταν περίεργο που οι Εβραϊκές αρχές άρχισαν να καταδιώκουν τους Εβιονίμ. Εισέβαλαν στις συγκεντρώσεις τους και τις διέλυαν, οι ηγέτες τους ρίχτηκαν στην φυλακή, τα δόγματα τους κηρύχτηκαν εκτός νόμου. Φάνηκε για λίγο ότι η αίρεση αυτή σύντομα θα εξαφανίζονταν. Τότε, ξαφνικά, η αυλαία σηκώθηκε για την τρίτη πράξη και τα γεγονότα πήραν μια νέα τροπή.

Ίσως ο πιο αμείλικτος εχθρός των αιρέσεων ήταν κάποιος Σαούλ, ένας σκηνοποιός! Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Ταρσό και άρα άνθρωπος με κάποια μόρφωση στην Ελληνική κουλτούρα, απεχθανόταν τις νέες διδασκαλίες για τη μη-κοσμικότητα και την αποξένωση τους από την ζωή. Σαν Εβραίος πατριώτης φοβόταν την επίδραση τους στον εθνικό αγώνα. Πολυταξιδεμένος άνθρωπος, γλωσσομαθής, ήταν ο πλέον κατάλληλος για να πηγαίνει στις σκορπισμένες Εβραϊκές κοινότητες για να εξουδετερώνει την εξάπλωση των σοσιαλιστικών, ειρηνιστικών τους δογμάτων. Οι αρχηγοί της Ιερουσαλήμ τον διόρισαν κύριο διώκτη των Εβιονίμ.

Βρισκόταν στο δρόμο για την Δαμασκό για να συλλάβει μια. ομάδα αιρετικών όταν του ήρθε μια πρωτότυπη ιδέα. Στην αλλόκοτη φράση του Βιβλίου των Πράξεων, είδε ένα όραμα. Είδε, στην πραγματικότητα, δύο. Αντιλήφθηκε, αρχικά, πόσο ελάχιστες ήταν οι πιθανότητες της μικρής Ιουδαίας να κερδίσει έναν ένοπλο αγώνα εναντίον της μεγαλύτερης στρατιωτικής δύναμης του κόσμου. Δεύτερον, και σημαντικότερο, συνειδητοποίησε ότι η πλανεμένη αίρεση που αυτός κατέπνιγε, θα μπορούσε να διαμορφωθεί σε ένα ακαταμάχητο όπλο ενάντια στον τρομακτικό αντίπαλο. Παθητικότητα, μη αντίσταση, παραίτηση, αγάπη, αποτελούσαν επικίνδυνες διδασκαλίες στην πατρίδα. Διασπαρμένες όμως στις εχθρικές λεγεώνες, θα μπορούσαν ίσως να διασπάσουν την πειθαρχία τους καινά επιφέρουν ακόμα και την νίκη στην Ιερουσαλήμ. 0 Σαούλ, με λίγα λόγια, ήταν πιθανότητα ο πρώτος άνθρωπος που είχε αντιληφθεί τις δυνατότητες διεξαγωγής πολέμου μέσω της προπαγάνδας.   ·

Ταξίδεψε στην Δαμασκό, και εκεί προς έκπληξη τόσο των φίλων του όσο και αυτών που είχε σκοπό να καταστείλει, ανακοίνωσε τον προσηλυτισμό του στην θρησκεία και ζήτησε την ένταξη του στην αδελφότητα. Κατά την επιστροφή του στην Ιερουσαλήμ ξεδίπλωσε την νέα του στρατηγική μπροστά στους έκπληκτους Γέροντες της Σιών. Μετά από πολλές διαφωνίες και βαθύτερες συζητήσεις, υιοθετήθηκε. Περισσότερη αντίφαση σημειώθηκε από τους ηγέτες των Εβιονίμ της πρωτεύουσας. Δυσπιστούσαν ως προς τα κίνητρα του και φοβούνταν ότι η πρόταση του να απογυμνωθεί η θρησκεία από τις αρχαίες Εβραϊκές συνήθεις και τελετές για να γίνει αποδεκτή από τους Εθνικούς, θα γέμιζε την αδελφότητα με ξένους μισό-προσηλυτισμένους και θα μείωνε τη δύναμη της. Αλλά στο τέλος κέρδισε και τη δίκη τους υποστήριξη Και έτσι ο Σαούλ, ο τρομερότερος διώκτης των ακολούθων του Ιησού, έγινε ο Παύλος, ο Απόστολος των Εθνικών. Και έτσι, ταυτόχρονα, ξεκίνησε και η διασπορά στις παγανιστικές χώρες της Δύσης, μια ολότελα καινούρια Ανατολίτικη θρησκεία.

Δυστυχώς για το σχέδιο του Παύλου, η νέα στρατηγική λειτούργησε παραπάνω από καλά. Η ανακαινισμένη και κάπως σαγηνευτική του θεολογία, προσηλύτιζε πιστούς γρηγορότερα από ότι τολμούσε να ελπίζει ή ακόμα και να ευχόταν. Η ιδέα του, θα πρέπει να έχουμε πάντα υπ’ όψη μας, σε αυτήν την φάση ήταν καθαρά αμυντική, (αυτό είναι συζητήσιμο). Δεν είχε καμία σκέψη ευαγγελισμού του κόσμου. Έλπιζε μόνο να αποθαρρύνει τον εχθρό. Έχοντας επιτύχει αυτό, και με την Ρωμαϊκή φρουρά έξω από την Παλαιστίνη, ήταν έτοιμος για ανακωχή. Αλλά οι σκλάβοι και οι καταπιεσμένοι της Αυτοκρατορίας, οι άθλιοι κληρωτοί και το πεινασμένο προλεταριάτο της ίδιας της πρωτεύουσας, βρήκαν τόση παρηγοριά στην προσαρμοσμένη Παυλική εκδοχή της αίρεσης όσο και οι καημένοι Εβραίοι πριν από αυτούς είχαν βρει στα πρωταρχικά διδάγματα του σταυρωμένου τους κυρίου. Το αποτέλεσμα αυτής της απρόβλεπτης επιτυχίας ήταν να ανοιχτούν τα μάτια του εχθρού στο τι ακριβώς συνέβαινε. Ανησυχητικές αναφορές για κρούσματα απειθαρχίας αν άμεσα στους στρατιώτες άρχισαν να κατακλύζουν την Ρώμη από τους διοικητές του στρατού στην Παλαιστίνη και αλλού. Αντί να προκαλέσουν την παύση στις αυτοκρατορικές αρχές, οι νέες τακτικές πείσμωσαν περισσότερο την αποφασιστικότητα τους. Η Ρώμη έπεσε πάνω στην Ιερουσαλήμ με φωτιά και ξίφος και μετά από μια τρομακτική πολιορκία που διήρκεσε τέσσερα χρόνια, κατέστρεψε την φωλιά της αναστάτωσης (70 μ.Χ.). Τουλάχιστον νόμιζε ότι την κατέστρεψε.

Οι ιστορικοί της εποχής δεν μας αφήνουν αμφιβολίες για τις προθέσεις της Ρώμης. Μας λένε ότι ο Νέρων έστειλε τον Βεσπασιανό και τον γιο του τον Τίτο με απόλυτες και ρητές εντολές να συντρίψουν την Παλαιστίνη μαζί με τον Χριστιανισμό. Για τους Ρωμαίους, η Χριστιανοσύνη δεν ήταν παρά Ιουδαϊκή Μαχητικότητα, μια ερμηνεία εν πάση περιπτώσει, που δεν απέχει και πολύ από τα γεγονότα. Όσο αναφορά την ευχή του Νέρωνα, πραγματοποιήθηκε τουλάχιστον κατά το ήμισυ. Η Παλαιστίνη συντρίφτηκε τόσο ολοκληρωτικά που παραμένει μέχρι και σήμερα ένα πολιτικό ερείπιο. (Το Ισραήλ δεν υπήρχε όταν γράφτηκε αυτό το άρθρο)[1]. Αλλά η Χριστιανοσύνη δεν καταστράφηκε τόσο εύκολα.

Αντιθέτως, μόνο μετά από την πτώση της Ιερουσαλήμ το πρόγραμμα του Παύλου αναπτύχθηκε στο μέγιστο. Μέχρι τώρα, όπως έχω πει, η τακτική του ήταν απλά να φοβίσει και να διώξει τον κατακτητή (ξανά, συζητήσιμο), με τον ίδιο τόπο που ο Μωυσής μόλυνε τους Φαραώ. Προχωρούσε με επιφύλαξη και δισταγμό, προσέχοντας να μην ξυπνήσει τον ισχυρό αντίπαλο. Ήταν διατεθειμένος να παίξει με το νέο του όπλο μπρος τη μύτη του εχθρού και να τον κάνει να νιώσει την άκρη του, αλλά δείλιαζε στο να το καρφώσει με όλη του τη δύναμη. Τώρα που έχει συμβεί το χειρότερο και η Ιουδαία δεν έχει πλέον να χάσει τίποτα άλλο, πέταξε τις αναστολές του και μετέφερε τον πόλεμο στη χώρα του εχθρού. 0 στόχος τώρα δεν ήταν τίποτα λιγότερος από το να ταπεινωθεί η Ρώμη όπως αυτή είχε ταπεινώσει την Ιερουσαλήμ, να τη σβήσει από το χάρτη όπως αυτή είχε σβήσει την Ιουδαία.

Αν τα ίδια γραπτά του Παύλου δεν σας πείθουν για αυτήν την ερμηνεία των πράξεων του, σας εφιστώ την προσοχή σας στον πιο ειλικρινή του συνεργάτη, τον Ιωάννη. Εκεί που ο Παύλος, ενεργώντας μέσα στην σκιά του βασιλικού παλατιού, και τον μισό καιρό αιχμάλωτος σε Ρωμαϊκές φυλακές, είναι υποχρεωμένος να ασχολείται με παραβολές και κρυμμένες ενδείξεις, ο Ιωάννης, απευθυνόμενος σε δυσαρεστημένους Ασιάτες, έχει την πολυτέλεια της απλής ομιλίας. Όπως και να έχει, το φυλλάδιο του με τον τίτλο «Αποκάλυψη», είναι, στην ουσία, μια αποκάλυψη της όλης καταπληκτικής υπόθεσης. Η Ρώμη, φανταστικά αποκαλούμενη Βαβυλώνα, περιγράφεται λεπτομερώς με τη γλώσσα εκρηκτικού μίσους, σαν την μητέρα των πόρνων και των βδελυγμάτων της γης, σαν τη γυναίκα μεθυσμένη με το αίμα των αγίων (Εβραίων), σαν τον καταπιεστή των «ανθρώπων και μαζών και εθνών και γλωσσών» και – για να αφαιρεθεί κάθε αμφιβολία για την ταυτότητα της – σαν «τη μεγάλη πόλη που κυριάρχησε πάνω στους βασιλιάδες της γης». Ένας άγγελος θριαμβευτικά φωνάζει: «Η Βαβυλώνα η μεγάλη έχει πέσει, έχει πέσει». Στην συνέχεια ακολουθεί μια οργιαστική εικόνα καταστροφής. Εμπόριο και βιομηχανία και θαλάσσιες συναλλαγές βρίσκονται στο τέλος. Τέχνη και μουσική και «η φωνή του γαμπρού και της νύφης» έχουν σιωπήσει. Σκοτάδι και ερήμωση κυριαρχούν σαν το πέπλο πάνω στην σκηνή. Οι ευγενικοί Χριστιανοί κατακτητές κυλιούνται ηδονικά μέσα σκ) αίμα μέχρι τις σέλες των αλόγων τους. «Αγαλλιάστε πάνω από αυτήν, εσύ ουρανέ, και σεις άγιοι απόστολοι και προφήτες, γιατί ο θεός την εκδικήθηκε για σας».

Και ποιο το τέλος και ο σκοπός όλου αυτού του χάους και της καταστροφής; Ο Ιωάννης δεν συγκρατεί τα λόγια του για να μας πει. Γιατί κλείνει την ευσεβή του προφητεία με ένα όραμα από τις δόξες της νέας – δηλαδή της αποκατεστημένης – Ιερουσαλήμ. Όχι κάποια αλληγορική φαντασίωση, να ξέρετε, αλλά κυριολεκτικά η Ιερουσαλήμ, η πρωτεύουσα του μεγάλου ξαναενωμένου βασιλείου των «δώδεκα φυλών των παιδιών του Ισραήλ» (Το Ισραήλ ιδρύθηκε 20 χρόνια μετά που γράφτηκε αυτό το άρθρο). Μπορεί κανείς να απαιτήσει κάτι πιο ξεκάθαρο;

Φυσικά, κανένας πολιτισμός δεν θα μπορούσε να αντισταθεί για πάντα ενάντια σε τέτοιου είδους επίθεσης. Μέχρι το έτος 200 οι προσπάθειες του Παύλου και του Ιωάννη και των διαδόχων τους είχαν προχωρήσει τόσο πολύ σε όλες τις τάξεις της Ρωμαϊκής κοινωνίας, ώστε η Χριστιανοσύνη είχε γίνει το κυρίαρχο δόγμα σε όλη την αυτοκρατορία. Εν τω μεταξύ, όπως διορατικά είχε προβλέψει ο Παύλος, η Ρωμαϊκή ηθική και πειθαρχία είχαν ξεπέσει, τόσο που όλο και συχνότερα, οι ρωμαϊκές λεγεώνες, που κάποτε αποτελούσαν τον τρόμο του κόσμου και την σπονδυλική στήλη της Δυτική κουλτούρας, γνώριζαν την ήττα από βάρβαρους εισβολείς. Στο έτος 326 ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος, ελπίζοντας να ελέγξει την ύπουλη νόσο, υπέκυψε στον προσηλυτισμό και ανακήρυξε την Χριστιανοσύνη σαν επίσημη θρησκεία. Ήταν πλέον αργά. Μετά από αυτόν ο αυτοκράτορας Ιουλιανός προσπάθησε να καταφύγει για μια ακόμη φορά στην καταστολή. Αλλά ούτε αντίσταση ούτε εκχώρηση δικαιωμάτων ωφελούσαν. Το Ρωμαϊκό πολιτικό σώμα είχε καταντήσει σκουληκοφαγωμένο από Παλαιστινιακή προπαγάνδα. Ο Παύλος είχε θριαμβεύσει.

Αυτός είναι ο τρόπος που, αν ήμουν εγώ ένας αντισημίτης ψάχνοντας για ένα αξιόπιστο δείγμα Εβραϊκής υπονομευτικής συνωμοσίας, θα ερμήνευα την έλευση ένας διαμορφωμένου Ιουδαϊκού δόγματος στον Δυτικό κόσμο.


[1]   Είναι λόγια των αντιγραφέων

Advertisements

Posted in Χωρίς κατηγορία | Leave a Comment »

ΕΛΛΗΝΑ ΞΥΠΝΑ

Posted by lykofron στο 31/12/2009

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΛΥΚΟΦΡΩΝΑ: ΕΛΛΗΝΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΞΥΠΝΑ, ΠΡΙΝ ΞΑΝΑΓΙΝΕΙΣ ΥΠΟΔΟΥΛΟΣ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ. ΠΟΛΕΜΑ ΤΟΥΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΣΕ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΣΟΥ ΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ (ΜΕ ΤΙΣ «ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ») ΟΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ. ΕΠΙΣΗΣ ΠΡΟΣΕΞΕ ΠΟΣΟ ΜΕΘΟΔΕΥΜΕΝΑ ΔΟΥΛΕΥΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ ΠΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ κ ΔΡΑΓΩΝΑ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ (ΟΧΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΛΕΟΝ) ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΘΑ ΑΛΛΟΙΩΣΕΙ ΤΟ ΦΡΟΝΗΜΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΘΕΩΡΟΥΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΤΡΙΔΑ, ΟΤΙ ΔΕΝ ΗΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΛΠ. ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΛΕΕΙ ΠΟΛΛΑ.

Ιστορίες για αγρίους.

 Κλάσεις «προοδευτικότερη» της Μαρίας Ρεπούση η νέα βουλευτίνα Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ αντιρατσίστρια καθηγήτρια Θάλεια Δραγώνα. Αν στις Εκλογές η Νέα Δημοκρατία ή το ΠΑΣΟΚ κατέβαλαν σε εκλόγιμη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας την διάσημη πλέον Ελληνίδα ιστορικό Μαρία Ρεπούση, είναι βέβαιο ότι θα ξεσπούσε σάλος και χιλιάδες ψηφοφόροι θα απέφευγαν να ψηφίσουν την Ν.Δ. ή το ΠΑΣΟΚ γι΄ αυτή και μόνο την επιλογή τους… Στην πραγματικότητα συμβαίνει κάτι πολύ χειρότερο, αλλά ελάχιστοι το έχουν πάρει χαμπάρι: Στην τέταρτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ κατεβαίνει υποψήφια μία κυρία που μπροστά της η Μαρία Ρεπούση φαντάζει σαν σκληρή εθνικίστρια. ΜΙΛΑΜΕ ΑΣΦΑΛΩΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ (ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΑΓΩΓΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ) Κ. ΘΑΛΕΙΑ ΔΡΑΓΩΝΑ, ΠΟΥ ΚΑΤΑ ΣΥΜΠΤΩΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΦΙΛΟΥ ΤΟΥ Κ. ΚΩΣΤΑ ΣΗΜΙΤΗ, ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΣΤΟ LONDON SCHOOL OF ECONOMICS ΝΙΚΟΥ ΜΟΥΖΕΛΗ…

Τι είναι άραγε η πατρίδα μας;

Όπως λένε όλοι οι δημοσιογράφοι που κάνουν ρεπορτάζ ΠΑΣΟΚ, την κ. Δραγώνα επέβαλε στον Αρχηγό του ΠΑΣΟΚ ο ίδιος ο Κώστας Σημίτης, σαν ρουσφέτι στον καλό του φίλο από τα ανέμελα παιδικά χρόνια στο Κολωνάκι Νίκο Μουζέλη. Ο Γιώργος Παπανδρέου δέχτηκε με μεγάλη προθυμία να χρίσει σίγουρη βουλευτίνα Επικρατείας την Θάλεια, όταν έμαθε ότι διαπρέπει στους Αντιρατσιστικούς Αγώνες. Όπως μας πληροφορεί το Δελτίο Τύπου που εξέδωσε το ΠΑΣΟΚ αμέσως μετά την ανακοίνωση του ψηφοδελτίου Επικρατείας, η κ. Δραγώνα «ειδικεύεται σε θέματα Εθνοκεντρισμού, Ρατσισμού και ένταξης των Μειονοτήτων». Κατά σύμπτωση, αυτά ακριβώς τα θέματα είναι οι μεγάλες αγάπες του Γιώργου Παπανδρέου, συνεπώς εύκολα μπορούμε να φαντασθούμε με πόση προθυμία δέχτηκε να συμπεριλάβει σε εκλόγιμη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας την Θάλεια, πετώντας έξω την Ολυμπιονίκη Βούλα Πατουλίδου, που είναι πασίγνωστη Πόντια εθνικίστρια…

Και τώρα ας δούμε τα αντιρατσιστικά κατορθώματα της κ. Δραγώνα που την κατατάσσουν τουλάχιστον δέκα χρόνια μπροστά από την Ρεπούση σε προοδευτικότητα… Τον Φεβρουάριο του 1997 κυκλοφόρησε από τις προοδευτικές εκδόσεις «Αλεξάνδρεια» το βιβλίο της Θάλειας Δραγώνα (σε συνεργασία με άλλους γνωστούς αριστερούς) που έχει τίτλο «ΤΙ ΕΙΝ΄ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ;» και υπότιτλο «Ο ΕΘΝΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ». Πρόκειται για ένα κακογραμμένο σύγγραμμα 540 σελίδων, το οποίο αμέσως προδίδει τον σκοπό για τον οποίο γράφτηκε: Θέλει να πείσει τους Έλληνες εκπαιδευτικούς που διδάσκουν στην στοιχειώδη και στην μέση εκπαίδευση ότι ο Εθνοκεντρισμός (το να επιμένουμε δηλαδή πως είμαστε Έλληνες και να υπερηφανευόμαστε γι αυτό) ισοδυναμεί με Ρατσισμό!

Πριν δούμε μερικά απ όσα γράφει σ αυτό το αντιρατσιστικό βιβλίο η κ. Δραγώνα και οι σύντροφοί της, πρέπει να πούμε ότι το «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;» έγινε γρήγορα το ευαγγέλιο των αποδομητών της Εθνικής μας Συνείδησης, από την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά και τον Συνασπισμό μέχρι το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ και τους νεοφιλελεύθερους της Νέας Δημοκρατίας. Μάλιστα, η κυβέρνηση Σημίτη μετά την νίκη της στις Εκλογές του 2000 παρήγγειλε στην ΕΡΤ σειρά ντοκιμαντέρ με τίτλο «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;» που είχαν έναν και μοναδικό στόχο: Να πάψουν οι Έλληνες να αισθάνονται Έλληνες!

Η σειρά αυτών των αποδομητικών της Εθνικής μας Συνείδησης ντοκιμαντέρ άρχισε να προβάλλεται από την ΕΤ-1 μετά την άνοδο της κυβερνήσεως Καραμανλή τον Μάρτιο του 2004. Έγινε δηλαδή κι εδώ ό,τι ακριβώς με την Ιστορία της Ρεπούση: Παραγγέλθηκε επί ΠΑΣΟΚ και μπήκε στα σχολεία επί Νέας Δημοκρατίας. Εκτός από την ίδια την Θάλεια Δραγώνα, στα ντοκιμαντέρ «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;» συμμετείχαν ή έκαναν το ντεμπούτο τους όλοι οι αστέρες της Ομάδος Λιάκου – Γιαννοπούλου – Ρεπούση – Κουλούρη και δεν συμμαζεύεται.

Μας έκαναν Έλληνες ενώ δεν ήμασταν!

Ας δούμε τώρα μερικά απ΄ όσα γράφει στο κακογραμμένο βιβλίο της «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;» η νέα βουλευτίνα Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ κ. Θάλεια Δραγώνα:

1) Η Ελληνική Εθνική Ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή έντονου εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού (σελ. 16). Κοντολογίς, κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχτήκαμε για να τα κονομήσουμε, πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων.

2) Όποιος αξιολογεί τους Πολιτισμούς σε κατωτέρους και ανωτέρους είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει! (σελ. 16). Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με όποιον θεωρεί ανεπιθύμητους τους μετανάστες και τους πρόσφυγες (σελ. 20).

3) Εξίσου ρατσιστής είναι και όποιος αποσιωπά την σημασία, την τεράστια δύναμη, την έκταση και το κύρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας! Επίσης, όποιος αρνείται τις τουρκικές επιρροές στον Νεοελληνικό μας Πολιτισμό (σελ. 81), κι όποιος ισχυρίζεται ότι ο τουρκικός πολιτισμός έχει επιδράσει αρνητικά στους Έλληνες!… (σελ. 82).

4) Ένδειξη ρατσισμού και στείρου εθνοκεντρισμού είναι και ο ισχυρισμός ότι οι Έλληνες ήσαν πάντα οι αδικημένοι της Ιστορίας (σελ. 84) κι ότι για τις ήττες και τις καταστροφές που υποστήκαμε, φταίνε πάντα οι Μεγάλες Δυνάμεις.

5) Κλασική ένδειξη ρατσισμού είναι και η γνωστή ρήση «Όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες, αυτοί τρώγανε βελανίδια!» (σελ. 85). Ψιλορατσιμός είναι επίσης το να ισχυρίζεσαι πως είμαστε οι συνεχιστές του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού.

6) Κατά την κ. Θάλεια Δραγώνα, εθνικιστικές τάσεις κρύβει και η επιθυμία να διδάσκεται στην μέση εκπαίδευση η αρχαία Ελληνική Γλώσσα (σελ. 86), ενώ το να μιλάμε για απόλυτη ομοιογένεια του πληθυσμού της Ελλάδος και να αποσιωπούμε την ύπαρξη χιλιάδων Εβραίων στην Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις επί 450 χρόνια είναι καθαρός ρατσισμός! (σελ. 95).

7) Ρατσιστικό είναι και το να ανησυχούμε για την ύπαρξη πολλών ξένων μεταναστών στην χώρα μας, ή το να λέμε ότι «σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε Έλληνα στην Ελλάδα», ή ότι «πρέπει να κρατήσουμε την εθνική μας ομοιογένεια και να μην διαβρωθούμε εθνολογικά»! (σελ. 96).

Εξίσου ρατσιστικό είναι το να λέμε ότι το κέντρο της Αθήνας αλβανοκρατείται ή ότι «οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές»! (σελ. 9). Το ίδιο συμβαίνει κατά την κ. Δραγώνα, αν τολμήσουμε να πούμε πως με την είσοδο των Ξένων Μεταναστών στην Ελλάδα αυξάνεται η εγκληματικότητα και η ανεργία των Ελλήνων! (σελ. 100). Στην σελίδα 105, η αυριανή βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ μας προειδοποιεί ότι ο εθνικισμός εύκολα μπορεί να γλιστρήσει στην ξενοφοβία, στον ρατσισμό και στην μισαλλοδοξία.

Το ελληνικό αίμα γίνεται και νερό

Περιττεύει να συνεχίσουμε να καταγράφουμε τα αντιρατσιστικά «πιστεύω» της κ. Θάλειας Δραγώνα, όπως τα έχει εκφράσει πριν 10 χρόνια στο βιβλίο της «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;». Η γυναίκα αυτή θέλει να μας πείσει ότι είναι ρατσιστικό και μόνο το να δηλώνουμε Έλληνες. Κι όμως: Σε λίγες ημέρες θα είναι βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ και ασφαλώς θα διαπρέψει στους αντιρατσιστικούς αγώνες εντός και εκτός Βουλής. Η ουσία είναι μία και ο μπακλαβάς γωνία: Οι απόψεις αυτές της κ. Δραγώνα που πριν 10 χρόνια μας φαινόντουσαν γραφικές και αστείες, έχουν σήμερα κυριαρχήσει και υποστηρίζονται από τους βουλευτές όλων των κομμάτων πλην. Και μόνο να θέσεις θέμα Ξένων Μεταναστών στην Ελλάδα, αυτομάτως θεωρείται ρατσιστής. Δεν υπάρχει ούτε ένας βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, της Ν.Δ., του ΚΚΕ και του ΣΥΝ που να μην τάσσεται υπέρ της συνεχούς νομιμοποιήσεως των λαθρομεταναστών ακόμη κι αν οι Έλληνες γίνουν μειονότητα μέσα στην ίδια τους την Πατρίδα. Το ίδιο το ΠΑΣΟΚ στο νέο του πρόγραμμα που μοιράστηκε την περασμένη Κυριακή με τις μεγάλες κυριακάτικες εφημερίδες γράφει κάτι συγκλονιστικό που πέρασε απαρατήρητο και καθόλου δεν συζητήθηκε κατά την προεκλογική περίοδο: Ζητεί να δίνεται αυτομάτως η Ελληνική Ιθαγένεια σε όσα παιδιά ξένων Μεταναστών (ακόμη και λαθρομεταναστών!) γεννιούνται ή μεγαλώνουν στην Ελλάδα. Επίσης, να αποκτούν αυτομάτως την Ελληνική Ιθαγένεια μετά παρέλευση τριετίας όλα τα παιδιά Ξένων Μεταναστών που είναι μαθητές στην χώρα μας. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι (σε συνδυασμό με την επανένωση των οικογενειών των μεταναστών που αποφάσισε ο Πάκης Παυλόπουλος) σε 10 μόνο χρόνια οι Έλληνες θα είναι μειονότητα στην Ελλάδα.  Αλλά ποιος νοιάζεται γι΄ αυτό; Όλοι παιδιά του Θεού είμαστε και είναι ρατσισμός να μιλάμε για ελληνικό αίμα. Για τσιγγάνικο, αλβανικό, εβραϊκό ή βουλγάρικο αίμα μπορούμε να μιλάμε ελεύθερα, δεν είναι ρατσιστικό. Καλή ψυχή, μαζοχιστές Έλληνες

Posted in ΠΑΙΔΕΙΑ | Leave a Comment »

ΜΙΣΘΟΙ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ

Posted by lykofron στο 31/12/2009

Αυτοί είναι οι μισθοί των δημοσιογράφων της ΕΡΤ! Διαβάστε τους. Ο κ. Π. Γερουλάνος έπρεπε να ξεκινήσει από εκεί την πρώτη ημέρα που πήγε στο υπουργείο. Όλα τα μεγάλα ονόματα πόσα παίρνουν και μάλιστα κάποιους θα τους δείτε, δύο και τρεις φορές επειδή παίρνουν τα χρήματα ανά εξάμηνο!

Παιδιά σας προειδοποιούμε ότι είναι επικίνδυνο για όσους έχουν την καρδιά τους να δούνε την λίστα!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ:

ΛΥΡΙΤΖΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ- ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 324.000 -Δ/ΝΣΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ- ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΕΤΟΣ 324.000
ΧΟΥΚΛΗ ΜΑΡΙΑ -ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 218.976
ΤΣΟΥΚΑΛΑ ΜΠΗΛΙΩ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 176.400
ΤΣΑΠΑΝΙΔΟΥ ΠΑΡΘΕΝΑ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ – 143.514
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ – 136.800
ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ -ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 126.000
ΖΟΥΛΑ ΟΔΥΣΣΕΥΣ – ΤΗΛΕΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ 120.000
ΝΤΑΟΥΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ – ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ 114.000
ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΑΥΛΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 113.880
ΤΣΑΠΑΝΙΔΟΥ ΠΑΡΘΕΝΑ -ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ – ΕΞΑΜΗΝΟ 113.516
ΧΑΡΙΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ – ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ 105.600
ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ -ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ -104.400
ΚΥΒΕΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ – ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ 102.002
ΛΕΩΝΙΔΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ – ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ 98.400
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ -ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 96.000
ΡΟΥΜΠΑΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ -ΣΥΝΤΗΡ.& ΑΝΑΤΥΠ.ΦΩΤΟΓΡ.ΑΡΧΕΙΟΥΕΤΟΣ 94.286
ΝΙΚΟΛΑΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 87.600
ΑΝΤΩΝΑΡΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 84.000
ΓΡΙΠΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΗΛ – ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ 84.000
ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 84.000
ΚΟΡΩΝΑΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ – 84.000
ΜΠΑΛOΔΗΜΟΥ ΜΑΡΙΑ – ΤΗΛΕΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΕΑ ΑΝΝΑ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 78.840
ΤΣΩΧΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 78.840
ΤΑΝΙΜΑΝΙΔΗΣ ΗΛΙΑΣ – ΕΙΚΟΝΟΛΗΠΤΗΣ 76.066
ΓΑΒΡΑ ΠΗΝΕΛΟΠΗ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 75.420
ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ – ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Η/Υ & ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ 75.000
ΚΟΥΒΑΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 72.000
ΚΩΣΤΑΡΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 72.000
ΠΟΛΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ – 72.000
ΧΡΗΣΤΑΚΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 71.520
ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΕΑ ΑΝΝΑ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 70.956
ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ ΕΙΡΗΝΗ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 70.800
ΜΑΛΟΥΧΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 70.080
ΖΟΥΛΑΣ ΑΝΔΡΕΑΣ – ΣΥΝΤΗΡ.& ΑΝΑΤΥΠ.ΦΩΤΟΓΡ.ΑΡΧΕΙΟΥ 68.985
ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ – ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ 66.000
ΖΑΦΕΙΡΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 66.000
ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 66.000
ΒΕΡΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 65.880
ΒΕΡΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 65.880 (21.960+43.920)Δ/ΝΣΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 64.800
ΚΥΠΟΥΡΓΟΥ ΣΤΑΜΑΤΕΛΟΥΑΝΝΑ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 64.800
ΜΠΑΛΗΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 64.800
ΠΟΛΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 64.800 (21.600+43.200)Δ/ΝΣΗ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ
ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ Π.ΧΡΗΣΤ 347.659,98 – Πρόεδρος Δ/Σ
ΥΦΑΝΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 279.362,38 – Γενικός Διευθυντής
ΛΟΥΚΑΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 257.033,14 ¤ Εντετ/νος Σύμβουλος
ΚΕΚΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 256.174,39 ¤ Εντετ/νος Σύμβουλος
ΜΙΧΑΛΕΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 249.234,42 ¤ Γενικός Διευθυντής
ΑΝΔΡΙΚΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ 249.161,32 ¤ Γενικός Διευθυντής
ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ-ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΗ 227.626,98 ¤ Γενικός Διευθυντής
ΠΟΡΤΟΚΑΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛ 215.603,00 ¤ ΠΕΤ1η Ηλεκτρονικοί
ΓΟΝΤΙΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 210.002,64 ¤ Γενικός Διευθυντής
ΚΑΤΣΑΡΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ 153.562,50 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΜΠΑΛΩΜΕΝΟΥ ΑΘΗΝΑ 152.363,49 – ΠΕΔ6 Δικηγόροι
ΑΔΗΛΙΝΗ ΕΥΤΥΧΙΑ 150.050,87 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΣΚΑΛΙΣΤΗΡΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ 138.600,00 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΛΑΜΠΡΑΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 136.500,02 ¤ Γενικός Διευθυντής
ΣΠΥΡΙΔΟΥ ΤΑΤΙΑΝΑ 132.344,80 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΣΑΛΕΣΙΩΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ 130.773,76 ¤ ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Γ.ΓΕΩΡΓ 128.524,18 ¤ Ειδικός Σύμβουλος
ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 128.472,40 ¤ Ειδικός Σύμβουλος
ΚΑΦΑΡΑΚΗΣ ΦΩΤΙΟΣ 122.244,29 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΖΟΥΛΑΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ 122.066,25 ¤ Ειδικός Σύμβουλος
ΒΛΑΧΟΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ Β 121.481,67 ¤ Ειδικός Σύμβουλος
ΔΡΕΤΟΥΛΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ 118.305,42 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΔΗΜ. 118.093,13 ¤ Ειδικός Σύμβουλος
ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ ΜΑΡΓ-ΚΥΡ 115.621,26 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚ 114.749,26 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΠΕΛΕΚΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 112.812,50 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΣΙΟΥΜΠΟΥΡΑΣ ΦΩΤΙΟΣ 101.427,50 ¤ Ειδικός Σύμβουλος
ΧΑΤΖΗΣ Δ.ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 101.210,00 ¤ Ειδικός Σύμβουλος
ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 99.141,81 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΚΟΥΡΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 99.075,30 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΚΟΥΡΤΗ-ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΥ ΠΟ 98.635,92 ¤ Ειδικός Σύμβουλος
ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ ΚΩΝ/ΝΑ 98.437,53 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΠΕΥΚΙΑΝΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 97.925,00 ¤ 102.786,56 ¤ Ειδικός Σύμβουλος
ΠΑΠΑΔΡΙΑΝΟΥ ΑΔΡΙΑΝΗ 95.143,64 ¤ ΠΕΔ6 Δικηγόροι
ΚΑΒΑΔΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ 92.634,38 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΛΟΥΡΙΔΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ 90.023,49 ¤ ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΚΑΚΑΒΟΥΛΗΣ ΙΩΣΗΦ 89.434,41 ¤ ΤΕΤ1α Ηλεκτρονικών
ΓΑΖΙΔΕΛΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 88.917,77 ¤ ΠΕΤ1θ Ηλεκτρολόγοι
ΣΦΕΤΣΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 86.861,43 ¤ ΚΤΕΠ6β Ηχολήπτες Κ/Φ
ΔΗΜΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 86.356,68 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΜΙΧΑΛΙΤΣΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 86.022,49 ¤ ΠΕΤ1θ Ηλεκτρολόγοι
ΤΖΟΥΒΕΛΕΚΗΣ ΜΙΧΑΗΛ 85.974,65 ¤ ΤΕΤ1α Ηλεκτρονικών
ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΡΙΚΛΗΣ 85.584,06 ¤ 86.661,78 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΕΡΙΚΛ 84.265,45 ¤ ΚΤΕΠ2α Δ/ντές
Παραγ.
ΦΑΚΛΗ-ΣΠΑΝΟΥΔΗ ΔΕΣΠΟ 83.307,23 ¤ ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΠΙΣΚΕΡΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ 83.114,99 ¤ ΔΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 82.547,29 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΚΡΗΤΙΚΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 81.275,80 ¤ ΠΕΤ1β Πολιτικοί Μηχ.
ΡΗΓΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 81.210,43 ¤ ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΚΟΓΙΑΝΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 81.181,27 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 80.526,40 ¤ ΤΕΤ1α Ηλεκτρονικών
ΜΟΥΧΤΑΡΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 80.518,57 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΠΑΠΑΛΕΩΝΙΔΑΣ ΛΕΩΝΙΔ. 80.093,07 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΚΟΡΟΜΑΝΤΖΟΥ ΜΥΡΣΙΝΗ 79.800,00 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΑΡΩΝΗ ΕΛΕΝΗ 78.498,82 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΔΟΥΡΙΔΑ ΜΑΤΙΛΝΤΑ-ΜΑΡ 78.096,34 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΡΙΖΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 76.943,76 ¤ Ειδικός Σύμβουλος
ΜΠΡΑΜΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 76.932,53 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΜΙΧΕΛΙΔΑΚΗ ΜΑΡΙΑ 76.764,18 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΧΑΛΒΑΤΖΑΚΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 76.683,80 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΚΑΡΑΜΙΝΤΖΟΥ ΣΤΑΜΑΤΙΑ 76.683,78 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΤΑΒΟΥΛΑΡΗ ΧΡΥΣΑ 76.463,79 – Δημοσιογράφοι Εξωτερ
ΚΑΘΑΡΟΣΠΟΡΗΣ ΠΡΟΚΟΠΗ 76.463,76 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ ΒΛΑΔΙΜΗΡΟ 76.422,64 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΦΛΕΣΣΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ 76.285,76 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 76.243,57 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΛΑΒΔΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 73.303,71 ¤ ΤΕΤ1α Ηλεκτρονικών
ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ ΦΑΝΟΥ 70.902,69 ¤ ΠΕΤ1η Ηλεκτρονικοί
ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΗ 70.216,83 ¤ Δημοσιογράφοι Εξωτερ
ΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 70.100,92 ¤ ΚΤΕΠ1α Σκηνοθέτες
ΦΕΡΕΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 69.750,03 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΑΛΑΦΟΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟ 69.512,55 Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ 69.121,04 ¤ ΠΕΔ6 Δικηγόροι
ΤΡΙΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 68.710,30 ¤ Δημοσιογράφοι Εξωτερ
ΑΡΓΥΡΗ ΕΛΕΝΗ 68.509,37 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΦΑΡΑΚΟΥ ΜΑΡΙΑ 68.305,59 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕ 68.251,60¤ ΠΕΤ1δ Μηχανολόγοι
ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΟΥ ΚΩΝ/ΝΤΙΑ 67.923,13 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΜΠΟΥΓΙΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 67.921,90 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΦΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΗΛΙΑΣ 67.720,85 ¤ ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ 67.500,00 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Σ.ΔΗΜ. 67.403,38 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΜΙΧΑΗΛ 66.900,97 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΑΣΠΡΑΔΑΚΗΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ 66.605,94 ¤ ΤΕΤ1α Ηλεκτρονικών
ΚΑΛΑΒΡΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 66.454,35 ¤ ΠΕΔ6 Δικηγόροι
ΓΥΠΑΡΗ ΜΑΡΙΑ 66.440,16 ¤ Δημοσιογράφοι Εξωτερ
ΜΑΗΣ ΠΕΤΡΟΣ 66.343,26 ¤ ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΜΠΑΓΙΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ 66.035,63 ¤ ΔΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟ 65.846,71 ¤ ΠΕΔ6 Δικηγόροι
ΛΙΝΑΡΔΑΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ 65.529,79 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΦΡΑΣΤΑΝΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 65.414,54 ¤ ΚΤΕΠ-Μ1 Εικονολ. (Μ)
ΠΑΤΣΙΑΝΤΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 64.493,78 ¤ ΠΕΔ6 Δικηγόροι
ΚΑΠΑΤΑΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 64.091,27 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΤΡΟΥΠΗΣ ΚΙΜΩΝ 63.984,39 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΛΑΛΛΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 63.848,06 ¤ ΠΕΔ6 Δικηγόροι
ΒΑΛΙΟΥΛΗΣ ΕΥΔΟΞΙΟΣ 63.731,27 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ΔΕΣΠ 63.295,46 ¤ ΔΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΧΑΤΖΗΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΚΩΝ/Ν 63.100,72 ¤ ΤΕΤ1α Ηλεκτρονικών
ΜΑΚΡΗΣ Ι. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 62.800,25 ¤ ΔΕΤ1α Ηλεκτρονικών
ΚΟΡΔΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ 62.741,29 ¤ Δημοσιογράφοι Εξωτερ
ΤΣΑΚΙΡΗΣ Χ. ΚΩΝ/ΝΟΣ 62.699,76 ¤ ΠΕΤ1θ Ηλεκτρολόγοι
ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟ 62.384,19 ¤ 7.845,38 ¤ – ¤ 11.049,86 ¤ 81.279,43 ¤ ΚΤΕΠ1α
Σκηνοθέτες
ΒΑΡΣΑΜΑΚΙΔΟΥ ΑΦΕΝΤΡΑ 61.875,04 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΠΡΩΤΟΠΑΠΑ ΕΥΔΟΚΙΑ 61.380,07 ¤ ΔΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΤΟΥ ΦΩΤΕΙΝΗ 60.955,66 ¤ ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΣΚΛΑΒΟΥΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 60.581,55 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΚΟΚΚΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 60.507,19 ¤ ΠΕΔ6 Δικηγόροι
ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΑΡΙΣΤΕΙ 60.224,53 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΜΑΓΓΑΝΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 60.171,42 ¤ ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛ 59.625,01 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΠΡΕΔΑΡΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 59.467,40 ¤ ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 59.325,11 ¤ ΤΕΤ1α
Ηλεκτρονικών
ΜΑΡΓΙΩΡΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ 59.062,53 ¤ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΓΛΙΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ 58.923,62 ¤ ΠΕΤ1η Ηλεκτρονικοί
ΓΙΑΚΟΥΜΕΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡ. 58.791,48 ¤ ΤΕΤ1α
Ηλεκτρονικών
ΜΑΓΓΕΡΑΣ ΛΑΜΠΡΟΣ 58.376,57 ¤ ΤΕΤ1α Ηλεκτρονικών
ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 57.937,55 ¤ ΠΕΔ5 Γιατροί
ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 57.936,80 ¤ ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΠΙΕΤΡΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 57.906,20 ¤ ΠΕΔ5 Γιατροί
ΜΠΑΧΑΡΙΔΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ 57.703,09 ¤ ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΛΕΤΣΙΟΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ 57.667,50 ¤ ΔΕΤ-Μα Ηλεκτρονικών
ΚΑΤΣΟΥΔΑΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ 57.656,25 ¤ Ειδικών Θέσεων
ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ 57.565,06 ¤ ΤΕΤ1α Ηλεκτρονικών
ΚΑΠΑΜΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ 57.381,93 ¤ ΠΕΔ1 ΔιοικΟικονομ.
ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΕΞΑΜΗΝΟ)64.547
ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 64.500
ΜΠΟΓΙΑΤΖΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 64.200
ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ – ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣΕΚΠΟΜΠΗ 63.600
ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ ΕΙΡΗΝΗ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ(ΕΞΑΜΗΝΟ)63.072
ΜΙΧΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΕΞΑΜΗΝΟ) 63.000
ΜΙΧΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ(ΕΞΑΜΗΝΟ) 63.000
ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 63.000
ΑΜΥΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ – ΤΗΛΕΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ 62.400
ΤΣΙΤΣΙΜΠΙΚΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ – ΤΗΛΕΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ 62.400
ΚΑΝΑΒΟΣ ΑΛΕΞΙΟΣ – ΟΡΓ.ΣΧΕΔ.ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΩΝ 61.800
ΚΟΤΤΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 61.320
ΣΚΑΛΙΣΤΗΡΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ – ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ 60.160
ΒΕΛΑΝΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ – ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ 60.000
ΚΩΣΤΑΒΑΡΑΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ – 60.000
ΛΙΑΤΣΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ – ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ-ΡΙΑ 60.000
ΣΤΕΦΑΝΕΑΣ ΠΕΤΡΟΣ – ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣΕΚΠΟΜΠΗ 60.00040.00020.000ΔΟΥ-ΚΕΝΤΡΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ
ΛΕΥΚΟΒΙΤΣ ΣΤΕΛΙΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΔΕΚΑΜΗΝΟ) 59.000
ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ – ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣΕΤΟΣ 58.800
ΚΟΝΤΟΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΣ – ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ 58.799
ΖΟΥΛΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 58.428
ΤΡΙΛΙΚΗΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΕΞΑΜΗΝΟ) 57.300
ΤΡΙΛΙΚΗΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΕΞΑΜΗΝΟ) 57.300
ΠΑΚΑΘΕΟΔΩΡΑ ΜΙΧΑΗΛ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΔΕΚΑΜΗΝΟ) 57.000

ΠΗΓΗ http://troktiko.blogspot.com/2009/12/blog-post_1624.html  7 KAI  http://christiannaloupa.wordpress.com/2010/02/23/%ce%b9%ce%b4%ce%bf%cf%8d-%cf%8c%ce%bb%ce%bf%ce%b9-%ce%bf%ce%b9-%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%af-%ce%bc%ce%b9%cf%83%ce%b8%ce%bf%ce%af-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5%cf%81/

Απίστευτα συμπεράσματα απο τους προκλητικούς μισθούς της ΕΡΤ

ΑΥΤΑ TA EXETE YΠΟΨΙΝ ΣΑΣ ΚΥΡΙΕ ΓΕΡΟΥΛΑΝΕ;
«Το σύνολο ετήσιων μισθών για τους 193 αναγραφόμενους φτάνει τα 17.819.099,00 €
Ο μέσος όρος μισθών (Μ.Ο.) των 193 ετησίως φτάνει τα 92.326,94 €
Επιπλέον, εύκολα προκύπτει ότι :…
Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΤΩΝ 10.000 € ΕΤΗΣΙΩΣ ΠΟΥ ΘΑ ΖΟΥΣΑΝ ΜΕ ΑΥΤΌ ΤΟ ΠΟΣΟ ΦΤΆΝΕΙ ΤΙΣ 1.782!
ΟΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ Ή ΆΤΟΜΑ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΤΩΡΑ ΕΊΝΑΙ 193!
Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΤΩΝ 10.000€ ΕΤΗΣΙΩΣ ΠΟΥ ΘΑ ΖΟΥΣΑΝ ΜΕ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΤΩΝ ΜΙΣΘΩΝ ΦΤΑΝΕΙ ΤΙΣ 35!
Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΤΩΝ 10.000€ ΕΤΗΣΙΩΣ ΠΟΥ ΘΑ ΖΟΥΣΑΝ, ΑΝ ΟΙ 193 ΈΠΑΙΡΝΑΝ ΚΑΤΆ Μ.Ο. ΑΠΌ 30.000 € ΕΤΗΣΙΩΣ, ΦΤΑΝΕΙ ΤΙΣ 1.203 !!!
Αν σε αυτά προσθέσουμε την αύξηση της κατανάλωσης τροφίμων, ειδών πρώτης ανάγκης και γενικά εγχώριων προϊόντων που θα προέκυπτε αν τα χρήματα πήγαιναν στις 1.203 οικογένειες, το κέρδος θα ήταν ακόμη μεγαλύτερο. Διότι τα ακριβά ρούχα, αυτοκίνητα, πλεούμενα και τρόπος ζωής που καταναλώνονται από τους 193 αφορούν ως επί το πλείστον εισαγόμενα προϊόντα.
Και ας μη ξεχνάμε πως τέτοια «νούμερα» συναντώνται σε πάααρα πολλές ακόμη θέσεις του δημόσιου προϋπολογισμού!
Και ο Γερουλάνος αντί να καταδικάσει την ασυδοσία, λέει πως είναι προσωπικά δεδομένα οι μισθοί των δημοσιογράφων της ΕΡΤ!
Ε όχι δεν το δεχόμαστε είναι πολύ προκλητικό μια τόσο δύσκολη περίοδο για την Ελλάδα και τους Έλληνες να γίνονται τέτοιες δηλώσεις.
ΠΗΓΗ http://troktiko.blogspot.com/2009/12/blog-post_6847.html

Posted in ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ | 7 Σχόλια »

Η Coca Cola

Posted by lykofron στο 30/12/2009

 Ένας τύπος με κουστούμι και χαρτοφύλακα περιμένει στην αίθουσα αναμονής του γραφείου του Πάπα. Η γραμματέας του χαμογελάει συγκαταβατικά και του λέει:

– Ο Παναγιότατος θα σας δεχτεί τώρα. Μπορείτε να περάσετε.

Ο τύπος γνέφει, σηκώνεται απότομα, μπουκάρει στην μισάνοιχτη πόρτα, ακουμπά το χαρτοφύλακα πάνω στο γραφείο του Πανιερώτατου, τον ανοίγει, τραβάει ένα χαρτί από μέσα, το προσφέρει στον Πάπα και λέει:

– Θα περάσω κατευθείαν στο ψητό. Λέγομαι Jim Douglas και αντιπροσωπεύω την Coca Cola. Είμαι εδώ, γιατί η εταιρία μου έχει να σας κάνει την εξής γενναιόδωρη προσφορά: Σας ζητάμε να αλλάξετε τον στίχο του Πάτερ Ημών υπαριθμόν 8, το σημείο που λέει «τον άρτον ημών τον επιούσιον», έτσι ώστε να λέει «την Coca Cola ημών την επιούσια». Εμείς από τη μεριά μας θα σας δώσουμε το ποσό των 500 εκατομμυρίων δολαρίων σε νόμισμα της επιλογής σας. Δέχεστε;

Ο Αντιπρόσωπος του ενός και μοναδικού Θεού, αφού ξοδεύει τέσσερα ως και εφτά δευτερόλεπτα για να καταλάβει τι συμβαίνει, άλλα ενάμιση ως δύο για να συγκεντρώσει τη φωνή του και περίπου τρία τέταρτα του δευτερολέπτου για σκίσει το χαρτί, φωνάζει γεμάτος έξαρση και θρησκευτικό φανατισμό:

– Αν είναι ποτέ δυνατόν! Θα μας κάψουν οι ουρανοί. Τολμάτε και έρχεστε εδώ και ζητάτε τέτοιο πράγμα; Δεν υπάρχει ποσό για να αγοράσει τέτοιο πράγμα. Παρακαλώ να ανακαλέσετε την προσβολή που μας κάνατε.

Ο Jim Douglas χαμογελά, τραβάει ένα δεύτερο χαρτί από τον χαρτοφύλακα του, το προσφέρει και λέει:

– Aha, το προβλέψαμε πως θα αντιδρούσατε κάπως έτσι. Η εταιρία μου είναι διατεθειμένη να ανεβάσει την προσφορά της στα 2 δισεκατομμύρια δολάρια και να συμπεριλάβει στο συμβόλαιο και ένα ετήσιο ποσοστό επί των κερδών της.

Ο Πάπας πετάει κάτω το άσπρο σκουφάκι του γεμάτος οργή:

– Σας παρακαλώ κύριε, δεν ! είναι δυνατόν να ζητάτε από τη καθολική εκκλησία να κάνει κάτι τέτοιο για οποιοδήποτε ποσό! Είμαστε η μεγαλύτερη εκκλησία στον κόσμο, έχουμε εκατομμύρια πιστούς, δεν μπορούμε να κάνουμε αλλαγές στην προσευχή μας και στα πιστεύω μας!

– Άγιε πατέρα, ζητούμε συγνώμη αν σας προσβάλαμε. Παρακαλώ, σκεφτείτε την τελευταία προσφορά μας:
Δίνουμε 5 δισεκατομμύρια δολάρια σε νόμισμα της επιλογής σας και ένα αρκετά σεβαστό ποσοστό επί των ακαθάριστων κερδών της εταιρίας ετησίως, ας πούμε πέντε τα εκατό.

Παύση για σκέψη. Ο Πανιερότητας έχει κάτσει στην πολυθρόνα του. Φαίνεται να το σκέφτεται, παίζει με το στυλό του και τελικά χτυπά το intercom, από όπου ακούγεται η φωνή της γραμματέας του να ρωτά πώς μπορεί να τον εξυπηρετήσει:

– Α, Μαίρη. Σε παρακαλώ κορίτσι μου, ψάξε στα αρχεία μας να δεις πότε λήγει εκείνη η σύμβαση με τους αρτοποιούς!

Posted in ΑΝΕΚΔΟΤΑ | Leave a Comment »

Πανελλήνια επιτροπή αγώνα για τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης (ΠΕΑΕΛ)

Posted by lykofron στο 30/12/2009

ΓΙΑΤΙ ΑΝΕΧΕΤΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ;

Παρακολουθούμε από καιρό την εξέλιξη μπροστά στα μάτια μας μιας απίστευτης ιστορίας: τη συστηματική εθνική αποδόμηση και τον εποικισμό της Ελλάδας. Το κράτος που έχει υποχρέωση από το Σύνταγμα να υπερασπίζει και να προστατεύει τον Ελληνικό λαό, την εθνική του ταυτότητα και το μέλλον του, μέσα στα νόμιμα σύνορα της επικράτειάς του, τηρεί μια στάση που προκαλεί πολλά ερωτηματικά.

Αντί να πάρει αποτελεσματικά μέτρα για την αποτροπή και τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης, αποδέχεται και αναμεταδίδει την ύποπτη προπαγάνδα ξένων κέντρων, που επιδιώκουν, για δικούς τους λόγους, τη διάσπαση της εθνικής συνοχής της χώρας και την εθνική της αποδόμηση.

ΤΟ ΙΔΕΟΛΟΓΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΓΙΑ «ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ» ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΟ;

Προβάλλεται απροκάλυπτα από πολιτικές ηγεσίες, περιλαμβανομένων παραγόντων του κυβερνώντος κόμματος και εκπροσώπων του κράτους, το γνωστό ιδεολόγημα της παγκοσμιοποίησης  ότι «πρέπει και η Ελλάδα να γίνει πολυπολιτισμική». Γιατί «πρέπει» η Ελλάδα να γίνει «πολυπολιτισμική»; Τι σημαίνει ακριβώς αυτό; Σημαίνει την εισαγωγή και εγκατάσταση στο έδαφός της ξένων πληθυσμών ώστε να γίνει «πολυπολιτισμική»; Σημαίνει τη δημιουργία στο έδαφός της εθνικών μειονοτήτων και τη Βαλκανοποίησή της ώστε να είναι ευκολότερα ελεγχόμενη από αυτούς που επιδιώκουν μια νέα τάξη στα Βαλκάνια;

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΜΗ ΜΠΟΡΕΙ; ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ;

Γι’ αυτό, το κράτος μπορούσε προηγουμένως να ελέγχει τα σύνορά του και παρουσιάζεται σήμερα να μην μπορεί; Γιατί δεν έρχονταν λαθρομετανάστες στην Ελλάδα πριν το 1990 και τώρα έρχονται μαζικά; Δεν υπήρχε προηγουμένως μεγαλύτερη ακόμη φτώχεια στον Τρίτο Κόσμο;

Προβάλλεται ως ένας λόγος γι’ αυτό το άνοιγμα των συνόρων μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού. Το δικαίωμα όμως των υπηκόων των χωρών αυτών να βγουν από τα σύνορά τους δεν σημαίνει αυτομάτως δικαίωμά τους να μπουν παρανόμως στη δική μας χώρα. Η Ελλάδα θα μπορούσε άλλωστε να βοηθήσει τις γειτονικές της χώρες με την παροχή πολυετών αδειών προσωρινής διαμονής, εγκατάστασης και εργασίας και όχι με μόνιμη εγκατάσταση.

Διαπιστώνει όμως κανείς ότι η λαθρομετανάστευση και η ανοχή της δεν σταμάτησε στα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη. Πήραν τη σκυτάλη, στη συνέχεια, νέα κύματα λαθρομεταναστών, πολύ μεγαλύτερα ακόμη, από χώρες που βρίσκονται στην άλλη άκρη του κόσμου, Μουσουλμανικές κυρίως χώρες της Ασίας, και από την Αφρική.

Είναι φανερό ότι το φαινόμενο συνδέεται γενικότερα με την πολιτική της παγκοσμιοποίησης, που οι ΗΠΑ άρχισαν να προωθούν δυναμικά, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, ως μέρος μια στρατηγικής που είχε ως κύριο στόχο την επιβολή διεθνώς ενός ακραίου νεοφιλελεύθερου, οικονομικού συστήματος, οχήματος μιας επιδιωκόμενης παγκόσμιας μονοπολικής ηγεμονίας.

Είναι προφανές ότι, με τη λογική αυτή, η δημιουργία μιας παγκόσμιας αγοράς ελευθέρων ανταλλαγών συνεπάγεται φιλελευθεροποίηση στη διακίνηση των τριών βασικών στοιχείων που συνιστούν κάθε αγορά: κεφαλαίων, προϊόντων και εργατικού δυναμικού.

Έτσι εξηγείται η περίεργη χαλάρωση του ελέγχου των εθνικών συνόρων, προφανώς υπό εξωτερική πολιτική και ιδεολογική πίεση και επιρροή.

Έτσι εξηγείται επίσης η προπαγάνδα για «πολυπολιτισμική κοινωνία», για «εύκαμπτα, διαπερατά σύνορα» (soft frontiers), ή αποποινικοποίηση της παράνομης εισόδου στη χώρα και η προκαταβολική διαμόρφωση ενός πραγματικού νομικού οπλοστασίου κατά του υποτιθέμενου «ρατσισμού» και της «ξενοφοβίας» των Ελλήνων.

Το οπλοστάσιο αυτό έχει ως στόχο, στην πραγματικότητα, να λειτουργεί προληπτικά ως όπλο ιδεολογικής τρομοκρατίας για την αποτροπή κάθε αντιδράσεως του Ελληνικού λαού κατά της επιχειρούμενης εθνικής αποδόμησης.

Η ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΥΜΠΟΡΕΥΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ

Έτσι εξηγείται, τέλος, η συστηματική υπονόμευση της Ελληνικής παιδείας και η παρουσίαση του Ελληνικού έθνους και της Ελληνικής ταυτότητας ως δήθεν μύθου και εφευρήματος του 19ου αιώνα.

Η πολιτική αυτή δρομολογήθηκε από την κυβέρνηση Σημίτη, με ψευδεπίγραφα συνθήματα για δήθεν «εκσυγχρονισμό». Συνεχίσθηκε όμως και από την επόμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ακραίο παράδειγμα και πρόκληση της πολιτικής αυτής ήταν το βιβλίο ιστορίας της Στ Δημοτικού της Μαρίας Ρεπούση, το οποίο η πρώην υπουργός της Νέας Δημοκρατίας Μαριέττα Γιαννάκου έσπευσε να υπερασπισθεί πεισματικά παρά την καταλυτική καταδίκη και απόρριψή του από την Ακαδημία Αθηνών.

Το βιβλίο αυτό δεν είναι, δυστυχώς, το μόνο δείγμα μιας απίστευτης εκτροπής, που αγγίζει τα όρια της δολιοφθοράς σε βάρος της ιστορίας και της ταυτότητας της χώρας. Από εκείνους μάλιστα που είναι εντεταλμένοι από το σύνταγμα να διδάσκουν την Ελληνική παιδεία και πληρώνονται γι’ αυτό από το Ελληνικό Δημόσιο.

Η υπονόμευση της Ελληνικής παιδείας, της ιδέας του έθνους και της εθνικής ιστορίας, δεν περιορίζεται στο Δημοτικό σχολείο. Διαπερνά όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης και αξιοποιεί για το σκοπό αυτό τη γενικότερη θλιβερή κατάσταση που επικρατεί στην Εκπαίδευση.

Γι’ αυτό όμως ο Ελληνικός λαός χρηματοδοτεί από το υστέρημά του τη δημόσια εκπαίδευση; Για να σταδιοδρομούν και να ρητορεύουν από καθέδρας και με την πανεπιστημιακή τήβεννο ανάξιοι εκπαιδευτικοί που απεργάζονται απροκάλυπτα την αποδόμηση του δήθεν εθνικού «μύθου» και προπαγανδίζουν τα ιδεολογήματα της παγκοσμιοποίησης;

Ποιοί είναι αυτοί που θέλουν να κλέψουν από τους νέους αλλά και από όλους τους Έλληνες τη δόξα και την υπερηφάνεια της καταγωγής τους, να υπονομεύσουν τη γλώσσα τους, που έγινε μέσα από τους αιώνες εγκόλπιο πολιτισμού για όλη την ανθρωπότητα και να τους στερήσουν το προνόμιο μιας μοναδικής εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, που ανεδείχθη και καθιερώθηκε ταυτόχρονα ως κλασική και οικουμενική κληρονομιά;

Ο Ελληνικός λαός δεν πρέπει να ανεχθεί περαιτέρω αυτή τη λαθροχειρία σε βάρος της επιστήμης, της ιστορίας και της παιδείας του. Ένας λόγος παραπάνω, γιατί η υπονόμευση της Ελληνικής παιδείας συμπορεύεται με το γενικότερο στόχο της εθνικής αποδόμησης, που έχει ως κεντρικό άξονα τη μαζική λαθρομετανάστευση.

ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΣΕ ΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, Η ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΕΥΘΕΩΣ ΚΑΙ ΩΣ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ ΟΠΛΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΧΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Λαθρομετανάστευση  δεν υπάρχει μόνο στην Ελλάδα. Ειδικότερα όμως, σε ότι αφορά την Ελλάδα, είναι ολοφάνερο ότι η λαθρομετανάστευση χρησιμοποιείται ταυτόχρονα και ανομολόγητα και ως γεωπολιτικό όπλο. Προφανής στόχος είναι η διαμόρφωση νέων δεδομένων στον ελληνικό χώρο, με τη μαζική εγκατάσταση ξένων πληθυσμών, που δεν έχουν καμία σχέση ή συνάφεια με τον Ελληνικό λαό.

Ο στόχος αυτός συνδέεται, συγκεκριμένα, με την επιδιωκόμενη από τις ΗΠΑ νέα γεωπολιτική τάξη στα Βαλκάνια και την επαναφορά της Τουρκίας στην Ευρώπη, μέσω της υποστηριζόμενης από τις ΗΠΑ ένταξης της τελευταίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Συνδέεται επίσης, ειδικότερα, με τις νεο-Οθωμανικές φιλοδοξίες της Άγκυρας, που έχει κάθε λόγο να επιδιώκει τη διάσπαση της εθνικής συνοχής και την αποδυνάμωση της Ελλάδος. Δεν αποτελεί γι’ αυτό έκπληξη το γεγονός ότι η Άγκυρα αρνείται συστηματικά κάθε συνεργασία για τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης από το έδαφός της. Αντιθέτως, έχει καταστεί εφαλτήριο, αν όχι άμεσος συνεργός, ενός ασταμάτητου κύματος Μουσουλμανικών λαθρομεταναστών προς την Ελλάδα και την Ευρώπη. Που οδηγεί αυτή η κατάσταση; Δεν χρειάζεται να είναι κανείς μάντις για ν’ αντιληφθεί ότι η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση αλλά και η περίεργη ανοχή που έχει επιδειχθεί μέχρι τώρα από το κράτος και εξακολουθεί ανευθύνως να επιδεικνύεται από Ελληνικές πολιτικές ηγεσίες και δυνάμεις, οδηγεί σταδιακά στην πλήρη αλλοτρίωση της Ελλάδος και στην καταστροφή της ως έθνους και εθνικού κράτους.

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΞΗΛΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΝ ΔΗΘΕΝ «ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ»;

Ποιοί είναι αυτοί που νομίζουν ότι έχουν δικαίωμα να ξηλώσουν την Ελλάδα και να την κάνουν «πολυπολιτισμική»; Ποιοί είναι αυτοί, κυβερνητικοί και κομματικοί παράγοντες, που έδειξαν μέχρι τώρα ασύγγνωστη ανοχή και προώθησαν τέτοια σχέδια και τέτοιες πολιτικές, κυριολεκτικά πίσω από την πλάτη του ελληνικού λαού; Γι’αυτό τους τίμησε με την ψήφο του ο Ελληνικός λαός; Αυτός είναι ο σεβασμός στο σύνταγμα του Ελληνικού λαού; Αυτή είναι η εθνική άμυνα και ασφάλεια που ανέλαβαν να κατοχυρώσουν και να εγγυηθούν κατά κάθε συμβατικής ή ασύμμετρης απειλής, όπως είναι η ανεξέλεγκτη μαζική λαθρομετανάστευση;

Ποιοί είναι αυτοί που εξακολουθούν ακόμα να υποστηρίζουν απροκάλυπτα τη λαθρομετανάστευση, όταν έχει γίνει ηλίου φαεινότερον ότι αυτή εξελίσσεται στο μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας και ότι συνδέεται με την ίδια την εθνική της ύπαρξη;

Έχουν αντιληφθεί πιο είναι σήμερα το αίσθημα ανασφάλειας και αγωνίας που διακατέχει τον Ελληνικό λαό για το παρόν και το εθνικό του μέλλον; Έχουν συνειδητοποιήσει που έχει φτάσει η εγκληματικότητα; Η τελευταία δεν συνδέεται, ασφαλώς, μόνο με τη λαθρομετανάστευση. Λόγω όμως αυτής, αυτή έχει εκτοξευθεί στα ύψη και έχει καταστεί εφιάλτης για τον κάθε πολίτη, ιδιαίτερα στις πιο φτωχές συνοικίες αλλά και σε μεγάλο μέρος του κέντρου των Αθηνών, που θυμίζει τριτοκοσμική πόλη.

Αυτή είναι η ανάπτυξη και η πρόοδος που υποσχέθηκαν και υπόσχονται στον Ελληνικό λαό; Η ανοχή μιας ανεξέλεγκτης εισβολής εκατομμυρίων λαθρομεταναστών και η δημιουργία ενός τεράστιου διεθνούς υποπρολεταριάτου, όταν ο Ελληνικός λαός αντιμετωπίζει τόσα προβλήματα και ολοένα και περισσότερο το φάσμα της ανεργίας;

ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΩΣ ΟΠΛΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ

Προβάλλονται ως επιχειρήματα η «ανθρωπιά» και τα «καλά αισθήματα» του Ελληνικού λαού. Ακόμη και ο Ισοκράτης και ο Ξένιος Ζευς. Πρόκειται για απίστευτη αφέλεια, αν δεν πρόκειται για σκόπιμη υποκρισία και ύπουλη εκμετάλλευση των αισθημάτων του Ελληνικού λαού ως όπλων εναντίον του. Αν δεν πρόκειται επίσης για σκόπιμη παραχάραξη του νοήματος της Ελληνικής παιδείας, στην οποία αναφέρεται ο Ισοκράτης, και της φιλοξενίας, που συμβολίζει ο Ξένιος Ζεύς.

Προφανώς, δεν είναι μέτοχοι της Ελληνικής γλώσσας και παιδείας οι φτωχοί και ταλαίπωροι λαθρομετανάστες που πλημμυρίζουν την Ελλάδα ούτε, βεβαίως, η έννοια της «φιλοξενίας» ταυτίζεται με την ανοχή του μαζικού εποικισμού της χώρας για λόγους «φιλοξενίας».

ΕΙΝΑΙ ΣΟΦΙΣΤΕΙΑ ΝΑ ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ Η ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ. ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΗΓΑΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ, ΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Προβάλλονται ακόμη τα επιχειρήματα ότι «εμείς οι Έλληνες ξέρουμε από προσφυγιά και ότι πήγαμε και μεις μετανάστες». Πρόκειται για άλλη σκόπιμη σύγχυση, που συνιστά παραχάραξη της αλήθειας και σοφιστεία. Οι Έλληνες, ναι, ξέρουμε από προσφυγιά. Γνωρίσαμε την εθνική και θρησκευτική καταδίωξη, τις σφαγές και τις λεηλασίες σε βάρος μας. Οι Έλληνες, κατά πρώτο λόγο της Μικράς Ασίας, αλλά και από άλλα μέρη, όπου ήκμαζε παλαιότερα ο Ελληνισμός, ήρθαν στην Ελλάδα ως πρόσφυγες, στο πλαίσιο της εθνικής αλληλεγγύης αλλά και συγκεκριμένων συμφωνιών για ανταλλαγή πληθυσμών. Δεν ήρθαν ως ξένοι λαθρομετανάστες, που δηλώνουν όλοι συστηματικά, για προφανείς λόγους, πρόσφυγες.

Οι Έλληνες πήγαν επίσης μετανάστες στην Αμερική, τον Καναδά, την Αυστραλία, την Ευρώπη, κατά νόμιμο τρόπο, με την έγκριση των ενδιαφερομένων χωρών. Δεν πήγαν ως λαθρομετανάστες.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ Η ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ ΣΤΟΝ ΤΡΙΤΟ ΚΟΣΜΟ. ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΗΣΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ

Προβάλλεται επίσης κατ’ εξοχήν το επιχείρημα ότι οι λαθρομετανάστες  είναι φτωχοί και δυστυχισμένοι και ότι πρέπει γι’ αυτό να δείξουμε ανθρωπιά, ανοχή και αλληλεγγύη, στη βάση ενός διεθνούς ανθρωπισμού και οικουμενισμού. Υποβάλλεται, στο πνεύμα αυτό, η ιδέα ότι δεν υπάρχει, δυστυχώς, άλλη εφικτή «λύση» από την «ένταξή» τους στην ελληνική κοινωνία. Κανείς δεν έχει αντίρρηση ότι η φτώχεια και η υπανάπτυξη αποτελούν όνειδος για την ανθρωπότητα και ότι πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για την αντιμετώπισή τους. Πιστεύει όμως κανείς σοβαρά ότι η αντιμετώπιση και η λύση του τεράστιου αυτού προβλήματος μπορεί να προέλθει από τη μαζική λαθρομετανάστευση; Πιστεύει κανείς, ειδικότερα, ότι η Ελλάδα, μικρή χώρα με πολλά εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα, χωρίς αποικιακό παρελθόν και ευθύνες απέναντι σε πρώην αποικιακούς λαούς, μπορεί και πρέπει να σηκώσει το βάρος εκατομμυρίων λαθρομεταναστών και να θυσιάσει ουσιαστικά την εθνική και κοινωνική της συνοχή και ταυτότητα και το εθνικό της μέλλον στο βωμό του «διεθνισμού» του χρηματιστικού κεφαλαίου της παγκοσμιοποίησης και των γεωπολιτικών επιδιώξεων των ΗΠΑ αλλά και της Τουρκίας στην περιοχή;

Η εξάλειψη της φτώχειας και της δυστυχίας στον Τρίτο Κόσμο μπορεί και πρέπει να αντιμετωπισθεί κατά προτεραιότητα ως παγκόσμιο πρόβλημα, με συστηματικές πολιτικές και αποφασιστική αύξηση της αναπτυξιακής βοήθειας. Η Ελλάδα, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της, μπορεί να πρωτοστατήσει, τόσο σε εθνικό όσο και σ’ Ευρωπαϊκό επίπεδο, για την προώθηση και την εφαρμογή τέτοιων πολιτικών. Δεν μπορεί όμως να υφίσταται παθητικά εισβολή και εποικισμό, εν ονόματι του προβλήματος αυτού, και να θέτει σε κίνδυνο την εθνική της ταυτότητα και το εθνικό της μέλλον.

Η μεγάλη διεθνής χρηματιστική και μετέπειτα οικονομική κρίση έδειξε ποιός είναι ο πραγματικός χαρακτήρας του διεθνούς χρηματιστικού καπιταλισμού, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα και τους σχεδιασμούς μιας απίστευτα ιδιοτελούς και κυνικής  οικονομικής ολιγαρχίας. Έδειξε επίσης το ρόλο και την αξία του εθνικού κράτους. Αυτού, που με κάθε μέσο, προσπαθεί να δυσφημήσει, να υπονομεύσει και να απαξιώσει η παγκοσμιοποίηση του ακραίου νεοφιλελευθερισμού και της ασύδοτης αγοράς, που δήθεν αυτορυθμίζεται πάνω από εθνικά σύνορα και κράτη.

Η Κυβέρνηση και οι κομματικοί ιθύνοντες κάθε αποχρώσεως οφείλουν να αντιληφθούν επιτέλους ότι η Ελλάδα είναι μόνο ιδιοκτησία και πολύτιμη κληρονομιά του λαού της. Για την ελευθερία και την εθνική ανεξαρτησία της διεξήγαγαν σκληρούς αγώνες και έχυσαν το αίμα τους διαδοχικές γενεές Ελλήνων, από τους επαναστάτες ήρωες του 1821 μέχρι τους μαχητές της Πίνδου και τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης. Όλοι εμπνέονταν και παραδειγματίζονταν από το ένδοξο παρελθόν της Ελλάδος και την αγάπη για την ελευθερία και την πατρίδα του διαχρονικού Ελληνισμού.

Δεν έχει κανένας το δικαίωμα να υποθηκεύσει την ελευθερία και την ίδια την εθνική ύπαρξη της Ελλάδος με ολέθρια ιδεολογήματα, που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην εθνική αποδόμηση και αλλοτρίωση της Ελλάδος.

Η ΔΙΑΚΗΡΥΣΣΟΜΕΝΗ «ΕΝΤΑΞΗ» ΤΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΣΤΩΝ, ΟΤΑΝ ΑΦΟΡΑ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ ΤΟΥ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΥ

Η διακηρυσσόμενη «ένταξη» των λαθρομεταναστών στην Ελληνική κοινωνία, όταν αφορά εκατοντάδες χιλιάδες και εκατομμύρια λαθρομεταναστών, είναι το ψευδώνυμο του εποικισμού. Αυτού που επικυρώνει και νομιμοποιεί τετελεσμένα γεγονότα. Η επιδεικνυόμενη άλλωστε σπουδή προς την κατεύθυνση αυτή, από διάφορους και με διάφορα μέσα, περιλαμβανομένης της ιδεολογικής τρομοκρατίας περί «ρατσισμού», αποσκοπεί ακριβώς στη δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων, πριν αντιληφθεί ο Ελληνικός λαός τα τεκταινόμενα και τις πραγματικές τους συνέπειες και αντιδράσει αποφασιστικά.

Στο πνεύμα αυτό, έχει αναληφθεί, μεταξύ άλλων, εκστρατεία για την κατάργηση του ισχύοντος δικαίου εθνικής καταγωγής, που είναι κατοχυρωμένο από το Σύνταγμα, και την εσπευσμένη αντικατάστασή του από το λεγόμενο δίκαιο του εδάφους. Προφανώς, μια τέτοια εξέλιξη θα διευκόλυνε την αδιάκριτη πολιτογράφηση και Ελληνοποίηση των πάντων. Για λόγους συναισθηματικού επηρεασμού και προετοιμασίας του εδάφους, προτάσσεται η νομιμοποίηση των παιδιών των λαθρομεταναστών, για ν’ ακολουθήσει, στη συνέχεια, ως ανθρωπιστικό μέτρο, η νομιμοποίηση και των γονέων και η παροχή Ελληνικής ιθαγένειας στους πάντες.

Αναρωτιέται κανείς γιατί, με τη λογική αυτή, να μη διεκδικήσουν ανάλογη μεταχείριση και οι Τούρκοι έποικοι στην Κύπρο; Είναι γνωστή όμως η αρχή του διεθνούς δικαίου ότι «παράνομος νόμιμον ου ποιεί».

Η υποστήριξη τέτοιων απόψεων θα είχε μικρή σημασία αν προερχόταν από ορισμένους πολιτικούς σχηματισμούς, άτομα ή από τις ποικιλώνυμες μη κυβερνητικές οργανώσεις, που είναι γνωστές για την ακραία και άκριτη συνθηματολογία τους.

Δυστυχώς, όμως, προέρχεται επίσης από κυβερνητικούς ιθύνοντες, κατ’ εξοχήν αρμόδιους για το θέμα. Ο ίδιος ο σημερινός υπουργός Εσωτερικών Παυλόπουλος, μιλώντας σε ειδική εκδήλωση για το θέμα αυτό, λίγους μήνες πριν, υπερακόντισε, υποστηρίζοντας ότι η απονομή της Ελληνικής ιθαγένειας πρέπει να βασίζεται στη βούληση του κάθε ενδιαφερομένου. Δηλαδή, σε απλά Ελληνικά, όποιος θέλει παίρνει την Ελληνική ιθαγένεια. Πρόκειται για άκριτη και επικίνδυνη άποψη, που μπορεί να ανοίξει κυριολεκτικά τους ασκούς του Αιόλου. Η Ελλάδα δεν είναι τσιφλίκι κανενός πολιτικού και κανενός υπουργού. Δεν έχει κανένας το δικαίωμα να μοιράζει την Ελληνική ιθαγένεια σε κάθε ενδιαφερόμενο λαθρομετανάστη από κάθε γωνιά της γης.

Η απονομή της Ελληνικής ιθαγένειας είναι προνόμιο που απονέμεται με απόλυτη φειδώ και σε εξαιρετικές περιπτώσεις και σε κάθε περίπτωση στο πλαίσιο πάντα του σεβασμού της νομιμότητας και των υψηλών συμφερόντων της χώρας.

Η ΕΥΡΩΠΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΘΙ ΓΙΑ ΑΝΟΧΗ ΤΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ. Η ΕΕ ΔΕΝ ΖΗΤΑ ΑΠΟ ΚΑΜΙΑ ΧΩΡΑ-ΜΕΛΟΣ ΝΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ. ΑΠΟΚΤΑ ΣΥΝΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΜΟΝΟ ΜΕΤΑ ΤΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΕΘΝΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

Προβάλλεται επίσης συστηματικά η ιδέα ότι η λαθρομετανάστευση «πάει πακέτο» με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό που είναι αλήθεια είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, στο μέτρο που ταυτίζεται με τις ΗΠΑ στην πολιτική της παγκοσμιοποίησης και του διεθνούς χρηματιστικού νεοφιλελευθερισμού, ευνοεί την ανάπτυξη μεταναστευτικών πιέσεων και της λαθρομετανάστευσης.

Το ίδιο ισχύει και σε ότι αφορά την οριοθέτηση του καθεστώτος του πολιτικού ασύλου και του πολιτικού πρόσφυγα, το οποίο αφήνει περιθώρια για σκόπιμη σύγχυση μεταξύ πολιτικών προσφύγων και λαθρομεταναστών, εφόσον οι πάντες έχουν κάθε λόγο να παρουσιάζονται συστηματικά ως πολιτικοί πρόσφυγες και να ζητούν πολιτικό άσυλο.

Δεν είναι όμως καθόλου ακριβές ότι δήθεν η Ευρωπαϊκή Ένωση ζητά από την Ελλάδα, ή από οποιαδήποτε άλλη χώρα – μέλος, τη νομιμοποίηση των λαθρομεταναστών. Αντιθέτως, τόσο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσο και οι περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες εξέφρασαν την έντονη αντίδρασή τους κατά της Ισπανίας, π.χ. όταν ο πρωθυπουργός της Θαπατέρο απεφάσισε τη μαζική νομιμοποίηση 600.000 παρανόμων μεταναστών.

Η Ισπανία πλήρωσε ακριβά την απόφασή της αυτή γιατί έγινε γρήγορα στόχος νέου ανεξέλεγκτου κύματος λαθρομεταναστών. Χρειάσθηκε να κινητοποιήσει, για την αντιμετώπισή του, το Ναυτικό και την Αεροπορία της χώρας και να λάβει άλλα συμπληρωματικά δρακόντεια μέτρα για την ανακοπή του.

Η Ισπανία πρωτοστατεί σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση για λήψη αυστηρότατων μέτρων για τον αποτελεσματικό έλεγχο της λαθρομετανάστευσης.

Η Ιταλική Κυβέρνηση υιοθέτησε επίσης αυστηρότατα μέτρα, έστειλε σαφέστατο μήνυμα ότι δεν πρόκειται να ανεχθεί καμιά λαθρομετανάστευση και υπέγραψε, στο πλαίσιο αυτό, με τη Λιβύη συμφωνία επανεισδοχής των λαθρομεταναστών που έρχονται προς την Ιταλία από τις Λιβυκές ακτές.

Η Ολλανδία και η Δανία, χώρες που είχαν πρωτοστατήσει στο παρελθόν στην προβολή και υποστήριξη της λεγόμενης «πολυπολιτισμικής κοινωνίας», έχουν κάνει στροφή 180 μοιρών. Θεωρούν ως αδιέξοδη και επικίνδυνη μια τέτοια πολιτική και προοπτική, ιδίως σε ότι αφορά τη Μουσουλμανική μετανάστευση, και υποστηρίζουν αυστηρότατα μέτρα, σε εθνικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο, για τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης.

Την ίδια περίπου πολιτική υποστηρίζουν όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες, με σχετική εξαίρεση τη Σουηδία. Η τελευταία επιδεικνύει ιδιαίτερη ευαισθησία στο θέμα του πολιτικού ασύλου. Η στάση της όμως αυτή δεν είναι, βεβαίως, άσχετη με τη γεωγραφική της θέση στο βορειότερο άκρο της Ευρώπης. Προφανώς, οι λαθρομετανάστες δεν μπορούν να φτάσουν εκεί, όπως φτάνουν στην Ελλάδα, την Ιταλία ή την Ισπανία.

Η Γαλλία πήρε, επί της Προεδρίας της, την πρωτοβουλία για την υπογραφή Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση, με στόχο το συντονισμό των Ευρωπαϊκών πολιτικών και τη χάραξη κοινής γραμμής, εφόσον η νομιμοποίηση λαθρομεταναστών σε μια χώρα επηρεάζει αυτομάτως και τις άλλες, λόγω της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων στο χώρο Σένγκεν.

Πρώτο άρθρο του Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση είναι η ανάληψη απ’ όλες τις χώρες-μέλη της υποχρέωσης να μη προχωρήσουν σε μαζικές νομιμοποιήσεις λαθρομεταναστών.

Η ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΞΗ ΑΝΟΧΗ ΑΠΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥΣ ΙΘΥΝΟΝΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ

Η Ελλάδα είναι από τη γεωγραφική της θέση αλλά και για λόγους γεωπολιτικής, που αναφέρθηκαν, στην πιο δύσκολη θέση απ’ όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες ,σε ότι αφορά το θέμα της λαθρομετανάστευσης.

Περιέργως και παραδόξως όμως, οι πολιτικές ηγεσίες της έδειξαν, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, μια απίστευτη ανοχή και απάθεια απέναντι στη λαθρομετανάστευση, επικαλούμενοι διάφορα ιδεολογήματα της παγκοσμιοποίησης και συγχέοντας χονδροειδώς τον διεθνισμό του χρηματιστικού κεφαλαίου της παγκοσμιοποίησης με τον καλώς νοούμενο διεθνισμό των λαών και τον οικουμενισμό.

Στο πλαίσιο αυτό, ηγεσίες «δεξιάς» και «αριστεράς» άρχισαν να μιλούν για «πολυπολιτισμική» μετάλλαξη της Ελλάδος, παρουσιαζόμενης ως δήθεν «προοδευτικού» κατορθώματος. Προς την κατεύθυνση αυτή, συνέβαλε αποφασιστικά ο τύπος και η ραδιοτηλεόραση, αναμεταδίδοντας και επιβάλλοντας τα ιδεολογήματα αυτά ως «καθώς πρέπει» πολιτικές θέσεις και σκέψεις, που ανταποκρίνονται δήθεν στη νέα σημερινή εποχή.

Στο πνεύμα αυτό, η Κυβέρνηση Σημίτη θεώρησε σκόπιμη την αξιοποίηση της Ελληνικής Προεδρίας, το 2003, για την προώθηση Οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέρ της φιλελευθεροποίησης των μέτρων υπέρ των μεταναστών/λαθρομεταναστών. Από τότε χρονολογούνται οι δύο Κοινοτικές Οδηγίες 108/2003 και 109/2003, που αφορούν αντιστοίχως τους μονίμως διαμένοντες μετανάστες και την οικογενειακή επανένωση. Με βάση τις παραπάνω Οδηγίες, οι μετανάστες που συμπληρώνουν 5 χρόνια νόμιμης διαμονής, αποκτούν αυτομάτως καθεστώς μονίμως διαμένοντος και μπορούν, μεταξύ άλλων, να ασκήσουν το δικαίωμα της οικογενειακής επανένωσης. Να φέρουν δηλαδή, νομίμως, και την οικογένειά τους.

Το παραπάνω είναι μια παράμετρος που δεν λαμβάνεται συνήθως υπ’ όψιν στην καταμέτρηση των νομιμοποιούμενων λαθρομεταναστών. Εάν νομιμοποιηθούν, π.χ., 2 εκατομμύρια λαθρομετανάστες, θα πρέπει να συνυπολογισθεί και το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης, μετά από 5 χρόνια νόμιμης διαμονής, γεγονός που σημαίνει πολλαπλασιασμό του 2 επί 3 ή επί 5, ανάλογα με τον αριθμό των οικογενειακών μελών.

Η Ελλάδα, υπό την επίδραση των πολιτικών αυτών, έσπευσε επίσης να προσυπογράψει τη Συμφωνία του Δουβλίνου, ή οποία προβλέπει ότι οι λαθρομετανάστες, τους οποίους νομιμοποιεί μια χώρα-μέλος, εάν μετακινηθούν σε άλλη χώρα που δεν τους θέλει, η χώρα που τους νομιμοποίησε είναι υποχρεωμένη να τους δεχθεί πίσω. Η συμφωνία αυτή καταρρίπτει το μύθο ότι οι λαθρομετανάστες είναι δήθεν περαστικοί από την Ελλάδα και ότι θα φύγουν και θα πάνε σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.

Η γιγάντωση του κύματος των λαθρομεταναστών, η πρωτοφανής έξαρση της εγκληματικότητας και της ανασφάλειας, η αφύπνιση και κινητοποίηση της κοινής γνώμης και ο φόβος των πολιτικών συνεπειών, όπως έδειξαν τα αποτελέσματα των προσφάτων Ευρωπαϊκών εκλογών, έφεραν επιτέλους μια αλλαγή του κλίματος. Η Κυβέρνηση διεπίστωσε, έστω και με καθυστέρηση πολλών χρόνων, ότι η Τουρκία παίζει απροκάλυπτα παιχνίδι με τους λαθρομετανάστες και αρνείται να εφαρμόσει τη συμφωνία επανεισδοχής των προερχομένων από τα Τουρκικά παράλια λαθρομεταναστών. Διεπίστωσε επίσης την ανάγκη να προστρέξει στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να καταγγείλει το ρόλο της Τουρκίας και να ζητήσει Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και βοήθεια για την ανακοπή της λαθρομετανάστευσης και την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών.

Διακατέχεται όμως κανείς από δικαιολογημένη αμφιβολία και σκεπτικισμό για το αν υπάρχει πραγματική θέληση στην Κυβέρνηση αλλά και στο Κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για την λήψη των αποφασιστικών και αποτελεσματικών μέτρων, που επιβάλλονται για την αντιμετώπιση του τεράστιου αυτού προβλήματος, που απειλεί, σε προοπτική, την ίδια την εθνική ύπαρξη της χώρας.

Το περιβόητο Ινστιτούτο Μεταναστευτικής Πολιτικής (ΙΜΕΠΟ), που λειτουργεί άτυπα ως όργανο κυβερνητικής πολιτικής, έχει μέχρι τώρα ως γραμμή και στόχο όχι την ανακοπή της λαθρομετανάστευσης και την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών αλλά την «ένταξή» τους στην ελληνική κοινωνία. Προσπαθεί, μάλιστα, στο πνεύμα αυτό, χρησιμοποιώντας το κύρος του κράτους, να εμπλέξει στην πολιτική του και να καταστήσει συνένοχες κοινωνικές οργανώσεις, περιλαμβανομένης της Εκκλησίας, και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, προβάλλοντας ως δήθεν μονόδρομο την πολιτική αυτή. Η πολιτική όμως αυτή, καταλήγει ουσιαστικά να καθιστά, εκ των πραγμάτων, το Ελληνικό κράτος και την Ελληνική κοινωνία ανταποκριτή, απολογητή και συνένοχο των δουλεμπόρων, που έχουν, βεβαίως, κάθε λόγο να θέλουν να συνεχίσουν, με το αζημίωτο, το εγκληματικό τους έργο.

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΑΜΕΣΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ

Το μέγα αυτό θέμα, που αφορά την εθνική και κοινωνική συνοχή της χώρας και είναι καθοριστικό για το μέλλον της, έμεινε επί πολλά χρόνια, διακριτικά στο περιθώριο, παρά την αλματώδη αύξηση του αριθμού των λαθρομεταναστών, που έγιναν πραγματική πλημμυρίδα. Δεν διεξαγόταν γι’ αυτό καμιά δημόσια συζήτηση στα μαζικά μέσα επικοινωνίας, σε αντίθεση με την ασύστολη προπαγάνδα για «ρατσισμό» και «ξενοφοβία», που κατέκλυσε τα ΜΜΕ. Δεν προβαλλόταν επίσης ως πολιτικό πρόβλημα, το οποίο θα έπρεπε να δημιουργεί ανησυχίες και να θέτει επιτακτικά την ανάγκη για τη λήψη αποτελεσματικών αποτρεπτικών μέτρων.

Μόλις προσφάτως κατέρρευσε το τείχος της σιωπής, υπό το βάρος της πραγματικότητας, που δεν αποκρύπτεται πλέον με τίποτε. Η ρητορική όμως αυτών, που είναι υπεύθυνοι για τη δημιουργία εκ του μη όντος του μεγάλου αυτού προβλήματος, δεν παρέχει κανένα εχέγγυο ότι θα μεταφρασθεί σε αποτελεσματική πολιτική και δράση. Είναι γι’ αυτό η ώρα ο ίδιος ο λαός, οι απλοί πολίτες, να πάρουν την πρωτοβουλία και να θέσουν επιτακτικά το πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις.

Καλούμε την Κυβέρνηση και τα κόμματα να αναλογισθούν τις ευθύνες τους και ν’ αντιληφθούν ότι η χώρα αυτή δεν μπορεί να είναι ξέφραγο αμπέλι. Απευθυνόμαστε ιδιαίτερα στον ελληνικό λαό. Τον καλούμε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Να οργανώσει σε όλη την Ελλάδα και τον απόδημο Ελληνισμό Επιτροπές Αγώνα. Ένα παράδειγμα, είναι αυτή που οργάνωσαν οι απελπισμένοι κάτοικοι του Αγίου Παντελεήμονος στην Αθήνα, που προεικονίζει το μέλλον, στο οποίο οδηγούν την Ελλάδα οι ανεύθυνες πολιτικές και η ανοχή των κυβερνώντων, σημερινών και χθεσινών, και άλλων κομματικών ιθυνόντων και ιδεολογικών απολογητών, κυρίως στο χώρο των ΜΜΕ.

Μόνο η άμεση κινητοποίηση και παρέμβαση του λαού μπορεί να σταθεί εμπόδιο και ν’ αναχαιτίσει μια δρομολογημένη δυναμική, μια ολέθρια μηχανή, που έχει ως στόχο τη δημογραφική αλλοίωση και την εθνική αποδόμηση της χώρας, με τη φενάκη της δήθεν «προοδευτικής» πολιτικής και του «διεθνισμού».

Η Ελλάδα και τα ανθρωπιστικά και οικουμενικά ιδεώδη, που εκπροσωπεί διαχρονικά, μέσα από την ιστορία και τον πολιτισμό της, είναι παρακαταθήκη για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Δεν είναι όμως άλλοθι και πρόσχημα για όσους θέλουν να πλήξουν, για τους δικούς τους λόγους και συμφέροντα, την Ελληνική εθνική ταυτότητα και το Ελληνικό εθνικό κράτος.

 Αθήνα, 24 Σεπτεμβρίου 2009

 ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ-ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΜΠΛΟΓΚΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ.

ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΙ Ο ΜΟΝΙΜΟΣ ΙΣΤΟΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ.

Posted in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ | Leave a Comment »

ΑΣ ΣΥΓΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΩΚΡΑΤΗ ΜΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ

Posted by lykofron στο 29/12/2009

Α) ΣΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΟΝ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΟ ΘΑΝΑΤΟ:

– Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕ ΜΕ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΓΑΛΗΝΗ ΚΑΙ ΗΡΕΜΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΝΑ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΕΙΝΕ (ΥΠΑΚΟΥΩΝ ΣΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ) ΚΑΙ ΗΠΙΕ ΤΟ ΚΩΝΕΙΟ.

– Ο ΙΗΣΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ «ΖΟΡΙ» ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΤΟΥ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΙΔΡΩΣΕ ΚΑΙ Ο ΙΔΡΩΤΑΣ ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΙΧΝΗ ΑΙΜΑΤΟΣ (ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΧΟΥΣ ΤΟΥ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ). ΕΠΙΚΑΛΕΙΤΑΙ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΤΟΥ (ΔΗΛΑΔΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΤΟΥ  ΑΦΟΥ ΠΑΤΗΡ -ΥΙΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ  ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΡΙΑΔΑ ΟΜΟΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΑΧΩΡΙΣΤΗ) ΚΑΙ ΖΗΤΑ ΝΑ ΓΛΙΤΩΣΕΙ («ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΠΙΩ ΤΟ ΠΙΚΡΟ ΠΟΤΗΡΙ»), ΕΝΩ ΗΞΕΡΕ ΓΙΑΤΙ ΗΛΘΕ!

Β) ΣΤΗΝ  ΣΤΑΣΗ ΤΟΥΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΑΣΤΈΣ ΤΟΥΣ

– Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΜΩΣΕ ΤΟΥΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΜΕ ΜΙΑ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΗ ΑΠΟΛΟΓΙΑ – ΜΝΗΜΕΙΟ.

– Ο ΙΗΣΟΥΣ ΨΕΛΛΙΣΕ ΕΝΑ ΦΟΒΙΣΜΕΝΟ «ΣΥ ΕΙΠΑΣ» ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΕΙΝΕ ΣΙΩΠΗΛΟΣ.

ΤΕΛΙΚΩΣ ΜΗΠΩΣ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΗΤΑΝ Ο ΘΕΟΣ ;;;;;;;;;;;;;;

Ακολουθεί απόσπασμα από βιβλίο τού Αλεξάνδρου Φιλίππου με τίτλο ¨Η ενΔΙΑφέρουσα Θρησκεία»

ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΚΑΙ ΙΗΣΟΥΣ

Σωκράτης (470-399): Υπάρχει ένα μόνο καλό, η γνώση, και ένα μόνο κακό, η αμάθεια.

Προσπάθησα να μην κατευθύνω τις αποδείξεις αλλά επέτρεψα τις αποδείξεις να κατευθύνουν εμένα. Δεν μ’ ενδιαφέρει να αποδείξω ή να μην αποδείξω την ύπαρξη του Ιησού της Καινής Διαθήκης. Προσπαθώ να κρίνω, να ζυγίσω αμερόληπτα τις αποδείξεις που υπάρχουν. Βρήκα πολλές και τις εξέτασα, τις μοιράστηκα μαζί σας, και είμαι υποχρεωμένος να πω ότι, αν δεν υπάρξουν ισχυρότερες αποδείξεις, ο ιστορικός Ιησούς δεν αποδεικνύεται από τις μέχρι τώρα ότι υπήρξε. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι ο Ιησούς υπήρξε, αλλά ότι οι αποδείξεις που υπάρχουν δεν είναι αρκετές για να το αποδείξουν.

Για να καταδικάσεις ή να αθωώσεις έναν άνθρωπο χρειάζεσαι αρκετές αποδείξεις που να δικαιολογούν την απόφασή σου, και σχεδόν για κάθε φανταστική υπόθεση υπάρχουν πολλές. Δεν αρκεί όμως αυτό. Οι υποθέσεις που ήδη έχουμε αναλύσει αποτυγχάνουν να μας δώσουν εγγύηση, αντίθετα, μας δίνουν διαβεβαίωση να υποστηρίξουμε το αντίθετο, ότι ο Ιησούς ήταν ένας μύθος, όπως ήταν ο Μίθρας, ο Ηρακλής, ο Σαμψών, ο Άδωνης, ο Μωϋσής, ο Ερμής, ο Ρα, ο Κρίσνα, ο Βούδας.

Το στοιχείο της φαντασίας είναι διάχυτο μέσα σε όλα τα Ευαγγέλια. Προσεκτική ανάλυση των διαφόρων συμβάντων θα έπειθε τον κάθε αμερόληπτο αναγνώστη ότι, ενώ περιλαμβάνουν όλα τα ουσιώδη συστατικά για μια δραματική παρουσίαση, στερούνται των απαιτήσεων της πραγματικής ιστορίας.

Οι ανοιχτοί ουρανοί, οι ύμνοι των αγγέλων, το κοπάδι των αρνιών, οι βοσκοί, οι μάγοι,, η φάτνη, η μητέρα και το βρέφος, το αστέρι, τα δώρα, όλα αυτά, ενώ αποτελούν υπέροχο σκηνικό για θεατρικό έργο, είναι αμφισβητήσιμο υλικό για Ιστορία. Κανένα ιστορικό πρόσωπο δεν έχει ποτέ γεννηθεί κατά τέτοιον θεαματικό τρόπο. Η Ευαγγελική περιγραφή του Ιησού είναι μια ωραιοποιημένη και εντυπωσιακή δραματική δημιουργία που χρησιμεύει σαν εισαγωγή για κάποιον φανταστικό ήρωα. Παρόμοιες θεατρικές σκηνοθεσίες έχουν χρησιμοποιηθεί πάρα πολλές φορές για φανταστικούς ήρωες. Όλοι οι Σωτήρες Θεοί γεννήθηκαν υπερφυσικά. Όλοι ήταν μισοί θεοί, μισοί άνθρωποι. Όλοι κατάγονταν από βασιλείς. Θαύματα ακολουθούσαν την γέννησή τους. Ο Ιησούς δεν αποτελεί εξαίρεση. Απορρίπτουμε ως μυθική την ιστορία γέννησης του Φοίβου Απόλλωνα. Γιατί να δεχτούμε ότι είναι Ιστορία η γέννηση του Ιησού; Είναι στο χέρι των ιερέων του Εβραιοχριστιανισμού να μας αποδείξουν ότι ενώ ο θεάνθρωπος της Ελλάδος ήταν μύθος, ο θεάνθρωπος της Παλαιστίνης ήταν ιστορικός.

Το δραματικό στοιχείο φαίνεται επίσης και στην περίπτωση της προδοσίας του Ιησού. Ο Ιησούς, ο οποίος κηρύττει καθημερινά σε ναούς, σε δημόσια μέρη, στην έρημο, στα βουνά, στις πόλεις, κοντά στην θάλασσα, ο οποίος τρέφει χιλιάδες με θαύματα, τα θαύματα του οποίου ακούστηκαν μέχρι τα πέρατα του κόσμου, που ακολουθείται από χιλιάδες ανθρώπους και που για να τον πλησιάσει κανείς πρέπει να ανοίξει τρύπα στην στέγη του σπιτιού, παρουσιάζεται τόσο άγνωστος που οι εχθροί του χρειάζεται να καταφύγουν στο τέχνασμα της δωροδοκίας ενός εκ των ακολούθων του με τριάντα αργύρια για να τους τον δείξει, και μάλιστα με ένα φιλί! Αυτά μπορεί να δημιουργούν καταπληκτικές σκηνές επάνω στο σανίδι ενός θεάτρου, ή στις κινηματογραφικές ταινίες, αλλά δεν γίνονται έτσι τα πράγματα στην ζωή.

Οι συγγραφείς των Ευαγγελίων μας πηγαίνουν και στον κήπο της Γεσθημανή για να δούμε τον πρωταγωνιστή μέσα στην αγωνία του να μάχεται τον δικό του πόλεμο μόνος, χωρίς βοήθεια ή συμπόνια από τους ακολούθους του. Μας τον δείχνουν εκεί, γονατισμένο, να κλαίει, με ιδρώτα σαν σταγόνες αίματος, στην σκιά ενός τρομακτικού φόβου. Με τρόμο προσεύχεται… ει δυνατόν εστί, παρελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο…Και ρωτάμε σοβαρά, είναι δυνατόν ένας Θεός που κατέβηκε από τον ουρανό σκόπιμα να πιεί αυτό το ποτήρι και να γίνει ο μαρτυρικός Σωτήρας της ανθρωπότητας, να ζητάει να γλιτώσει από την μοίρα που του ορίστηκε στην αιωνιότητα;

Η αντίθετη άποψη, ότι δηλαδή ο δισταγμός του Ιησού την παραμονή της σταύρωσής του, καθώς και η κραυγή απόγνωσής του επί του Σταυρού, σκόπευε να δείξει ότι ήταν τόσο ανθρώπινος όσο και θεϊκός, δεν λύνει την δυσκολία. Αν, όντως, ήταν έτσι, τότε ο Ιησούς απλά έπαιζε θέατρο, δείχνοντας έναν φόβο που δεν αισθανόταν και προσποιούμενος ότι τρέμει έναν θάνατο που δεν μπορούσε να τον πειράξει. Από την άλλη, αν ο Ιησούς πράγματι ήταν πανικοβλημένος με τον ερχομό του θανάτου του, δείτε πόσο πιο γενναίοι ήταν πολλοί από τους οπαδούς του οι οποίοι αργότερα αντιμετώπισαν κινδύνους και βασανιστήρια κατά πολύ χειρότερα από τα δικά του! Ειλικρινά πιστεύουμε ότι βάζοντας οι συγγραφείς στο στόμα του Ιησού τα προηγούμενα λόγια και παρουσιάζοντάς τον να κλείνει την δημόσια καριέρα του με τα λόγια Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες, είχαν να κάνουν με έναν συμβολικό Ιησού, ένα ιδεώδες, έναν ήρωα του έργου τους, και όχι με έναν ιστορικό χαρακτήρα.

Σωκράτης και Ιησούς! Συγκρίνετε την συμπεριφορά του Σωκράτη στην φυλακή με αυτήν του Ιησού στον Κήπο της Γεσθημανή. Ο Έλληνας φιλόσοφος, που έμεινε έναν μήνα περίπου στην φυλακή, είναι γαλήνιος. Ο Ιησούς αναστατωμένος. Ο πιστός φίλος του Σωκράτη Κρίτων, τον παρακαλεί να δραπετεύσει και ο Σωκράτης απαντάει ότι πρέπει κανείς να σέβεται τους νόμους της πατρίδας του και να μην τους παραβαίνει. Ο Ιησούς ζητάει από τον Θεό να μην πεθάνει!

Ενώ παρακολουθούμε την κλεψύδρα της ζωής του Σωκράτη να αδειάζει, μέχρι την δύση του ήλιου που θα πιει το κώνειο, βλέπουμε έναν φιλόσοφο να είναι γενναίος και ελεύθερος. Βλέπουμε πώς ετοιμάζεται να πεθάνει αυτή η Ελληνική ψυχή, που γνώριζε την σχέση που πρέπει να έχει ο άνθρωπος με την ζωή και την στάση που πρέπει να κρατήσει απέναντι στον θάνατο. Ο Ιησούς φωνάζει, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες!

Να το πούμε ακόμη μία φορά. Ακόμη κι αν ήταν ο άνθρωπος μέσα στον Ιησού, και όχι ο Θεός, που δείλιασε, αυτό θα ήταν άδικο για την μνήμη χιλιάδων μαρτύρων του που πέθαναν με χειρότερο θάνατο απ’ ότι ο Ιησούς.

Ποιος άνθρωπος, όμως, ή Θεός, δεν θα ενστερνιζόταν τον θάνατο με ενθουσιασμό και χωρίς μεμψιμοιρίες όταν ήξερε ότι με τον θάνατό του, ο θάνατος και η αμαρτία δεν θα υπήρχαν πια; Ποιος θα έκαμνε πίσω από έναν σταυρό που θα έσωζε εκατομμύρια επί εκατομμυρίων από την αιώνια φωτιά; Πρέπει, πράγματι, να είναι κάποιος φάντασμα για να κλαίει και να φωνάζει σαν φοβισμένο παιδάκι επειδή δεν μπορεί να έχει το στέμμα χωρίς τον σταυρό! Τι θέαμα για τους αληθινούς ήρωες που συνωστίζονται στους διαδρόμους της Ιστορίας! Είναι δύσκολο να βλέπουμε τον τρεμάμενο και λιπόψυχο Σωτήρα του κόσμου, το πρόσωπό του γεμάτο ιδρώτα, το αίμα να κυλάει από το μέτωπό του, την τρεμάμενη φωνή του να λέει Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες, είναι δύσκολο να γινόμαστε μάρτυρες αυτού του γεγονότος και να μην νοιώθουμε λύπη γι αυτόν. Φτωχέ Ιησού! Θα σώσεις τον κόσμο, αλλά ποιος θα σώσει εσένα;

Αν συγκρίνουμε την δίκη του Ιησού με εκείνη του Σωκράτη, δεν μπορεί να μας διαφύγει η ψεύτικη φύση της πρώτης. Ο Σωκράτης ήταν τόσο γνωστός στην πόλη των Αθηνών, που δεν χρειαζόταν οι κατήγοροί του να δωροδοκήσουν κανέναν από τους μαθητές του για να τον προδώσει. Ο Ιησούς θα έπρεπε να ήταν πολύ περισσότερο γνωστός στην Ιερουσαλήμ από ότι ο Σωκράτης στην Αθήνα. Καθημερινά κήρυττε στις συναγωγές και τα θαύματά του τού έδιναν τέτοια δόξα που ο δύστυχος Σωκράτης δεν απολάμβανε.

Ο Σωκράτης δεν οδηγείται στην φυλακή την νύχτα με δεμένα χέρια και πόδια. Ο Ιησούς συλλαμβάνεται υπό το φως δαυλών, αφού προδίδεται από τον Ιούδα με ένα φιλί, και μεταφέρεται μπροστά στους ιερείς. Όλα αυτά είναι καταπληκτική θεατρική σκηνοθεσία, και δεν είναι τίποτα πέραν αυτού.

Οι μαθητές του Σωκράτη συμπεριφέρονται σαν πραγματικοί άνδρες, οι μαθητές του Ιησού είναι ηθοποιοί. Φεύγουν μακριά του, κρύβονται και ακολουθούν από απόσταση. Ένας από αυτούς τον αρνείται, ο κόκορας λαλεί και ο αποστάτης μετανοεί. Αυτό κι αν δεν είναι θεατρικό!

Ο Σωκράτης παρουσιάστηκε στο δικαστήριο ατάραχος και κράτησε περήφανη στάση. Παρόλο που ο ρήτορας Λυσίας προσφέρθηκε να γράψει την απολογία, ο Σωκράτης δεν δέχθηκε. Ούτε και ο ίδιος ετοίμασε κάποιο γραπτό κείμενο. Στους φίλους του έλεγε ότι δεν χρειαζόταν να γράψει τίποτα, γιατί ολόκληρη την ζωή του προετοίμαζε την απολογία του, με τον τρόπο ακριβώς που έζησε, μη βλάπτοντας κανέναν.

Μπροστά στους δικαστές του ο Σωκράτης υπερασπίστηκε μόνος του τον εαυτόν του. Αντιμετώπισε την κάθε κατηγορία μία-μία και εξηγεί στους παρευρισκόμενους γιατί δεν φοβάται τον θάνατο. Τους αποχαιρετάει δε με τα συγκλονιστικότερα λόγια που έχει πει ποτέ άνθρωπος, ή Θεός αν θέλετε, πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη: Αλλά τώρα πια είναι ώρα να φύγουμε, εγώ για να πεθάνω, κι εσείς για να ζήσετε. Ποιοι από εμάς πηγαίνουν σε καλύτερο μέρος, κανείς δεν ξέρει παρά μόνον ο θεός.

Οι εκκλησίες μας είναι γεμάτες από εικόνες που δείχνουν την αγωνία το Ιησού. Δάκρυα αίματος τρέχουν στα μάγουλά του, το κεφάλι του γερμένο στα πλάγια, μια έκφραση ατέλειωτου πόνου στα χαρακτηριστικά του, πράγματι καταρρέει υπό το βάρος του σταυρού του. Συγκρίνετε αυτήν την εικόνα με την ηρεμία του Σωκράτη όταν πίνει το κώνειο στην φυλακή.

Ο Ιησούς, σύμφωνα με δύο ευαγγελιστές, αρνείται να ανοίξει το στόμα του στην δίκη του. Αυτό μπορεί να είναι θεατρικά εντυπωσιακό, αλλά δεν είναι Ιστορία. Δεν μπορεί να διανοηθεί κανείς ότι ένα πραγματικό πρόσωπο που κατηγορείται όπως ο Ιησούς, να αρνείται την μεγάλη ευκαιρία να διαψεύσει τις εναντίον του κατηγορίες. Η απολογία του Σωκράτη έμεινε στην Ιστορία. Η Σιωπή του Ιησού είναι αίνιγμα, όχι τόσο μεγάλο όμως, γιατί οι βιογράφοι του ήθελαν να βάλουν και μία δόση μυστηρίου στην ιστορία τους.

Ας συγκρίνουμε και τον τρόπο που έγιναν οι δημόσιες δίκες του Σωκράτη και του Ιησού. Στο Αθηναϊκό δικαστήριο υπάρχει τάξη και νόμος, στην κυριολεξία αναρχία στην δίκη της Ιερουσαλήμ. Μάρτυρες και κατήγοροι πηγαίνουν στον Ιησού, τον χαστουκίζουν και οι δικαστές δεν κάνουν τίποτα. Το δικαστήριο βρίσκεται στα χέρια του όχλου που φωνάζει Σταύρωσον αυτόν, ξανά και ξανά. Ο Ρωμαίος δικαστής αν και δεν βρίσκει ένοχο θανάτου τον Ιησού, αναφέρεται ότι τον παραδίδει στον όχλο για να τον σκοτώσουν αφού τον μαστιγώσουν. Κανένας Ρωμαίος δικαστής δεν θα φερόταν έτσι όπως υπονοείται ότι φέρθηκε ο Πιλάτος, εναντίον ενός κατηγορουμένου ανθρώπου που βρισκόταν σε δίκη για την ζωή του. Όλα όσα ξέρουμε για πολιτισμένη κυβέρνηση, όλα όσα ξέρουμε για το δικαστικό σύστημα της Ρώμης, βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με αυτήν την εμπνευσμένη διήγηση ενός υποτιθέμενου ιστορικού συμβάντος. Εάν ποτέ ο Ιησούς είχε δικαστεί και καταδικαστεί σε Ρωμαϊκό δικαστήριο τότε μας λείπει μία ακόμη περιγραφή του που να γίνεται πιστευτή.

Ξέρω ότι πολλοί θα θεωρήσουν βλασφημία την σύγκριση του Ιησού με τον Σωκράτη, αλλά αυτό μάλλον πρέπει να αποδοθεί στην προκατάληψη παρά στην λογική. Τα ευαγγέλια είναι γεμάτα από τις εικόνες που μόλις περιγράψαμε. Εάν όντως ήταν πραγματικός και υπέφερε, όπως αναφέρουν τα ευαγγέλια, του αξίζει αγάπη και λύπηση, αλλά γιατί να μετατρέπουμε ολόκληρο τον κόσμο σε έναν μαύρο πίνακα και πάνω του να ρίχνουμε την φιγούρα του Ιησού; Ποιος από εμάς, που είμαστε φτωχοί, αδύναμοι και αμαρτωλοί, δεν θα ήταν ευτυχής να δώσει την ζωή του, εάν επρόκειτο να σώσει τον κόσμο; Νομίζετε ότι θα τρέμαμε, θα κλαίγαμε και θα λιποθυμούσαμε ή θα είμαστε οι πιο γενναίοι όταν με τον θάνατός μας θα γινόμασταν οι θεϊκοί Σωτήρες της ανθρωπότητας;

Όταν ο Έλληνας φαντάρος, ο έφηβος, ο συνταξιούχος, η Ελληνίδα γυναίκα, η Ελληνίδα μάνα, μπορούν να πάρουν τα παιδιά τους, τις ελπίδες τους, τις ζωές τους, όλο τους το είναι, και να τα βάλουν μπροστά στις κάνες των κανονιών του Ιταλού και του Γερμανού, το ’40, πεθαίνοντας με την ιαχή Αέρα στα χείλη τους, ποιος θα διστάσει να κάνει το ίδιο, όταν όχι η σωτηρία μιας χώρας μόνον, αλλά ολόκληρης της υφηλίου, εξαρτάται από αυτό;

Αυτά είναι μοναδικά παραδείγματα ηρωισμού στα χρονικά της ανθρωπότητας, που θα έκαμναν τα μάγουλα του Ιησού να κοκκινίσουν από ντροπή, εάν οι βιογράφοι του ήταν ειλικρινείς και δεν ήθελαν να προσβάλουν την μνήμη του.

Posted in Χωρίς κατηγορία | 1 Comment »

ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ

Posted by lykofron στο 29/12/2009

του Υποστρατήγου ε. α  K.  Χ. Κωνσταντινίδη

          Ενας αναγνώστης της στήλης αυτής μου είπε ότι τα γράφω λίγο  παρατραβηγμένα. Του απήντησα ότι: «  όχι μόνον δεν τα εξογκώνω αλλά λέω λιγότερα. Η κατασταση  είναι  ζοφερότερη από αυτήν που  βλέπουμε εμείς οι απλοί άνθρωποι  . Βέβαια δεν πρέπει να είμαστε απαισιόδοξοι  και να λέμε ότι «χαθήκαμε».  Ολα εξαρτώνται από εμάς τους απλούς πολίτες να  ενημερωθούμε σωστά και να δράσουμε με την παρέμβαση μας ειρηνικά αλλά ενεργητικά  σε όλα τα επίπεδα. Μόνον έτσι θα αντιστρέψουμε την  απελπιστική κατάσταση τόσον  στα εθνικά όσο και στα παγκόσμια πράγματα .  Δυστυχώς  τα ΜΜΕ παίζουν  αρνητικό  παιχνίδι   και αντί να ενεργοποιούν τους πολίτες μας αποβλακώνουν»

Η   αιτία  της σημερινής απελπιστικής κατάστασης  προέρχεται από  την   έλλειψη  πραγματικής Δημοκρατίας. Το έλλειμμα  Δημοκρατίας έφερε ανάξιους και εγκληματίες ηγέτες–  τύπου Μπους, Μπλερ, Σαρόν και των υπηρετών τους –  και  αυτοί έφεραν τα «άνθη του κακού» που μαστίζουν σήμερα τον  κόσμο. Και ποιά είναι αυτά; Η οικονομική απάτη, η κυκλοφορία των   ναρκωτικών , η εκρηκτική εξάπλωση του οργανωμένου εγκλήματος , η πορνεία και παιδοφιλία και πάνω απ’ όλα η Καταστροφή των Θεσμών . Ολα αυτά έχουν ως κοινό παρανομαστή την Καταστροφή του Οικολογικού Περιβάλλοντος και όχι μόνον. Λένε ότι ο πλανήτης είναι στο παρά 5  πριν  πεθάνει .   Κάποιος  μεγάλος περιβαλλοντολόγος λέει ότι « ο πλανήτης μας έχει ήδη πεθάνει» και ζούμε πάνω στο πτώμα του που άρχισε να αποσυντίθεται και να  βρωμάει. Τι άλλο είναι ο φυσικός και ηθικός  ζόφος των μεγαλουπόλεων, του αέρα, των  θαλασσών και των ωκεανών ;

Οι Πολυεθνικές Υπεύθυνες για την Οικολογική Καταστροφή

Ο ρυθμός του θανάτου του Περιβάλλοντος στον πλανήτη μας είναι ευθέως ανάλογος με την αύξηση  και επέκταση του Πολυεθνικού Κεφαλαίου των Τραπεζών και των Πολυεθνικών.  Και ο λόγος είναι προφανής. Οταν υπήρχε Δημοκρατία οι εθνικές κυβερνήσεις συμβίβαζαν λίγο -πολύ τα  αναπτυξιακά οικονομικά συμφέροντα με τα γενικότερα μακροπρόθεσμα συμφέροντα των  κοινωνιών των  . Από την  δεκαετία του 80’ που  άρχισε η ραγδαία επέκταση των  Πολυεθνικών, με την καθιέρωση της Παγκοσμιοποίησης, αυτές αντικατέστησαν ως  ένα βαθμό τις εθνικές κυβερνήσεις και έβαλαν τους νόμους του πολυθενικού κεφαλαίου. Οι νόμοι αυτοί βασίζονται στην οικονομία της αγοράς και έχουν σαν  βάση το απόλυτο κέρδος, χωρίς όμως να είναι υπεύθυνες ή να προνοούν για την ζωή των πολιτών.  Ως γνωστόν οι διεθνείς νόμοι των Πολυεθνικών Εταιρειών και των Πολυεθνικών Οργανισμών είναι υπεράνω των εθνικών νόμων. Τούτο έχει σαν αποτέλεσμα την   περιθωριοποίηση     των εθνικών κυβερνήσεων–ανεξαρτήτως κομματικής χροιάς. Ο νέος   ρόλος    που τους ανετέθη είναι  αυτός του   διαχειριστού της εξουσίας, σύμφωνα πάντα με τα προκαθωρισμένα προγράμματα  και τις οδηγίες των Διεθνών Οργανισμών (ΔΝΤ, Διεθνής Τράπεζα, ΠΟΕ, ΕΕ-Βρυξέλλες , ΟΟΣΑ κλπ)

Η «Μηχανή» Παραγωγής Φτωχών

 Η μακροχρόνια έλλειψη κοινωνικής πολιτικής κατρακύλισε τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα στο ναδίρ, με αποτέλεσμα να καταστραφεί η μεσαία τάξη η οποία  ζει στα όρια της φτώχειας , ενώ η χαμηλή τάξη   ζει κάτω απο τα όρια της φτώχειας . Τώρα οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι! [Στην χώρα μας σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών το 20% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας . Σύμφωνα με άλλα στοιχεία  το 82% του πληθυσμού βλέπει τα εισοδήματα του να μειώνονται ενώ το 18% να αυξάνουν.]

Το ποιό κόμμα είναι στην εξουσία μικρή διαφορά παίζει. Αυτή   έχει να κάνει  με την μείωση της διαρπαγής , της καταλήστευσης του δημόσιου πλούτου και της σπατάλης , παρά με την  άσκηση κάποιας κοινωνικής ή εθνικής πολιτικής. Αυτό φυσικά δεν  το λένε τα ελεγχόμενα ΜΜΕ διότι είναι διαπλεκόμενα με το πολυεθνικό κεφάλαιο και  το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα.  Κατά τον Οργουελ «η αποσιώπηση της αλήθειας είναι το  μεγαλύτερο ψέμμα» Και σήμερον τα ΜΜΕ αποσιωπούν βασικές αλήθειες για να μπορέσουν να κρίνουν οι πολίτες την κατάσταση σωστά και αντικειμενικά.

 Απομονώνουν το Εγκλημα  από τον Εγκληματία

Τα βασικά ψέμματα είναι ότι λένε το τι γίνεται αλλά αποκρύπτουν μεθοδικά το ποιός το έκανε.  Παρ’ ημίν λειτουργεί μιά νομοθετημένη χούντα που ενεργεί εξ ονόματος του Κοινοβουλίου και εις βάρος των πολιτών . Αυτή αποκρύπτει το  ΠΟΙΟΣ είναι: εγκληματίας, απατεώνας, καταχραστής, φυγόστρατος, παιδεραστής, προαγωγός,  ναρκέμπορος, εμπρηστής , καταστροφέας κλπ  κλπ . Ασφαλώς θα  εννοήσατε  ότι  πρόκειται για  την Αρχή Προσωπικών Δεδομένων!! Κατά παρόμοιον τρόπον ενεργούν και τα ξένα ΜΜΕ. Αποσιωπούν τα εγκλήματα των Μπους, Μπλέρ, Σαρόν κ.α

-Ποιός κυβερνά αυτόν  τον πλανήτη ; Και δεν  εννοώ τον αχυράνθρωπο Γεώργιο Θάμνο (μεθερμηνευόμενο σε George Bush) Τους άλλους εννοώ – το Σιωνιστικό Διευθυντήριο -που  τον κατευθύνει και του δίνει εντολές .

-Ποιοι και γιατί έπνιξαν  τις Εναλλακτικές Πηγές Ενέργειας ;

-Ποιοί κέρδισαν τα αστρονομικά  ποσά από το Πετρέλαιο  ; Αυτοί τα πήραν  σαν λύτρα για  την καταστροφή του περιβάλλοντος!

Ητο άραγε τυχαίον ότι το Πετρέλαιο το έβαλαν οι τράπεζες στην   Χρηματηστηριακή Αγορά  και παρέλυσαν τον άλλοτε  πανίσχυρο ΟΠΕΚ; Οχι βέβαια .

Ποιός ευθύνεται για την διαρπαγή των Πρώτων Υλών που γίνεται στις διάφορες χώρες; Η αμοιβή τους γίνεται με εμφυλίους ή περιφερειακούς πολέμους και με δικτοτορίες της «μπανάνας»

Πως χειροτέρεψαν  τα πράγματα σε τέτοιο βαθμό, χωρίς να μας ρωτήσουν;  Ποιοί και γιατί μας έβαλαν τον  φόβο του «τρομοκράτη» και μας έδεσαν πισθάγκωνα με τρομονόμους ;

Πως θα επανακτήσουμε τους οικονομικούς πόρους για να καθαρίσουμε τον  πλανήτη μας; Προβληματίζεται η κοινωνία μας. Και για να μην σας κουράζω με φιλολογία θα αναφέρω  αμέσως τα «άνθη του κακού»:

1/  Η ίδρυση της Ομοσπονδιακής Τραπέζης(FED) των ΗΠΑ(Εβραική)

2/ Η έξοδος του Νομισματικού Συστήματος απο τον κανόνα του Χρυσού.

3/ Η ανάπτυξη του Ανεξέλγκτου  Νομισματικού Συστήματος(Μαύρο Χρήμα)

4/ Η Αύξηση της  Καταναλωτικής Πίστης(υπερκαταναλωτική κοινωνία),  Δανείων, Πιστωτικών Καρτών  και  διόγκωση του Δημοσίου Χρέους

5/ Η χορήγηση υπέρτερων Δικαιωμάτων στις Πολυεθνικές και στους Διεθνείς Οργανισμούς εις βάρος των δημοκρατικών δικαιωμάτων των   πολιτών και των χωρών .

6/ Η Αύξηση της «Ιδιωτικοποίησης» (καταλήστευσης) της Δημόσιας Περιουσίας

7/ Η Υπονόμευση και ενίοτε η βιαία κατάπνιξη των Ανανεώσιμων  Πηγών Ενέργειας, των οικιστικών και συγκοινωνιακών τεχνολογιών  και  καινοτομιών.  

8/ Η Δημιουργία των Παρακτίων Εταιρειών και η χρήση των σαν «Πλυντηρίων»  μαύρου χρήματος( ναρκωτικά, όπλα, πορνεία-παιδεραστεία , μεγαλοαπάτες, διαρήξεις ,  καταστροφές εθνικών οικονομιών  κλπ)

9/ Η αύξηση της Παράνομης Μεταναστεύσεως (σύγχρονα σκλαβοπάζαρα)

10/ Η Αύξηση των Διεθνών Οργανισμών και Μη-Κυβερνητικών ΟργανώσεωνΔούρειοι Ιπποι» της Παγκοσμιοποίησης)

11/ Η αναζωπύρωση των 3 Εβραιογενών θρησκειών(Ιουδαισμού-Χριστιανισμού-Ισλαμισμού) και η «Σύγκρουση  των Πολιτισμών»

Παταγώδης Αποτυχία του Πολυεθνικού Μοντέλου

Το πολυεθνικό μοντέλο διακυβέρνησης απέτυχε παταγωδώς και η  πανίσχυρη  θεά ΑΝΑΓΚΗ( την σέβονται ακόμη  και οι θεοί)   σημαίνει συναγερμό.  Η  πρώτη μεγάλη  καμπάνα σήμανε ήδη  την ανισορροπία του Οικολογικού Περιβάλλοντος και έπονται  οι άλλες(για τα πυρηνικά όπλα, ανεργία, φτώχεια, ανισοκατανομή, βία, πόλεμοι, νέες ασθένειες κ.α).  Και αφού έβαλαν την  Κίνα και τις Ινδίες στο παιχνίδι της ξέφρενης καπιταλιστικής και νεοφιλελεύθερης   ανάπτυξης-χάριν του κέρδους των-τώρα μελετούν    πως θα  μειώσουν τον «υπερπληθυσμό» της  Γης ; Και να που βρήκαν την λύση στο άψε-σβήσε. Δια της μεθόδου του Ορνιθοτροφείου : α/ με την ανάσυρση των Πυρηνικών Οπλων από τα συρτάρια του  Πενταγώνου και η  σχεδίαση  τους εναντίον των «κακών κρατών» β/ με το δόγμα του «Συνεχούς Πολέμου» και της «Τρομοκρατίας».   

Συχνά  μου  ασκούν κριτική  ότι  δεν δίνω λύσεις.  Ομως την λύση την έχω ήδη δώσει στην αρχή και πάντα την επαναλαμβάνω στερεοτύπως ώστε να γίνομαι κουραστικός :  Ενημέρωση – Ενεργοποίηση των πολιτών και αλλαγή του σημερινού Τρόπου Σκέψεως .  Επιστροφή λοιπόν στον  Ελληνισμό. Στο «Μέτρον», στο «Μηδέν Αγαν» και στην  γνήσια Δημοκρατία.

ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ, ΑΝΑΜΕΤΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Posted in ΓΕΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ | 1 Comment »

Περί Πολυθεϊσμού και Μονοθεϊσμού, του Ηρακλή Χαριτίδη

Posted by lykofron στο 29/12/2009

Ένα από τα βασικά αξιώματα που τυπώνεται στο μυαλό μας από τη σχολική ακόμη ηλικία και που μας συνοδεύει είτε συνειδητά είτε υποσυνείδητα καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας, είναι αυτό που υποστηρίζει ότι, ο μονοθεϊσμός αποτελεί εξέλιξη του πολυθεϊσμού. Σύμφωνα με το γνωστό αξίωμα, ο άνθρωπος με την εμφάνιση του στη Γαία, αποθέωσε διάφορα φυσικά φαινόμενα που αδυνατούσε να ερμηνεύσει με τρόπο λογικό. Στη συνέχεια, από το πρώτο στάδιο αυτό της φυσιολατρικής τρόπον τινά θεώρησης ή θρησκείας, πέρασε στα διάφορα είδη πολυθεϊσμού. Τέλος, όταν ο άνθρωπος μετέβη στην λεγομένη εποχή του ορθολογισμού, ασπάστηκε τον μονοθεϊσμό στις διάφορες μορφές του, κυρίως βεβαίως τον χριστιανισμό και τον μωαμεθανισμό. Αυτό το αξίωμα ταύτιζε ουσιαστικά τον πολυθεϊσμό με βαρβαρικές και πρωτόγονες εποχές, δοξασίες και αντιλήψεις ενώ ταυτοχρόνως εξίσωνε τον μονοθεϊσμό με πολιτισμό ανεπτυγμένο και προοδευτικό.

Αποτελεί λοιπόν πρόκληση για τον σημερινό σκεπτόμενο άνθρωπο, τον άνθρωπο δίχως προκαταλήψεις, να ερευνήσει αν πράγματι ο πολυθεϊσμός συνάδει με πρωτόγονη αντιληπτικότητα, αν όντως ο μονοθεϊσμός αποτελεί χαρακτηριστικό ιδίωμα εξελιγμένου πολιτισμού και αν εν τέλει ο μονοθεϊσμός είναι η φυσική εξέλιξη, το επόμενο βήμα με άλλα λόγια, του πολυθεϊσμού.

Επειδή όμως μια τέτοια έρευνα έχει αμέτρητες διακλαδώσεις θα πρέπει να τεθούν συγκεκριμένοι περιορισμοί. Θα σταθούμε λοιπόν σε συγκεκριμένες θεωρήσεις που μας αφορούν άμεσα και όχι έμμεσα κι ούτε απλώς θεωρητικά.

Έτσι λοιπόν θα εξετάσουμε τον Ελληνικό πολυθεϊστικό σύστημα, γνωρίζοντας βεβαίως ότι παρουσιάζει τεράστιες διαφορές με άλλες πολυθεϊστικές αντιλήψεις πχ Ινδουισμό και στον αντίποδα θα ασχοληθούμε με το ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα, γνωρίζοντας και πάλι ότι παρουσιάζει διαφορές, είτε μικρές είτε μεγάλες, τόσο με τον ισλαμισμό όσο και με άλλα χριστιανικά δόγματα.

Ξεκινώντας την αναζήτηση μας, διαπιστώνουμε ότι ο άνθρωπος, ο κάθε άνθρωπος σε οποιαδήποτε γωνιά της Γης, όταν προσπάθησε να ερμηνεύσει τον κόσμο, το Σύμπαν και τη θέση του σε αυτό, κατέληγε πάντα σε μια πολυθεϊστική και φυσιολατρική θεώρηση των πραγμάτων. Αμέσως λοιπόν προκύπτει ένα ερώτημα. Γιατί ο άνθρωπος αντιλήφθηκε τον κόσμο πολυθεϊστικά και όχι μονοθεϊστικά εξαρχής; Στο ερώτημα αυτό μπορούν να δοθούν δύο κύριες απαντήσεις.

Πρώτον. Ο άνθρωπος έδωσε μια πολυθεϊστική ερμηνεία του κόσμου γιατί ακριβώς δεν είχε την πνευματική ικανότητα να ερμηνεύσει τον κόσμο μονοθεϊστικά. Οπότε του ήρθε πιο εύκολα να ορίσει μια πλειάδα θεοτήτων. Αυτή η πρώτη απάντηση που διαθέτει και τους περισσότερους υποστηρικτές, συναντά ένα πολύ μεγάλο εμπόδιο, ένα εμπόδιο που ουσιαστικά ακυρώνει το συγκεκριμένο επιχείρημα. Και ποιο είναι αυτό το επιχείρημα;…

Αν δεχτούμε ότι πράγματι κατά την πρώτη πνευματική αναλαμπή του, ο άνθρωπος έδωσε μια φυσιολατρική θεώρηση του Κόσμου γιατί ακριβώς ζούσε σε πλήρη αρμονία με τη Φύση και ουσιαστικά η Φύση υπήρξε το φυσικό περιβάλλον του, τότε πώς μπορούμε να ερμηνεύσουμε την μετέπειτα πολυθεϊστική ερμηνεία που έδωσε ένας πνευματικά ανεπτυγμένος λαός, όπως υπήρξε ο Ελληνικός; Οι Έλληνες έθεσαν τις βάσεις και δημιούργησαν τον Ορθό Λόγο, την Κριτική Σκέψη, την Φιλοσοφία, τις Τέχνες, τις Επιστήμες, ουσιαστικά όλα αυτά που χαρακτηρίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο, όλα αυτά που κάνουν τον άνθρωπο να ξεχωρίσει από τα υπόλοιπα πλάσματα που κατοικούν σε αυτόν τον πλανήτη. Και ενώ οι Έλληνες δημιούργησαν όλα αυτά, ανέπτυξαν ένα μοναδικό πολυθεϊστικό σύστημα ενώ γενεές Ελλήνων μεγάλωσαν και γαλουχήθηκαν με την πολυδιάστατη και ανυπέρβλητη Μυθολογία τους. Και όχι μόνο αυτό. Οι φιλόσοφοι των Ελλήνων ποτέ δεν αμφισβήτησαν αυτήν την θεώρηση. Μπορεί να εναντιώθηκαν των αντιλήψεων του απαίδευτου ανθρώπου περί των θεοτήτων αλλά υπήρξαν υποστηρικτές της συγκεκριμένης κοσμοθεωρήσεως. Μεγαλύτερο παράδειγμα αποτελεί βεβαίως ο Πλάτων, αυτός που θεωρείται ως ο μεγαλύτερος φιλόσοφος του Ελληνικού Κόσμου, ο οποίος στην αρχή κάθε έργου του, πάντα μνημόνευε θεότητες του Ελληνικού Πανθέου. Εννοείται ότι η αναφορά στον Ελληνικό Τρόπο Σκέψεως εντοπίζεται στην εποχή ακμής του Ελληνισμού και όχι εποχή παρακμής του. Εξάλλου, όταν αναφερόμαστε σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο και στα επιτεύγματα της περιόδου αυτής, πάντα επικεντρωνόμαστε στην ακμή της περιόδου και ποτέ στην όποια παρακμή της. Αυτό όμως που είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι η διαπίστωση ότι η δομή τόσο της ελληνικής μυθολογίας όσο και της ελληνικής πολυθεϊστικής αντίληψης γενικότερα, είναι τέτοια που από την μία προσφέρει μια απλή ανάγνωση, απλοϊκές απαντήσεις και συναισθηματική ανακούφιση για όλους τους ανθρώπους, κυρίως τους απαίδευτους ενώ από την άλλη κρύβει φιλοσοφικές και επιστημονικές αλήθειες για όσους θελήσουν να αναζητήσουν απαντήσεις σε αιώνια ερωτήματα που απασχολούσαν και θα απασχολούν για πάντα τον άνθρωπο. Έχουμε να κάνουμε λοιπόν με μία πολυ-επίπεδη θεώρηση του Κόσμου που εκφράζεται μέσα σε ένα εκπληκτικής συλλήψεως θρησκευτικό σύστημα. Πριν προχωρήσουμε στην δεύτερη ερμηνεία του γιατί ο άνθρωπος ερμήνευσε πρωτίστως πολυθεϊστικά τον Κόσμο, πρέπει να σταθούμε σε μια ακόμη σημαντική παράμετρο που όχι μόνο απορρίπτει εξολοκλήρου την αντίληψη ότι ο πολυθεϊσμός αποτελεί χαρακτηριστικό πρωτόγονου ανθρώπου αλλά που αποτελεί ισχυρότερη ένδειξη ότι ο πολυθεϊσμός χαρακτηρίζει ανεπτυγμένες πολιτιστικά κοινωνίες.

Η πολυθεϊστική ματιά των Ελλήνων αποτέλεσε το έναυσμα αλλά και την βασική αιτία δημιουργίας του πολιτικού συστήματος που ονομάστηκε δημοκρατία, δηλαδή ενός συστήματος όπου τα μέλη, τα ενεργά μέλη μιας κοινωνίας, οι πολίτες, είχαν λόγο και άποψη και καθόριζαν σε μέγιστο βαθμό τα τεκταινόμενα της κοινωνίας τους. Ο πολυθεϊσμός και ο πολυμερισμός του Όλου εφαρμοζόταν και στην δημόσια ζωή τους με αποτέλεσμα η πολιτεία των Ελλήνων να αποτελούσε -ή τουλάχιστον να προσπαθούσε να αποτελέσει- μια αντανάκλαση του πώς έβλεπαν τον κόσμο οι Έλληνες. Αυτό αποτελεί ένα εκπληκτικό φαινόμενο γιατί αν δεχτούμε ότι η δημοκρατία αποτελεί το πιο εξελιγμένο -μέχρι στιγμής- πολιτικό σύστημα, τότε θα πρέπει να δεχθούμε ότι και η αιτία που δημιουργεί αυτό το σύστημα θα πρέπει να αποτελεί χαρακτηριστικό εξελιγμένου πολιτισμού. Οπότε δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι με την κατάρρευση του πολυθεϊστικού κόσμου και την επιβολή της χριστιανικής μονοκρατορίας στην Δύση και της ισλαμικής μονοκρατορίας στην Ανατολή, η δημοκρατία ως πολιτικό σύστημα εξαφανίστηκε για πολλούς αιώνες και κυριάρχησαν οι στυγνές, πολλές φορές, μονοκρατορίες. Και μόνο μετά από πολλούς, αιματηρούς αγώνες και μια πιο συστηματική μόρφωση του κόσμου, επανήλθε ο θεσμός της δημοκρατίας και μάλιστα σε εποχές όπου η κυρίαρχη θρησκευτική αντίληψη -που εκφράζεται πάντα μέσα από τον μονοθεϊσμό- είχε αρχίσει να υποχωρεί.

Μπορούμε λοιπόν συμπερασματικά να υποθέσουμε ότι αν ο Ελληνικός Πολιτισμός ήταν μονοθεϊστικός, δεν θα είχε υλοποιήσει το δημοκρατικό πολιτικό σύστημα. Και αν μελετήσουμε διεξοδικά και τα άλλα επιτεύγματα του Ελληνικού Πολιτισμού θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι όλα αυτά τα επιτεύγματα υπήρξαν απόρροια του συγκεκριμένου θρησκευτικού συστήματος. Είναι λοιπόν παράλογο, από την μία να χαρακτηρίζουμε ως πρωτόγονη μια θρησκευτική θεώρηση και από την άλλη να εκθειάζουμε και να θεωρούμε ως πρότυπα πολιτιστικά και όχι μόνο, τα γεννήματα, της συγκεκριμένης θρησκευτικής θεώρησης.

Η δεύτερη απάντηση στο ερώτημα γιατί ο άνθρωπος ερμήνευσε τον κόσμο πολυθεϊστικά, είναι θα λέγαμε, μη επιστημονική. Ο Άνθρωπος, ως κομμάτι, αναπόσπαστο κομμάτι ενός συνόλου, είτε το σύνολο αυτό ονομάζεται κοινωνία, είτε Φύση, είτε Κόσμος, είτε Πλάση, είτε Σύμπαν, είτε οτιδήποτε, είναι φυσικό να ερμηνεύει τα πάντα κατά τον ίδιο τρόπο. Δηλαδή ο πολυμερισμός και κατά συνέπεια ο πολυθεϊσμός είναι κάτι που πηγάζει εκ των έσω ως φυσική έκφραση αυτού ακριβώς που είναι. Φυσικά μια τέτοια άποψη δεν αποδεικνύεται επιστημονικώς, αλλά τα ιστορικά παραδείγματα είναι άπειρα και οι ενδείξεις ισχυρότατες. Ακόμα και σήμερα, που η θρησκεία χαρακτηρίζεται μονοθεϊστική, οι οπαδοί διαφόρων εκφράσεων αυτής της θρησκείας -της χριστιανικής θρησκείας- κατέληξαν σε έναν λανθάνοντα πολυθεϊσμό είτε μικρής κλίμακας -πέρα από το θεό, λατρεύεται ο μεσσίας, η μητέρα του, οι μαθητές του- είτε πολύ μεγαλύτερης -εκατοντάδες άγιοι προστάτες κατά τα πρότυπα πολυθεϊστικών θρησκειών-.

Εφ’ όσον λοιπόν το πρωταρχικό θρησκευτικό συναίσθημα του ανθρώπου εκφράστηκε δια μέσου πολυθεϊστικών αντιλήψεων και εφ’ όσον μέσα σε μια χαρακτηριζόμενη ως μονοθεϊστική θρησκεία κυριάρχησε η ανάγκη δημιουργίας πολυθεϊστικών προτύπων, δεν μπορούμε παρά να υποστηρίξουμε ότι ο άνθρωπος από τη φύση του, από ένστικτο, από κάτι αρχέγονο που υπάρχει χαραγμένο βαθιά μέσα του, αντιλαμβάνεται την Πλάση όλη πολυθεϊστικά. Από εκεί και πέρα εξωγενείς λόγοι που ως επί το πλείστον επιβλήθηκαν με τη βία, τον έστρεψαν κατά της φύσεως του, κατά του εσωτερικού του εαυτού με αποτέλεσμα να υπάρχει σήμερα ένα περίεργο μονοθεϊστικό μόρφωμα. Έχοντας αναφέρει όλα τα ανωτέρω, είναι προφανές ότι δεν είναι δυνατόν να δεχτούμε ότι ο μονοθεϊσμός υπήρξε εξέλιξη του πολυθεϊσμού – τουλάχιστον όχι του ελληνικού πολυθεϊσμού. Το πώς όμως επιβλήθηκε ο μονοθεϊσμός δεν αποτελεί θέμα της παρούσης εργασίας. Αυτό που θέλει να δείξει η εργασία, είναι το πώς η θρησκεία, η εκάστοτε θρησκεία, επηρεάζει τη συμπεριφορά του ανθρώπου και το πώς καθορίζει τον τρόπο που σκέφτεται και που ενεργεί γενικότερα. Γιατί κατανοώντας την επιρροή των θρησκευτικών αντιλήψεων στους ανθρώπους, μπορούμε να κατανοήσουμε το γιατί επικρατεί στον σημερινό κόσμο αυτή η οικτρή κατάσταση, όπου ο άνθρωπος φερόμενος ως ανελέητος κανίβαλος, αυτοκαταστρέφεται, πυρπολώντας το περιβάλλον του και καταδικάζοντας τις επόμενες γενεές να ζήσουν σε έναν φρικτό, παραμορφωμένο και μολυσμένο κόσμο. Και πάνω απ’ όλα ίσως να καταλάβουμε γιατί η απάθεια και η αδράνεια χαρακτηρίζουν την σημερινή κοινωνία. Ας σταθούμε λοιπόν στον ελληνικό πολυθεϊσμό. Η ελληνική κοσμοθεώρηση ξεκινά από κάτι πολύ συγκεκριμένο. Τα πάντα έχουν σχέση, το κάθε τι συνδέεται γιατί ακριβώς όλα αποτελούν το Σύμπαν. Θεοί, άνθρωποι, όλοι ζουν και κινούνται στον ίδιο χώρο, στο ίδιο Σύμπαν, όλοι μαζί αποτελούν το Ένα, την Πλάση, τον Κόσμο.

Πριν συνεχίσουμε θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι ουσιαστικό. Για τον Έλληνα, γι’ αυτόν που αντιλαμβάνεται τον κόσμο με την ελληνική ματιά, το όποιο δίλημμα πολυθεϊσμός ή μονοθεϊσμός, απλά δεν ευσταθεί.

Κατά την ελληνική κοσμοαντίληψη, όλα είναι Ένα, και το ένα είναι το Όλον. Όπως ακριβώς η Φύση είναι πολυμερής και πολύχρωμη αλλά παραμένει μία, ως Φύση, έτσι και η Ελληνική Αντίληψη συνέλαβε το θείο. Πολλές θεότητες που όμως όλες μαζί συναποτελούν και είναι το θείο. Ο Κόσμος, το Σύμπαν είναι Ένα και μέσα σε αυτό υπάρχουν οι θεοί και φυσικά, εμείς, οι άνθρωποι.

Ο Πολυθεϊσμός δεν είναι ο ίδιος αλλά αντιθέτως έχει εκφραστεί με ποικίλους τρόπους, αναλόγως τον λαό που κάθε φορά τον διαμόρφωσε και διαμορφώνει. Έτσι ο Ελληνικός Πολυθεϊσμός δεν έχει ουδεμία σχέση, για παράδειγμα, με τον Ινδικό. Αλλά ακόμα και όταν ένας λαός δανειζόταν στοιχεία από άλλον, και πάλι οι διαφορές ήσαν τεράστιες. Για παράδειγμα, μπορεί οι Ρωμαίοι να πήραν το Ελληνικό Πάνθεον και να το ενσωμάτωσαν στη δικής του αντίληψη όμως αυτό που προέκυψε είχε βασικές και αγεφύρωτες διαφορές με το πώς αντιλαμβανόταν το θείο οι Έλληνες. Έπρεπε να έρθουν οι νεοπλατωνικοί που όμως είχαν Ελληνική Παιδεία, για να ξεπεραστεί το ρωμαϊκό θρησκευτικό σύστημα.

Αντιθέτως, οι διάφορες εκφράσεις του μονοθεϊσμού περιέχουν ελάχιστες διαφορές η μία από την άλλη. Πράγμα βεβαίως λογικό αφού ο μονοθεϊσμός -με την έκφραση που μας έχει διασωθεί- ουσιαστικά προέκυψε από την ίδια μήτρα, τον ιουδαϊκό λαό, με αρχικό σκοπό την πλήρη χαλιναγώγηση, του κατά τα άλλα δύστυχου αυτού λαού. Έτσι ο μονοθεϊσμός είτε ονομάζεται ιουδαϊσμός είτε χριστιανισμός είτε ισλαμισμός παρέμεινε κατά βάση ο ίδιος.

Επειδή όμως ζούμε σε μια χώρα που στο σύνταγμα της περιέχει το οξύμωρο, από την μια να διακηρύσσει την ανεξιθρησκία και από την άλλη να δηλώνει επίσημη θρησκεία τον ορθόδοξο χριστιανισμό, όταν θα αναφερόμαστε από εδώ και πέρα στον μονοθεϊσμό, θα εννοούμε τον χριστιανισμό ενώ όταν θα αναφερόμαστε στον πολυθεϊσμό θα έχουμε κατά νου το Ελληνικό Δωδεκάθεο, αν και γνωρίζω πολύ καλά ότι ο Ελληνικός Πολυθεϊσμός αποτελεί μια σημαντική ιδιαιτερότητα.

Μονοθεϊσμός και Πολυθεϊσμός. Ένας Έλληνας Πολυθεϊστής θα μπορούσε πολύ ορθά να υποστηρίξει ότι είναι και Μονοθεϊστής, έχοντας υπ’ όψιν την έννοια του Όλου. Όμως σήμερα, που η έννοια «μονοθεϊσμός» έχει πλήρως ταυτιστεί με την εικόνα του ενός θεού πέραν του κόσμου αυτού, του ενός θεού που πράττει όπως πράττει ανεξέλεγκτα δίχως να περιορίζεται ή να υπακούει σε κανέναν Φυσικό ή Κοσμικό νόμο και κάνει ότι κάνει για να δοξαστεί, σε μια τέτοια λοιπόν κοινωνία όπως είναι η σημερινή, με διαμορφωμένες τέτοιες αντιλήψεις, παγιωμένες πλέον στις συνειδήσεις όλων, είναι τουλάχιστον ατυχές και άσκοπο να προσπαθεί να πείσει ο Έλληνας -ο Έλληνας στην Κοσμοθεώρηση και όχι στην υπηκοότητα- ότι έννοιες όπως μονοθεϊσμός και πολυθεϊσμός είναι ουσιαστικά πλασματικές και άνευ ουσίας.

Σήμερα λοιπόν οι έννοιες αυτές δεν σχετίζονται με τον όποιο αριθμό θεοτήτων. Κάτι τέτοιο είναι τελείως εσφαλμένο – πάντα βέβαια αναφερόμενος στον Ελληνικό Πολυθεϊσμό. Οι έννοιες λοιπόν μονοθεϊσμός και πολυθεϊσμός έχουν σχέση με το πώς αντιλαμβάνεται κανείς όλο τον κόσμο, όλο το Σύμπαν, με το πώς ερμηνεύει την πλάση, με το πώς βλέπει την δική του θέση στην Δημιουργία και φυσικά με το ποια θα πρέπει να είναι και η πρέπουσα και ορθή και δίκαια τάξη στην κοινωνία μας. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο που η κάθε εξουσιαστική αρχή κάθε δόγματος που στηρίζεται στον χριστιανισμό υπήρξε πάντα φιλική με κάθε είδους φασιστικής εξουσίας; Το κεντρικό δόγμα του μονοθεϊσμού, του ενός θεού που φροντίζει για όλα, βρίσκει τέλεια εφαρμογή στην κοινωνία του ανθρώπου όπου τη θέση του ενός και παντοδύναμου θεού παίρνει είτε ο άρχοντας είτε ο μονάρχης είτε ο δικτάτορας είτε βεβαίως ο ιερέας. Και αυτό γιατί στον μονοθεϊσμό ο πιστός συνειδητά, επιλέγει το ρόλο του προβάτου, του προβάτου που οφείλει να υπακούει τον ποιμένα του.

Έχοντας λοιπόν όλα αυτά υπ’ όψιν μπορούμε τώρα να εστιάσουμε στην σημαντικότερη διαφορά μονοθεϊσμού και ελληνικού πολυθεϊσμού. Στη συνέχεια θα ανατρέξουμε και στην καινή διαθήκη για να δούμε και εκεί τις διαφορές, μια που η καινή διαθήκη εκφράζει ουσιαστικά στις μέρες μας το μονοθεϊστικό δόγμα.

Κατά την Ελληνική Κοσμοαντίληψη, το σύμπαν δεν δημιουργήθηκε. Τίποτε δεν δημιουργείται εκ του μηδενός – κάτι τέτοιο είναι «αφύσικο». Όλα προϋπήρχαν. Αυτό που άλλαξε και αλλάζει είναι η κατάσταση των πραγμάτων. Δηλαδή όλα υπήρχαν σε μια διαφορετική κατάσταση -το Ορφικόν Ωόν- και εξαιτίας των ενεργειών δυνάμεων όλα μεταβλήθηκαν ή αν προτιμάτε μια πιο σύγχρονη ερμηνεία, μεταλλάχθηκαν εξαιτίας μιας φοβερής έκρηξης (Βig Bang). Το ποιες δυνάμεις ήσαν αυτές που προκάλεσαν την εκκίνηση των αλλαγών του Παντός, είναι ακριβώς ζήτημα που εξετάζουνε και ερμηνεύουν οι φιλόσοφοι και οι επιστήμονες.

Όταν πια το Σύμπαν πήρε την σημερινή του μορφή -πάντα βεβαίως με την ανθρώπινη και τωρινή ματιά- επήλθε η τάξη και η κυριαρχία των σημερινών φυσικών νόμων. Αυτή η περίοδος των ασύλληπτων αλλαγών και κοσμολογικών συγκρούσεων, περιγράφεται, αλληγορικά φυσικά, στην Τιτανομαχία. Και αφού η κυριαρχία του Διός, του Κοσμικού Νόμου και Τάξης, εγκαταστάθηκε, δημιουργείται ο Άνθρωπος. Και ο άνθρωπος δημιουργείται όχι γιατί επιθυμεί κάποιος θεός να δοξάζεται αλλά γιατί ο θεός είναι Δημιουργός και σαν δημιουργός δημιουργεί, και δημιουργεί βεβαίως πάντα το αγαθόν. Όμως και εδώ η δημιουργία του ανθρώπου δεν είναι εκ του μηδενός. Υπάρχουν αιώνιοι και σταθεροί νόμοι που δεν παραβιάζονται. Έτσι ο κάθε θεός ενεργεί όχι ανεξέλεγκτα αλλά πάντα εναρμονισμένα με το Σύμπαν. Και ο θεός, ο κάθε θεός αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του Όλου. Όπως εξάλλου και ο άνθρωπος. Τόσο ο θεός όσο και ο άνθρωπος έχουν την θέση τους μέσα στο όλον. Μπορεί μεν ο άνθρωπος να είναι μικρός αλλά έχει πάντα την δική του θέση. Δεν αποτελεί έρμαιο κανενός, θεού ή μη, παρά μόνον των δικών του, όποιων τέλος πάντων, παθών. Μια ολότελα διαφορετική θεώρηση από αυτήν της μονοθεϊστικής αντιλήψεως.

Σύμφωνα λοιπόν με την μονοθεϊστική αντίληψη, δεν υπήρχε τίποτε παρά μόνο ο θεός. Κάποια στιγμή ο θεός αποφασίζει να δημιουργήσει τα πάντα. Έτσι δημιουργείται το Σύμπαν, σύμφωνα με τις διαταγές του θεού, που αφού δημιουργεί κάτι, έπειτα αντιλαμβάνεται ότι αυτό που δημιούργησε είναι καλό. Πάντα όμως ο ένα θεός, στέκεται έξω από τα δημιουργήματα του, ξεχωριστά. Όλα υπάρχουν για να τον δοξάζουν. Οι άγγελοι, ο άνθρωπος, όλα. Ο θεός βάζει τον άνθρωπο στον παράδεισο για να τον δοκιμάσει, για να δει αν τον υπακούει. Είπαμε, μια αντίληψη πέρα για πέρα διαφορετική από την ελληνική πολυθεϊστική σύλληψη. Έτσι λοιπόν ο άνθρωπος οφείλει κάθε μέρα, κάθε στιγμή να προσεύχεται και να ζητά το έλεος του θεού μια που ο θεός, δρώντας τελείους ανεξάρτητα -να μην χρησιμοποιήσω την λέξη αυθαίρετα- αποφασίζει και τιμωρεί κατά το δοκούν.

Αυτή λοιπόν η ερμηνεία γεννά και ανάλογες συμπεριφορές, όπως ήδη έχει αναφερθεί. Αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αλαζονικής, εξουσιαστικής και φασιστικής νοοτροπίας. Αποτελεί το έναυσμα για την γέννηση, την κυριαρχία και εν τέλει την αιτιολόγηση και βεβαίως το άλλοθι, για κάθε είδους στυγνού, μονοπροσωπικού πολιτεύματος.

Αντιθέτως, η πίστη σε ένα Όλο όπου όλοι έχουν θέση, όπου ακόμα και οι θεότητες δρουν βάσει απαράβατων νόμων, όπου ότι δημιουργείται, δημιουργείται αλτρουιστικά δίχως απαίτηση ανταλλάγματος δημιουργεί αντιστοίχως και εκείνες τις προϋποθέσεις για την εγκατάσταση είτε ενός αριστοκρατικού συστήματος – με την έννοια των «αρίστων» – όπου βεβαίως η δικαιοσύνη και οι νόμοι της είναι σεβαστοί και ισχύει για όλους δίχως ουδεμία εξαίρεση είτε για την δημιουργία ενός πραγματικού δημοκρατικού συστήματος όπου, βάση αξιοκρατίας και μόνο, ο κάθε πολίτης, όσο «αδύναμος» κι είναι, έχει την δική του θέση, έχει τη δική του υπόσταση και οντότητα ως πολίτης. Έτσι το θέμα δεν είναι ένας θεός ή δύο ή πολλοί. Κατά τους Έλληνες, οι θεοί είναι αμέτρητοι, απλώς για λόγους συγκεκριμένους που πηγάζουν από την βαθύτερη κατανόηση των πραγμάτων, ορίστηκαν οι Δώδεκα κυρίαρχοι. Δεν είναι λοιπόν θέμα αριθμού, είναι θέμα συγκεκριμένης αντίληψης, αντίληψη που διαμορφώνει στη συνέχεια συγκεκριμένους τρόπους ατομικής και κοινωνικής συμπεριφοράς. Και μια που μιλάμε για συμπεριφορές, ας πάμε στην σημερινή συμπεριφορά των χριστιανών-πολιτών (πολιτών κατ’ επίφαση). Βλέποντας και μελετώντας βαθύτερα την καινή διαθήκη -όπως αποκαλείται ένα εκ των δύο ιερών βιβλίων των χριστιανών- μπορούμε να καταλάβουμε γιατί σήμερα οι πολίτες φέρονται όπως φέρονται. Γιατί δεν πρέπει να αγνοούμε, ότι η θρησκευτικότητα δεν αποτελεί μόνο θέμα πίστης. Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις διαμορφώνουν σε καθοριστικό σημείο το πώς φερόμαστε και το πώς δρούμε όλοι μας, όχι μόνο στις διαπροσωπικές μας σχέσεις αλλά κυρίως στην κοινωνική μας συμπεριφορά και στο πώς αντιμετωπίζουμε την δική μας θέση μέσα στην κοινωνία γενικότερα. Οπότε ο χριστιανισμός, όπως εκφράζεται μέσα από την ζωή του Ιησού ή σωστότερα Τζεσουά, ως συνέχεια της παλαιάς διαθήκης, αποτελεί συμπλήρωμα της μονοθεϊστικής αντίληψης, της χριστιανικής φυσικά, μονοθεϊστικής αντίληψης.

Η ζωή λοιπόν του Τζεσουά. Υπήρχε ο Τζεσουά ή όχι;

Υπήρχε ή όχι Ιησούς; Αυτή η ερώτηση είναι και άστοχη και άνευ ουσίας, μια που το βασικό ζήτημα δεν είναι το καθ’ αυτό πρόσωπο του Ιησού αλλά η διδασκαλία που χρεώνεται στο συγκεκριμένο πρόσωπο.

Πάντως στο πιο πάνω ερώτημα, η θέση η δική μου είναι σαφής. Σαφώς και υπήρχε πρόσωπο με το όνομα Ιησού και μάλιστα όχι μόνο ένα αλλά πολλά μια που το όνομα «Τζεσουά» αποτελεί ένα κοινό όνομα – σήμερα, για παράδειγμα υπάρχουν πολλοί που φέρουν αυτό το όνομα, σήμερα που στο όνομα αυτό αποδίδεται μια ολάκερη μυθοπλασία περί θεότητος, πόσο δε μάλλον τότε που δεν υπήρχε και το ανάλογο δέος. Οπότε είναι πολύ πιθανόν στην εποχή της διακυβερνήσεως του Ποντίου Πιλάτου, να υπήρχαν πολλά άτομα που έφεραν αυτό το συγκεκριμένο όνομα.. Τώρα αν ανάμεσα στα άτομα αυτά υπήρχε κάποιος που αυτό-αποκαλούνταν και μεσσίας, δεν μπορώ να απαντήσω. Αλλά υπήρχε μια έντονη ροπή μεσσιανισμού την εποχή της ρωμαιοκρατίας, πράγμα επόμενο μια που ο ιουδαϊκός λαός περίμενε – πέραν του κινήματος των Ζηλωτών – την απελευθέρωση τους από τον θεό.

Όσον αφορά την «θεότητα» κάποιου προσώπου ή όχι, τι να πω. Όπως και να έχει η προσφώνηση και οι χαρακτηρισμοί «θεανθρώπου» και «θεομήτηρ» κατ’ εμέ αποτελούν ύβρη αλλά και παραλογισμό. Είναι δυνατόν να «γεννηθεί» θεότητα και μάλιστα από ανθρώπινο πλάσμα; Οι Έλληνες χρησιμοποίησαν αυτούς τους όρους με καθαρά συμβολικό και αλληγορικό χαρακτήρα – αλλά ακόμα και στους μύθους των υποδεικνύουν το όλο άτοπο. Η Σεμέλη που υπήρξε «θεομήτηρ» πεθαίνει εξαιτίας της αδυναμίας της ανθρώπινης φύσεως να αντέξει στη θέα ενός αληθινού θεού. Όταν όμως αυτοί οι όροι χρησιμοποιούνται κυριολεκτικά τότε η κάθε έννοια λογικής καταρρέει.

Άρα ουδείς λογικός άνθρωπος μπορεί να δεχθεί ότι υπήρξε θεάνθρωπος, όχι μόνο ο Ιησούς αλλά ο οποιοσδήποτε άλλο αυτοφερόμενος μεσσίας – για το «θεομήτωρ» δεν χρειάζεται να πούμε τίποτε άλλο. Ας έλθουμε όμως στο βασικό θέμα. Αυτό της διδασκαλίας του Τζεσουά.

Καταρχάς υπάρχει μια έντονη φιλολογία περί των κειμένων που αποκαλούνται από τους χριστιανούς ως ιερά. Υποστηρίζουν πολλοί, ότι τα κείμενα, και συγκεκριμένα η «καινή διαθήκη» έχει παραποιηθεί και ο λόγος του Τζεσουά δεν μας έχει μεταφερθεί σωστά. Εδώ λοιπόν μετά από την πλήρη αποδοχή όρων όπως «θεάνθρωπος» και «θεομήτωρ», ο παραλογισμός και η παντελής απουσία οποιουδήποτε ίχνος λογικής συνεχίζεται.

Ο Τζεσουά, υπαρκτό πρόσωπο ή όχι, δεν έγραψε τίποτα. Οι ακόλουθοι του -στην πλειοψηφία τους- ήσαν αγράμματοι. Άρα ήταν επόμενο η όποια καταγραφή να γίνει από άλλους, από τους μαθητές αυτών για παράδειγμα, που διέθεταν και μια στοιχειώδη μόρφωση. Οπότε ό,τι έγραψαν το έκαναν βάση, όχι αυτών που είδαν αλλά αυτών που άλλοι μετέφεραν σε αυτούς είτε ήσαν αληθινά είτε ήσαν ψέματα. Για ποια παρεμβολή λοιπόν μιλάμε, εφ’ όσον δεν υπήρχαν «κείμενα» από πρώτο χέρι; Αλλά πέραν τούτου, τα τελευταία χίλια τουλάχιστον χρόνια, οι χριστιανοί μεγαλώνουν με αυτά τα κείμενα και είναι χριστιανοί γιατί ακριβώς δέχονται την διδασκαλία που προκύπτει μέσα από αυτά τα κείμενα κι ό,τι γνωρίζουν για τον ίδιο των Τζεσουά βγαίνει από αυτά τα κείμενα. Οπότε όλη αυτή η κουβέντα περί αυθεντικών ή μη κειμένων είναι άνευ ουσιαστικού περιεχομένου.

Ας έρθουμε τώρα στην ουσία, στο μανιφέστο του χριστιανισμού. Η διδασκαλία του Τζεσουά αποτελεί μια φιλοσοφία που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ελληνική κοσμοθεώρηση όπως αυτή προκύπτει και μέσα από τα διασωθέντα γραπτά του συνόλου των ελλήνων φιλοσόφων αλλά και μέσα από την αποκωδικοποίηση, αποσυμβολισμό και κατανόηση των ελληνικών μύθων.

1…Ο χριστιανισμός στηρίζεται εξολοκλήρου στην αποδοχή ενός προσώπου, του Τζεσουά, ως μεσσία της ανθρωπότητος. Η παραδοχή και η πίστη σε ένα μεσσία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τον ελληνισμό που έχει ως βασικό κορμό την αυτενέργεια και την δράση του κάθε ανθρώπου χωριστά έτσι ώστε οι λέξεις «πόλις» και «πολίτης» να αποκτήσουν νόημα και ουσία. Από την στιγμή που η οποιαδήποτε σωτηρία και απελευθέρωση εξαρτώνται κύρια και άμεσα από έναν μεσσία, τότε η οποιαδήποτε δραστηριοποίηση και ενεργοποίηση ανθρώπων και πολιτών καταργείται.

2…Κατά τον Τζεσουά, ο άνθρωπος θα πρέπει να τα περιμένει όλα από τον θεό και ο ίδιος να μην ενδιαφέρεται καθόλου για το αύριο. Χαρακτηριστική η ομιλία του Τζεσουά όπου παρομοιάζει τους πιστούς με τα πουλιά και τους τονίζει ότι ο θεός φροντίζει για τα πουλιά που δεν έχουν καμία έννοια για την επόμενη μέρα. Έτσι πρέπει να είναι και οι πιστοί. Φυσικά αυτή η άποψη απλώς ενισχύει τον μεσσιανισμό και αποτελεί μια προέκταση του. Η πρόνοια για την επόμενη μέρα, για το αύριο, για το μέλλον, δεν έχουν λόγο ύπαρξης για τον πιστό, αφού για όλα θα φροντίσει ο θεός. Κάπως έτσι γεννάται και υποστηρίζεται θεολογικά ο απόλυτος μοναρχισμός. Για όλα θα φροντίσει ο ένας, ο άρχοντας. Αυτήν ακριβώς την δομή έχει και το χριστιανικό ιερατείο που εμμένει να χαρακτηρίζει τους πιστούς «ποίμνιο» που βεβαίως έχουν ανάγκη από έναν ποιμένα. Δεν είναι λοιπόν να απορεί κανείς γιατί, ενώ στην αρχαία Ελλάδα υπήρχαν δημοκρατικές διαδικασίες και έλεγχος της εξουσίας ακόμα και σε ολιγαρχικά αποκαλούμενα πολιτεύματα, μετά την επικράτηση του χριστιανισμό και μέχρι τον τελευταίο αιώνα, η έννοια της δημοκρατίας ήταν στην πράξη όχι μόνο ανυπόστατη αλλά και καταδιωκόμενη.

3…Η οικογένεια, η δημιουργία της οικογένειας και η φροντίδα της οικογένειας αποτελούν ασήμαντες έννοιες και επ’ ουδενί προτεραιότητες, σύμφωνα πάντα με την ευαγγελική διδασκαλία. Ο Σίμων, ο σημαντικότερος, κατά τεκμήριο απόστολος, εγκαταλείπει τα παιδιά και τη γυναίκα του κατόπιν εντολής του Τζεσουά, δίχως την παραμικρή έννοια για την τύχη τους. Ο ίδιος ο Τζεσουά αρνείται πολλάκις να συναντήσει την μητέρα και τα αδέλφια του, ενώ πάνω στον σταυρό ακόμα και στην ύστατη του στιγμή, μπροστά στον πόνο της μητέρας του, αρνείται να την προσφωνήσει μητέρα, παρά την αποκαλεί «γυνή». Ένα άλλο χαρακτηριστικό που συν τοις άλλοις μας δείχνει μια πραγματική αλλοίωση των κειμένων της καινής διαθήκης, αποτελεί η σημερινή μετάφραση της καινή διαθήκης όπου αντί να χρησιμοποιηθεί η λέξη «μισήσει» χρησιμοποιείται η λέξη «απαρνηθεί». Συγκεκριμένα, ο Τζεσουά λέει στους μαθητές του ότι όποιος επιθυμεί να τον ακολουθήσει θα πρέπει να μισήσει τον πατέρα του. Αλλά στην τωρινή μετάφραση, έχει χρησιμοποιηθεί η φράση «να απαρνηθεί τον πατέρα του». Φυσικά αυτή η άρνηση της οικογένειας δεν είναι τυχαίο γεγονός. Η προσέλκυση νέων οπαδών και ο παρασυρμός τους επιτυγχάνεται ευκολότερα όταν δεν υπάρχει η επιρροή και η προστασία της οικογένειας, κάτι που το βλέπουμε ακόμα και σήμερα με τον τρόπο που τα μοναστήρια εγκλωβίζουν και φυλακίζουν νέους και νέες.

4…Συνέχεια της αρνήσεως της οικογένειας αποτελεί και η θέση περί αγαμίας και μοναχισμού. Τόσο ο Τζεσουά όσο και οι επιστολές των αποστόλων, επιστολές που αποτελούν αναπόσπαστα τμήματα της καινής διαθήκης, υπερτονίζουν την υπεροχή του μοναχικού βίου έναντι του έγγαμου. Φυσικά αυτή η θέση βρίσκεται σε απόλυτη αρμονία και με τον μεσσιανισμό. Ο μοναχός είναι ο αρνητής όχι μόνο της οικογενειακής ζωής αλλά και της κοινωνικής. Τα τεκταινόμενα της πόλης, του είναι αδιάφορα, σημασία έχει μόνο η προσωπική επαφή του με το θεό. Δηλαδή η προσωπική του «σωτηρία», αδιαφορώντας πλήρως για τους άλλους, είναι το μόνο που έχει σημασία. Αν λοιπόν όλοι ακολουθούσαμε τις προσταγές των «αγίων» αποστόλων, ο κόσμος μετά από μία με δύο γενεές θα έπαυε να υπάρχει. Αλλά η άρνηση αυτού που οι Έλληνες ονόμασαν Κόσμο από την λέξη «κόσμημα» φαίνεται ακόμα πιο έντονα στο παρακάτω σημείο.

5…Η γνωστότερη προσευχή και η μόνη που φέρνει «αυτούσια» – τρόπον τινά – την υπογραφή του Τζεσουά είναι αυτή που ονομάζουμε «πάτερ ημών». Σύμφωνα πάντα με το ιερό βιβλίο των χριστιανών, ο Τζεσουά συνέθεσε τα λόγια αυτής της προσευχής όταν του ζητήθηκε ο τρόπος προσευχής των χριστιανών. Λοιπόν σε τούτη την επίκληση ακούγεται η φράση «.. ελθέτω η βασιλεία σου...». Δηλαδή ο πιστός παρακαλεί τον θεό του να φροντίσει να έρθει το συντομότερο δυνατόν η έλευση εκ νέου του μεσσία του, η έλευση του οποίου θα συνοδεύεται με την αιώνια βασιλεία του. Όμως σύμφωνα με τις γραφές, τις αποκαλούμενες ως «ιερές» αλλά και με την γενικότερη και ειδικότερη εσχατολογία που διέπει το χριστιανικό δόγμα, η δευτέρα παρουσία, δηλαδή η επόμενη και τόσο αναμενόμενη από τους πιστούς, έλευση του μεσσία τους ταυτίζεται συγχρόνως και με το τέλος του κόσμου, δηλαδή με την καταστροφή του πλανήτη. Με άλλα λόγια, όλοι οι χριστιανοί, όλα τα παιδιά που πηγαίνουν στα σχολεία της Ελλάδος, παρακαλάνε κάθε μέρα να έρθει η καταστροφή του κόσμου γιατί μέσω αυτής της καταστροφής, θα «σωθεί» η ψυχή τους!! Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς; Την παγερή αδιαφορία για τον υπόλοιπο κόσμο και την ολοκληρωτική αφοσίωση στο ατομικό συμφέρον – ακόμα και με το πλέον βαρύτατο τίμημα – ή μήπως την πλήρη ανοησία όλων εκείνων των πιστών που δεν έχουν συνειδητοποιήσει το τι ακριβώς ζητάνε από τον θεό τους.

6…Η Ελληνική Κοσμοαντίληψη επιδιώκει το γνώθι σ’ αυτόν, δηλαδή την πλήρη κατανόηση του εαυτού και την δυναμική που κρύβει μέσα του γιατί μόνο αν κανείς συνειδητοποιήσει πλήρως την δική του αξία, καταλαβαίνει την θέση του στο Όλο με άμεση συνέπεια την αέναη προσπάθεια για την βελτίωση της ζωής όχι μόνο στην δική του τοπική κοινωνία αλλά στον κόσμο γενικότερα. Για να γίνει αυτό όμως, θα πρέπει ο καθένας να παιδευτεί, να μάθει, να αποκτήσει γνώσεις, να αποκτήσει κριτική ικανότητα και ικανότητα αντίληψης. Και εδώ βρίσκεται το μεγαλείο και η δύναμη αλλά και η αδυναμία του Ελληνικού Πολυθεϊσμού, γιατί με ανοικτό μυαλό και με πνευματική εξάσκηση μπορεί κανείς να εισχωρήσει και να δει πίσω από τις αλληγορίες και τους συμβολισμούς τους μύθους των θεών και όχι μόνο. Στην αντίπερα όχθη, ο χριστιανισμός απαιτεί ακριβώς το αντίθετο. Ο Τζεσουά, στους περίφημους μακαρισμούς του, μακαρίζει τους πνευματικά ανάπηρους, τους ανόητους αλλά και τα παιδιά που δεν είναι σε θέση να έχουν ούτε αντίληψη αλλά ούτε και κριτική ικανότητα. Ο θεός μέσα στην σοφία του, υποστηρίζουν τα ευαγγέλια, διάλεξε να φανερωθεί στους ανόητους και στα παιδιά και όχι στους σοφούς. Πλήρη αποστροφή της γνώσεως. Και όχι μόνο αυτό. Είναι καταπληκτικό το γεγονός ότι τον Τζεσουά φέρεται να έχει προδώσει ο πιο μορφωμένος του απόστολος! Αντιθέτως, οι πλέον πιστοί και οι πλέον αγαπητοί υπήρξαν οι αμόρφωτοι ψαράδες.

7…Η διδασκαλία του χριστιανισμού χαρακτηρίζεται από την έντονη δουλικότητα και την πλήρη ταπεινότητα, συμπεριφορές εκ διαμέτρου αντίθετες και απορριπτέες από την Ελληνική Κοσμοαντίληψη. Η ελληνική διδασκαλία επιδίωκε και επιδιώκει να δημιουργήσει ανθρώπους ελεύθερους, με ιδανικά υψηλά όπως Ανδρεία, Περηφάνεια, Αρετή. Με μία λέξη: Αξιοπρέπεια. Αντιθέτως μέσα από τις πάμπολλες παραβολές του Τζεσουά βγαίνουν διδάγματα που υποστηρίζουν την αποδοχή της όποιας κακομοιριάς του πιστού, την αποδοχή της δουλείας, την συγχώρεση των πάντων. Βεβαίως, για τον ίδιο αυτό δεν ισχύει. Με ελαφριά την καρδιά, όλοι οι χριστιανοί προσπερνούν την σφαγή των νηπίων -όπως αναφέρεται στην καινή διαθήκη – από τον Ηρώδη ενώ ο «άγγελος» κυρίου προειδοποιεί μόνο τον μεσσία. Τι επίδειξη ταπεινότητος και αλτρουισμού… Ο ίδιος ο Τζεσουά φαίνεται να καταδικάζει τους ιουδαίους ζηλωτές επειδή ακριβώς πολεμούσαν να εκδιώξουν τον κατοχικό ρωμαϊκό στρατό, και ένας εξ αυτών, ο Βαραββάς, παρουσιάζεται ως δολοφόνος. Φυσικά, την αυτή πρακτική την έχει υιοθετήσει πλήρως η ορθόδοξη εκκλησία, ιδίως όταν επιχειρεί να δικαιολογήσει την εχθρική στάση που κράτησε σε κάθε απελευθερωτικό αγώνα του ελληνικού λαού, με αποκορύφωμα τον αφορισμό των αγωνιστών της επαναστάσεως του 1821. Για τον Τζεσουά – και φυσικά για την εκκλησία – η προσωπική ελευθερία και η αξιοπρέπεια αποτελούν έννοιες ανύπαρκτες και άνευ ουσιαστικής σημασίας. Η άθλια και εξαθλιωμένη ζωή του ραγιά και του σκλάβου είναι πάντα προτιμότερη από τον κίνδυνο της απωλείας της έστω και αν αυτό συμβεί κατά την διάρκεια απελευθερωτικού αγώνος.

8…Η χριστιανική διδασκαλία αποτελεί ίσως την μόνη θρησκεία στον κόσμο όπου παρουσιάζεται ξεκάθαρη αποστροφή προς την Φύση. Είναι καταπληκτικό το εδάφιο στο οποίο ο Τζεσουά καταριέται μια συκιά, επειδή το καημένο φυτό, εκτός εποχής του καθώς ήταν, δεν έφερε καρπούς για να τον ταΐσει. Δεν είναι λοιπόν να απορεί κανείς γιατί σήμερα ο κόσμος έχει καταντήσει έτσι. Οι άμεσα υπεύθυνοι της γήινης μόλυνσης είναι στην πλειοψηφία τους χριστιανοί, αλλά δεν χρειάζεται να πάμε τόσο μακριά. Στην ελληνική επαρχία, οι αγρότες και ψαράδες μας, αν και ζουν από την μητέρα γη, δείχνουν ελάχιστο ως καθόλου σεβασμό σε αυτήν. Άνθρωποι που εκκλησιάζονται τακτικότατα και που είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να υποστηρίξουν ακόμα και με την βία τυχόν απομάκρυνση του ιερέα τους – όπως έχουμε παρακολουθήσει κατά επανάληψη. Η χωρίς μέτρο χρήση φυτοφαρμάκων – με γνωστές τις καταστρεπτικές συνέπειες τους στο περιβάλλον, ο ολέθριος τρόπος αλιείας που κυριολεκτικά ρημάζει τον βυθό και τον καταντά άγονο, όλα αυτά πηγάζουν από έναν συγκεκριμένο τρόπο συμπεριφοράς από μία συγκεκριμένη στάση ζωής. Την χριστιανική αντίληψη ότι ο θεός έπλασε τον άνθρωπο έτσι ώστε να δοξάζεται από αυτόν ενώ έπλασε τον κόσμο για να τον κάνει ότι θέλει ο άνθρωπος δίχως να δίνει λογαριασμό σε κανέναν. Σε πλήρη αντίθεση η Ελληνική Κοσμοαντίληψη, η οποία υπερτονίζοντας την αλληλεξάρτηση Ανθρώπου – Φύσεως καθώς και την θέση του ανθρώπου όχι εκτός αλλά μέσα στην ίδια την Φύση, θεοποίησε με πάμπολλες θεότητες όχι μόνο την ίδια την Φύση αλλά και κάθε στοιχείο της. Η Γαία, Η Δήμητρα, Η Άρτεμις, Ο Ποσειδώνας, ο Πάνας, οι Νεράιδες, οι Νύμφες, οι θεοί Ποταμοί και αμέτρητες άλλες θεότητες δείχνουν τον απέραντο σεβασμό -ακατανόητο για τον μέσο σημερινό χριστιανό- του Έλληνα προς την Φύση. Ο Έλληνας δεν μπορούσε να μολύνει την Φύση γιατί ακριβώς μέσα σε αυτή κατοικούν θεότητες. Εν αντιθέσει με την χριστιανική αντίληψη που θέλει τον θεό να κατοικεί έξω από την Φύση, έξω από τον Κόσμο.

9…Η χριστιανική θρησκεία, σε αντίθεση με το τι νομίζουν οι περισσότεροι αμαθείς χριστιανοί, ως συνέχεια και συμπλήρωμα του ιουδαϊσμού, χαρακτηρίζεται από έντονο εθνικισμό και μισαλλοδοξία. Η πεποίθηση πολλών είναι ότι το χριστιανικό δόγμα, όπως αυτό εκφράστηκε από τον Τζεσουά και τα γραπτά των αποστόλων, μιλά για αγάπη και συγχώρεση. Έτσι υποστηρίζουν ότι τα όποια εγκλήματα που διεπράχθησαν στο όνομα του Τζεσουά έγιναν με πρωτοβουλία της εκκλησιαστικής αρχής και μόνο. Σαφώς και η εκκλησία φέρει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για τις χιλιάδες των νεκρών μη χριστιανών. Αλλά η εκκλησία έδρασε καλυμμένη πλήρως από τις χριστιανικές διδαχές. Σε πάμπολλα σημεία ο Τζεσουά παροτρύνει τους μαθητές του να πάνε στους Ιουδαίους, να διδάξουν στους Ιουδαίους, να επαναφέρουν τους Ιουδαίους στο δρόμο του θεού ενώ ο ίδιος δηλώνει ότι έχει έρθει για να συμπληρώσει τον Ιουδαϊκό νόμο. Έτσι λοιπόν το εθνικιστικό στοιχείο είναι κυρίαρχο. Όμως το εδάφιο που ξεχωρίζει είναι εκείνο όπου ο Τζεσουά συναντά γυναίκα που δεν είναι της ιουδαϊκής πίστεως αλλά «Εθνική» δηλαδή ειδωλολάτρισσα σύμφωνα με τον Σαούλ, και την αποκαλεί «σκυλί». Συγκεκριμένα, στο εν λόγω εδάφιο, η γυναίκα παρακαλά γονατιστή τον Τζεσουά να γιατρέψει την άρρωστη κόρη της. Τότε, ο «μεσσίας της αγάπης» την αντικρούει ρωτώντας την αν είναι σωστό να δίνει κανείς την τροφή στα σκυλιά αντί στους ανθρώπους. Η γυναίκα απαντά, δουλοπρεπέστατα κάτω βέβαια από τον πόνο και την αγωνία για την κόρη της, ότι ακόμα και τα σκυλιά έχουν δικαίωμα στα ψίχουλα… Ικανοποιημένος από αυτήν την απάντηση ο μεσσίας γιατρεύει την κόρη της. Το εδάφιο αυτό είναι χαρακτηριστικό και της σημερινής νοοτροπίας του μέσου χριστιανού. Δήθεν σέβεται την πίστη του άλλου, αλλά μόνο αυτός κατέχει την πάσα αλήθεια και όχι μόνο αυτό, αλλά θεωρεί την δική του πίστη, την χριστιανική ως εξέλιξη – όπως έχουμε ήδη αναφέρει – και έτσι όσοι επιμένουν σε «παλαιές» ή άλλες δοξασίες δεν είναι παρά υπάνθρωποι ή κατά το εβραϊκότατο, γκοΐμ. Ο Ελληνικός Πολυθεϊσμός είναι πάνω από εθνικισμούς και δίχως μισαλλοδοξίες. Όσοι ερμηνεύουν την Ελληνική Πολυθεϊστική Θρησκεία ως καθαρά εθνική ουσιαστικά παραμένουν προσκολλημένοι στην εβραιοχριστιανική αντίληψη του κόσμου, με άλλο όμως όνομα. Οι Έλληνες ερμήνευσαν τον κόσμο και το Όλο σύμφωνα με τις δικές τους αντιλήψεις. Αυτή όμως η κοσμοθεώρηση δεν περιορίζεται στην εθνότητα και δεν μπορεί να περιοριστεί σε εθνικιστικά ή ακόμα και εθνικά πλαίσια, μια που η Συμπαντική και η Κοσμική ερμηνεία των Ελλήνων είναι αυτή ακριβώς. Κοσμική, Συμπαντική Ερμηνεία/Ετσι ο καθένας, ανεξαρτήτου χρώματος ή καταγωγής μπορεί να υιοθετήσει τον Ελληνικό Πολυθεϊσμό. Εξάλλου σήμερα, περισσότερο Έλληνες είναι οι πολίτες άλλων χωρών που σέβονται την ελληνική πολυθεϊστική παράδοση πολύ περισσότερο από τον μέσο ελληνόφωνο κάτοικο αυτής της χώρας, που δεν την σέβεται καθόλου

10…Η ανευθυνότητα αποτελεί αντιπροσωπευτικό στοιχείο του χριστιανισμού, ένα χαρακτηριστικό που καλλιεργείται μέσα από την ατιμωρισία και την δίχως όρους μεταμέλεια και έμπρακτης συγχωρέσεως. Αποκαλυπτικό είναι το εδάφιο όπου ο Τζεσουά, πάνω στον σταυρό, δίνει άφεση «αμαρτιών» και εξασφαλίζει θέση στο ουράνιο βασίλειο του, στον εγκληματία που σταυρώνεται μαζί του, μόνο και μόνο επειδή ο εν λόγω εγκληματίας δηλώνει πίστη στο πρόσωπο του Τζεσουά και τον αναγνωρίζει ως «μεσσία». Με μιας λοιπόν διαγράφονται και αποτελούν πλέον στοιχεία άνευ σημασίας, οι όποιες πράξεις του είτε αυτές ήσαν δολοφονίες είτε βιασμοί είτε ληστείες. Αρκεί η δήλωση πίστεως και συνεπώς υποταγής στο πρόσωπο του μεσσία. Τόσο απλά. Μια πρακτική που εφαρμόζεται κατά κόρον. Οι χριστιανοί είναι ουσιαστικά ελεύθεροι να σκοτώνουν, να ληστεύουν να παρανομούν εν γένει αρκεί βεβαίως να εξομολογηθούν και να ζητήσουν συγχώρεση. Έτσι είναι πραγματικά άλογο το πώς οι εκάστοτε επικεφαλής της συγκεκριμένης θρησκείας να υποστηρίζουν με στόμφο ότι ο χριστιανισμός διδάσκει ήθος και αρετή. Αυτό που ζητά επίμονα η θρησκεία αυτή, είναι δηλώσεις πίστεως – όπως ακριβώς ο Τζεσουά. Από την στιγμή ακόμα που γεννιόμαστε, υποχρεούμαστε σε αδιάκοπες δήλωσε και αποδείξεις υποταγής. Το βρέφος, στις σαράντα μέρες πρέπει να πάει στην εκκλησία. Πρέπει να βαπτιστεί, δηλώνοντας ότι μετατρέπεται σε δούλος του θεού. Πρέπει να πίνει το αίμα του μεσσία σε τακτά διαστήματα, δηλώνοντας κάθε φορά εκ νέου την αφοσίωση του στο δόγμα. Η Ελληνική Κοσμοαντίληψη επίσης συγχωρεί και εισάγει μάλιστα την έννοια της εξιλέωσης αλλά αφού πρώτιστα προηγηθεί έμπρακτη μεταμέλεια. Οι ίδιοι οι θεοί των Ελλήνων δείχνουν στους ανθρώπους τον εξαγνισμό. Ο Απόλλων υποχρεούται να καθαρθεί για τον φόνο του Πύθωνας, Ο Άρης δικάζεται γι τον φόνο του βιαστή της κόρης του και πάει λέγοντας. Αλλά η υπευθυνότητα, η ανάληψη ευθυνών και αποδοχή των συνεπειών των πράξεων, αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα ανθρώπου με αξιοπρέπεια. Κάτι που δεν επιδιώκει να δημιουργήσει ο χριστιανισμός. Οπότε σήμερα με ένα συγγνώμη και με μία προσευχή, όλα συγχωρούνται. Είναι μετά να απορεί κανείς γιατί συμβαίνουν όσα συμβαίνουν στο χριστιανικό κόσμο;

Υπάρχουν και άλλες, πολλές ακόμα διαφορές. Αυτές όμως είναι από τις πιο σημαντικές. Οι χριστιανικές θέσεις αποτελούν απόρροια όμως της μονοθεϊστικής θεώρησης του κόσμου. Στον μονοθεϊσμό ότι γίνεται, γίνεται όχι για την βελτίωση του ανθρώπου ούτε για την προς τα άνω εξέλιξη του. Ό,τι γίνεται γίνεται για να «δωροδοκηθεί» ο θεός, ό,τι γίνεται, γίνεται για να σώσει ο καθένας την ψυχή του, ό,τι γίνεται, γίνεται για την εξυπηρέτηση και ικανοποίηση ατομικών και μόνο αναγκών με πλήρη αδιαφορία και ακόμα απαξίωση για τους άλλους, για το κοινό καλό. Και αυτό γιατί η αποδοχή του μονοθεϊσμού δεν αποτελεί παρά προέκταση μοναρχικών και φασιστικών αντιλήψεων, είτε από την μία κατεύθυνσι είτε από την άλλη. Δηλαδή είτε από την μεριά των πιστών – όπου όπως ο πιστός περιμένει από τον θεό να τα κάνει όλα, έτσι και ο υπήκοος δεν αμφισβητεί τις αποφάσεις του μονάρχη και αποδέχεται την εξ ουρανού κυριαρχία του – είτε από την μεριά της εξουσίας – όπου η εξουσία έμμεσα ταυτίζεται μι τον θεό, απαιτώντας έτσι την ίδια αφοσίωση από τους πιστούς αλλά και την αυτήν δίχως αντιρρήσεις υπακοή. Οπότε χαρακτηριστικά που σκοπό έχουν να ενισχύσουν την προσωπικότητα του ατόμου κα να δραστηριοποιήσουν το άτομο μετατρέποντας τον σε ενεργό πολίτη που απαιτεί και να γνωρίζει κα να ελέγχει τα της εξουσίας, πρέπει να εξαλειφθούν γιατί ακριβώς τα στοιχεία αυτά ίσως οδηγήσουν σε ανατροπή του επιθυμητού στάτους κβό. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν η επιμονή σε φράσεις του τύποι ποίμνιο, μαντρί, ποιμενάρχης και όλα τα συναφή. Το αίσθημα ανάγκης της μόνιμης καθοδήγηση: από κέντρο εξουσίας που δεν επιδέχεται ουδεμία αμφισβήτηση, καλλιεργείται από την στιγμή που εισερχόμαστε σε αυτόν τον κόσμο.

Άφησα για το τέλος το μεγάλο όπλο του μονοθεϊσμού. Εφ ‘όσον κατά τον μονοθεϊσμό όλοι μας αποτελούμε δημιουργήματα που μοναδικό σκοπό έχουμε την λατρεία του ανωτέρου όντος, θα έπρεπε να βρεθούν αιτίες που θα ανάγκαζαν, τρόπον τινά, τους ανθρώπους να συμβιβαστούν με αυτήν την ιδέα και να είναι και ευχαριστημένοι. Για τον λόγο αυτό, σε κάθε είδος μονοθεϊσμού, υπάρχει και το αντίπαλο δέος. Ο θεός είναι ο καλός αλλά υπάρχει και το κακό, το κακό που μπορεί μεν να είναι κατώτερο από το καλό, από τον θεό, αλλά που όμως επηρεάζει πολύ ευκολότερα τον άνθρωπο. Έτσι έχουμε την σύλληψη της μορφής του σατανά. Ο σατανάς που θέλει το κακό των ανθρώπων και που συνωμοτεί για να παρασύρει τους ανθρώπους μακριά από το δρόμο του θεού. Όσοι μείνουν πιστοί στον θεό κερδίζουν την «αιώνια» ζωή. Δηλαδή η ψυχή τους που είναι αθάνατη, θα ζει κάτω από την προστασία του δημιουργού σε μια αιώνια γαλήνη. Σε αντίθετη περίπτωση, η ψυχή θα βασανίζεται αιωνίως από τον σατανά και τους βοηθούς του – τους αντίστοιχους αγγέλους του κακού. Ο μονοθεϊσμός δεν μπορεί να στερεωθεί δίχως την πάλη του κακού και του καλού και δίχως βεβαίως την τιμωρία από την μια μεριά και την επιβράβευση από την άλλη. Οπότε από την παιδική ακόμα ηλικία, ο χριστιανός ουσιαστικά τρομοκρατείται με τις εικόνες του σατανά, και εξαναγκάζεται δηλαδή να πράττει ως καλός χριστιανός, διαφορετικά τον περιμένουν οι αιώνιες φλόγες της κολάσεως. Εξάλλου οι αποκαλούμενοι πατέρες της εκκλησίας τονίζουν κατά κόρον στα συγγράμματα τους ότι θα πρέπει στους ανθρώπους να εμφυσηθεί ο φόβος του θεού.

Εδώ τώρα προκύπτει το απλό ερώτημα. Αφού ο θεός είναι και καλός και παντοδύναμος τότε γιατί δεν εξαφανίζει τον σατανά για να ησυχάσουν οι άνθρωποι; Αυτό θα το ρωτούσε ο κάθε λογικός άνθρωπος, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι η όλη διάρθρωση των μονοθεϊστικών θρησκειών σκοπεύει στην κατάργηση αυτής ακριβώς της λογικής. Ο θεός λοιπόν αφήνει τον σατανά να υπάρχει επειδή επιθυμεί να δοκιμάζει συνεχώς τους ανθρώπους. Ουσιαστικά η ζωή πάνω στην γη, για μας τους ανθρώπους δεν αποτελεί παρά μια συνεχή δοκιμασία για να πείσουμε τον δημιουργό ότι η θέση μας, αφού πεθάνουμε, δεν είναι στην κόλαση αλλά κάπου καλύτερα. Έτσι ο καθένας ασχολείται μόνο με τον εαυτό του και τη προσωπική του σωτηρία, επιθυμώντας μάλιστα να βρεθεί σε εκείνο το ονειρεμένο μέρος, μια που όλοι οι «καλοί» χριστιανοί θεωρούν εαυτούς άξιους για τον παράδεισο.

Η Ελληνική Θεώρηση δεν έχει το κακό, δεν έχει κανέναν σατανά. Οι θεοί είναι αγαθοί, δεν υπάρχουν κακοί θεοί. Ακόμα και οι μάχες, οι αλληγορικές μάχες με τους Τιτάνες και τους Γίγαντες, δεν έχουν να κάνουν με πάλη κακών εναντίων καλών. Για τον Έλληνα υπάρχει το ωφέλιμο και το βλαβερό. Έτσι οι Τιτάνες ηττώνται από τον Δία γιατί οι παρουσία τους πλέον δεν εξυπηρετεί την πρόοδο των πάντων, όπως και η ήττα των Γιγάντων έπρεπε να συμβεί για να μπορέσει η Γη να ηρεμήσει και να ξεκινήσει η δημιουργία του ανθρώπινου πολιτισμού.

Ο άνθρωπος πράττει το καλό όχι για να κερδίζει θέση στον παράδεισο, αλλά γιατί είναι το καλό και το ωφέλιμο και αυτό πρέπει να κάνει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο μύθος της Αρετής και της Κακίας. Ο άνθρωπος πράττοντας ό,τι είναι ωφέλιμο για την κοινωνία, συντελεί στην πρόοδο της ανθρωπότητας αλλά και του ιδίου. Μια πνευματική πρόοδος που επιτυγχάνεται και με την μελέτη και με την αναζήτηση των αιτιών των πάντων. Τότε μόνο η ψυχή του, το θεϊκό μέρος του ανθρώπου – σύμφωνα με τους Έλληνες – ξεπερνά τα ανθρώπινα όρια και πλησιάζει το επίπεδο των θεών. Μια πρόοδος που θα φανεί ακόμα περισσότερο όταν, με το θάνατο του σώματος, η ψυχή θα μπορέσει να ενσωματωθεί με το θείο, αν έχει βεβαίως πετύχει αυτήν την εξέλιξη. Ουσιαστικά λοιπόν, η ζωή εκείνου του ανθρώπου που υπήρξε επιζήμια και βλαβερή για τους υπόλοιπους συνανθρώπους του δεν τιμωρείται με την κόλαση – όταν πεθάνει – αλλά είναι αυτή που καθορίζει και εξαναγκάζει την ψυχή του σε χαμηλά, κατώτερα επίπεδα, σταματώντας αλλά και αποτυγχάνοντας την εν δυνάμει εξελικτική πορεία της. Έχοντας όλα αυτά κατά νου, καταλαβαίνουμε γιατί είναι τόσο σημαντική η κοινωνική δράση, η κοινωνική παρουσία του ανθρώπου για τον Έλληνα. Μέσα αυτής της δράσεως βοηθά ή όχι την πρόοδο. Οπότε η ζωή είναι πολύτιμη γιατί σκοπός του ανθρώπου αποτελεί η όσο πιο έντονη συμμετοχή του σε αυτήν.

Για την χριστιανοσύνη η απόσυρση ενός ανθρώπου σε κάποια έρημο – όπως συμβούλεψε με την ζωή του ο Ιωάννης ο αποκαλούμενος και βαπτιστής – αποτελεί σίγουρο δρόμο προς τον παράδεισο. Μακριά από κάθε κοινωνική ή άλλη συναστροφή. Στην αντίπερα όχθη, η θέση της ελληνικής κοσμοαντίληψης όπου ο μοναχισμός είναι κατακριτέος και όπου αποτελεί και την μεγαλύτερη τιμωρία για τον ζωντανό και δραστήριο άνθρωπο.

Κλείνοντας θα πρέπει να τονισθεί το εξής. Το θρησκευτικό συναίσθημα είναι έμφυτο στον άνθρωπο. Όταν αυτό το συναίσθημα γίνεται καταλύτης για την πνευματική αλλά και κοινωνική εξέλιξη του άνθρωπου, τότε μπορούμε με βεβαιότητα να ισχυριστούμε, ότι η συγκεκριμένη θρησκεία που γεμίζει αυτό το έμφυτο συναίσθημα αποτελεί θρησκεία που συντελεί στην πρόοδο της ανθρωπότητας. Όταν όμως μια θρησκεία από την μια δημιουργεί ουσιαστικά ανελεύθερα και καταπιεσμένα πνευματικά και όχι μόνο άτομα και από την άλλη αποτελεί το όχημα για ομάδες ανθρώπων να επιβουλεύονται και να εκμεταλλεύονται με το χείριστο τρόπο τον λαό, πατώντας πάνω ακριβώς σε αυτό το θρησκευτικό συναίσθημα, τότε η συγκεκριμένη θρησκεία είναι υπεύθυνη για την δημιουργηθείσα πνευματική αναπηρία της ανθρωπότητας. Και όχι ακριβώς υπεύθυνη αλλά συνυπεύθυνη γιατί ο κάθε άνθρωπος οφείλει, σαν μια πνευματική, σωματική και ολοκληρωμένη οντότητα που είναι, να προσπαθεί συνέχεια για την δική βελτίωση. Οπότε η αποδοχή εκούσιας ή συνειδητής, μιας καταστάσεως που τον εμποδίζει να πράξει τα ανώτερο), βαρύνει σε πολύ μεγάλο βαθμό και τον ίδιο.

Και αυτό είναι το κύριο νόημα του Ελληνισμού. Η Συμμετοχή, η Δράση, η ανάληψη ευθυνών. Με άλλα λόγια, ο απώτερος στόχος του Ελληνισμού, είναι να αποτελεί μια ελεύθερη, ανεξάρτητη και πάνω απ’ όλα ουσιαστική και για τον ίδιο αλλά και για τον συνάνθρωπο, Ζωή.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Leave a Comment »

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ

Posted by lykofron στο 28/12/2009

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ

ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΜΕ ΜΑΧΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ…

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ,

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΠΡΟΣ:
– Τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας.
– Τον Πρόεδρο της Κυβερνήσεως
– Τον Πρόεδρο του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
– Την Εθνική Αντιπροσωπεία.
– Τα Ελληνικά πολιτικά κόμματα.
– Κάθε αρμόδια δικαστική αρχή.

ΚΟΙΝ:
– Την Ιεραρχία της Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.
– Τις Νομαρχίες και Δήμους
– Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τις Εθνικές Αντιπροσωπείες των χωρών
μελών της Ε.Ε

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ, ΜΕ ΑΙΣΘΗΜΑ ΒΑΘΥΤΑΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ, ΚΑΙ ΜΕ ΜΟΝΟ ΚΙΝΗΤΡΟ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ ΟΤΙ:

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ.

1.1 Η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, για την παραχώρηση μαζικά, της Ελληνικής Ιθαγένειας και του δικαιώματος Εκλέγειν και Εκλέγεσθαι ,σε εκατοντάδες χιλιάδες αλλοδαπούς, που βρίσκονται παράνομα στη χώρα μας, δεν αποτελεί προϊόν της θέλησης, του ελληνικού Λαού.

1.2 . Η πολιτική αυτή δεν παρουσιάστηκε στους Έλληνες πολίτες, προεκλογικά, ούτε στις τηλεοπτικές συζητήσεις των πολιτικών αρχηγών, ούτε στις δημόσιες συγκεντρώσεις του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ. Βρισκόταν «κρυμμένη», με ασαφή διατύπωση , στα «ψιλά γράμματα», του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ.

1.3. Μας ανησυχεί και μας προβληματίζει η σπουδή, με την οποία η κυβέρνηση, σπεύδει να υλοποιήσει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, προς τις οργανώσεις των αλλοδαπών και τις διεθνείς ΜΚΟ, δεσμεύεις τις οποίες απέκρυψε προεκλογικά από τον Ελληνικό Λαό, υιοθετώντας ένα εμφανέστατα αντισυνταγματικό νομοσχέδιο, το οποίο καταστρατηγεί και την ευρωπαϊκή συνθήκη για το Μεταναστευτικό, του Οκτώβριου του 2008, που αντιτίθεται στις μαζικές νομιμοποιήσεις μεταναστών.

1.4. Μας ανησυχεί και μας προβληματίζει η «άνεση»,με την οποία η κυβέρνηση εισάγει διατάξεις που παραβιάζουν το ΣΥΝΤΑΓΜΑ της χώρας. «Το άρθρο 5 §2 του Συντάγματος, λέει ότι: «Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους , χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων». Δεν λέει πουθενά , ότι αποκτούν πολιτικά δικαιώματα και ελληνική ιθαγένεια, όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια. Όλες οι εξουσίες υπάρχουν υπέρ του ελληνικού λαού και του ελληνικού Έθνους. Δεν υπάρχουν υπέρ των λαθρομεταναστών και των παιδιών τους.

1.5. Πιστεύουμε ότι ,το νομοσχέδιο της κυβέρνησης, θα αυξήσει και θα πολλαπλασιάσει, την άφιξη των λαθρομεταναστών στη χώρα μας, διογκώνοντας, τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, που ήδη έχει προκαλέσει, η μαζική άφιξη εκατοντάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών τα τελευταία χρόνια. Οι λαθρομετανάστες είναι ήδη πάρα πολλοί , και κάθε μέρα έρχονται περισσότεροι, συμπιέζοντας τους μισθούς, αυξάνοντας την ανεργία, και τα ελλείμματα του Ασφαλιστικού Συστήματος. Η ανεξέλεγκτη εισβολή συνιστά απειλή για τη ζωή ημών και των παιδιών μας, καθώς εμφανίζονται νέα ή άγνωστα μέχρι τούδε νοσήματα ή ιοί, και επανεμφανίζονται ασθένειες που εθεωρούντο ως εκλιπούσες.(Όπως η φυματίωση).

ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΣΕ ΠΟΝΤΙΟΥΣ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΕΣ

2.1. Είμαστε απολύτως αντίθετοι με την εξίσωση και εξομοίωση των Ποντίων με τους λαθρομετανάστες και των Βορειοηπειρωτών με τους Αλβανούς, την οποία εισάγει η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο της . Το θεωρούμε πλήρη εξευτελισμό, του ελληνικού Έθνους. Δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιούνται οι Έλληνες παλιννοστούντες στην Πατρίδα, ως προκάλυμμα , για να παραχωρηθεί το δικαίωμα του Εκλέγειν και Εκλέγεσθαι στους λαθρομετανάστες.

2.2. Θεωρούμε ότι είναι απολύτως απαράδεκτο, να παραχωρείται η ελληνική ιθαγένεια, σε παιδιά αλλοδαπών, και να μετατρέπονται οι Έλληνες Ομογενείς ,σε μετανάστες. Ζητούμε την άμεση παραχώρηση της ελληνικής ιθαγένειας, με πλήρη πολιτικά δικαιώματα, στους Ποντίους και τους Βορειοηπειρώτες , οι οποίοι είναι Έλληνες . Απαιτούμε την παροχή του δικαιώματος ψήφου στους Έλληνες Ομογενείς της Διασποράς.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ

3.1.Είμαστε απολύτως αντίθετοι με την παραχώρηση της ελληνικής ιθαγένειας στα παιδιά των λαθρομεταναστών, και στα παιδιά απροσδιορίστου εθνικότητας .Τα παιδιά αυτά δεν είναι Έλληνες και δεν μπορούν να αποκτήσουν την Ελληνική Ιθαγένεια.

3.2.Τα παιδιά αυτά μπορούν ,εάν έχουν, τις απαραίτητες προϋποθέσεις που προβλέπει ο νόμος, ( δεκαετή μόνιμη και νόμιμη παραμονή στην Ελλάδα), να ζητήσουν την ελληνική υπηκοότητα. Μέχρι τότε, όπως προβλέπει ο νόμος, μπορούν να έχουν το καθεστώς, του «επί μακρόν διαμένοντος».

3.3. Είμαστε αντίθετοι στην καταχρηστική και ανεξέλεγκτη παραχώρηση του καθεστώτος του «επί μακρόν διαμένοντος», προκειμένου να μη χρησιμοποιηθεί ως όχημα για τη μεταχρονολόγηση του προβλήματος, με στόχο την προσωρινή μόνο αναβολή των μαζικών και ανεξέλεγκτων ελληνοποιήσεων. Για την παραχώρηση της ιδιότητας του «επί μακρόν διαμένοντος», θα πρέπει η κάθε μια περίπτωση να κρίνεται προσωπικά και να συνεκτιμώνται κριτήρια.(επαγγελματική δραστηριότητα, παραβατικό παρελθόν κλπ,). Και φυσικά να παραχωρείται σε ποσοστό που δεν θα αλλοιώνει δραστικά την κοινωνική σύνθεση του τόπου διαμονής τους. Σε κάθε περίπτωση δεν θα πρέπει να ξεπερνά σε ποσοστό, τον μέσο όρο των 23 χωρών μελών της Ε.Ε. που δεν ήταν αποικιοκρατικές δυνάμεις. (Με εξαίρεση δηλαδή, της Γαλλίας , της Μεγάλης Βρετανίας, της Πορτογαλίας, και της Ισπανίας).

3.4. Είμαστε απολύτως αντίθετοι στην παραχώρηση της Ελληνικής Ιθαγένειας, στα παιδιά των λαθρομεταναστών και στα παιδιά απροσδιορίστου εθνικότητας, διότι ανοίγει το δρόμο σε δεύτερο χρόνο, για την παραχώρηση της ελληνικής ιθαγένειας στους αγνώστου ταυτότητας, προέλευσης και ποινικού παρελθόντος γονείς τους. Διότι οι γονείς του «Έλληνες», θα έχουν το δικαίωμα να αποκτήσουν την ιθαγένεια του παιδιού τους.

3.5. Μας ανησυχεί και μας προβληματίζει η αοριστία των διατάξεων το νομοσχέδιο που ενέκρινε η κυβέρνηση. Το κριτήριο της φοίτησης σε ελληνικό σχολείο είναι απολύτως απαράδεκτο. Η ελληνική ιθαγένεια δεν συνδέεται με το σχολείο. Στο μέλλον εκατοντάδες χιλιάδες νέοι θα εισέρχονται στη χώρα μας, ως απροσδιορίστου εθνικότητας, θα φοιτούν τρία χρόνια σε ελληνικό σχολείο, και θα αποκτούν αυτομάτως την «ελληνική ιθαγένεια».

3.6. Μας ανησυχεί και μας προβληματίζει το ότι δεν προβλέπονται λόγοι εξαιρέσεων από τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου . Με τον τρόπο αυτό, τα «αλβανόπουλα», που συνελήφθησαν στα επεισόδια του Δεκεμβρίου, τα «αλβανόπουλα» που έκαιγαν την ελληνική σημαία, θα αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια. Τα «αλβανόπουλα», στα Καλύβια, που πηγαίνουν σε ελληνικό σχολείο, και μαχαίρωναν και απειλούσαν τους Έλληνες συμμαθητές τους, θα αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

4.1. Είμαστε απολύτως αντίθετοι με την παραχώρηση δικαιώματος ψήφου στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές στους παράνομους και παρανόμως νομιμοποιηθέντας ( λαθρο)μετανάστες. Με τον τρόπο αυτό δημιουργούνται επίσημες μουσουλμανικές και μειονοτικές κοινότητες στην καρδιά όλων των ελληνικών πόλεων. Το επόμενο βήμα θα είναι η μουσουλμανοποίηση της γειτονιάς, η γκετοποίηση της καθημερινότητας, και η εκρηκτική εκδήλωση προβλημάτων «διαπολιτισμικής» συμβίωσης, μέσα στην απόλυτη ανομοιογένεια που δεν «νομιμοποιείται» με σχέδια νόμου τα οποία αποθρασύνουν τον εισβολέα.

4.2. Η παραχώρηση δικαιώματος ψήφου στους λαθρομετανάστες είναι απολύτως αντισυνταγματική. Το δικαίωμα ψήφου δεν είναι ατομικό δικαίωμα. Δεν παζαρεύεται με κανέναν. Δεν εκχωρείται ανεξέλεγκτα στον «φυτευτό» μουσουλμάνο εισβολέα.

4.3. Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι γηγενείς , ούτε Έλληνες για να δικαιούνται πολιτικών δικαιωμάτων, τα οποία τους στερήθηκαν. Έχουν πολιτικά δικαιώματα στην πατρίδα τους. Η παρουσία τους στη χώρα μας προέκυψε ξαφνικά, αναπάντεχα, πρόσφατα, και συνιστά πρόβλημα ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ, ΚΑΤΟΧΗΣ, και ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΗΣ ΑΛΩΣΗΣ της Ελληνικής κοινωνίας.

4.4 Πιστεύουμε ότι, όλοι είμαστε ίσοι σαν άνθρωποι. Δεν είμαστε όμως ίσοι σαν πολίτες. Εμείς δεν έχουμε δικαίωμα ψήφου στην Αλβανία, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές, και σε άλλες χώρες. Η παραχώρηση του δικαιώματος εκλέγειν και εκλέγεσθαι σε εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες, θα δημιουργήσει τεράστιους πολιτικούς κινδύνους, για την πατρίδα μας , και την εθνική ανεξαρτησία. Η εγγραφή των Αλβανών σε ειδικές εκλογικές καταστάσεις στην Ήπειρο, θα δημιουργήσει την πολιτική βάση, για την διεκδίκηση της Μεγάλης Αλβανίας. Η κυβέρνηση απερίσκεπτα δημιουργεί το ελληνικό Κόσσοβο. Οι συνέπειες θα είναι ολέθριες.

4.5. Η εγγραφή των Αλβανών και χιλιάδων Ασιατών μουσουλμάνων σε ειδικές εκλογικές καταστάσεις στα νησιά του Αιγαίου, θα δημιουργήσει την πολιτική βάση για την απόσπαση των νησιών αυτών, με τη θέληση του πληθυσμού τους, από την Ελλάδα και την παραχώρησή τους στην Τουρκία. Η κυβέρνηση απερίσκεπτα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την απόσπαση εδαφών από την Ελλάδα. Η εγγραφή των λαθρομεταναστών σε ειδικές εκλογικές καταστάσεις στη Θράκη δημιουργεί τις πολιτικές προϋποθέσεις για την «Τουρκική Δημοκρατία Δυτικής Θράκης». Για λόγους ύψιστης εθνικής σημασίας επιβάλλεται όχι η νομιμοποίηση αλλά η άμεση απομάκρυνση των λαθρομεταναστών από τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τη Θράκη.

4.6. Ζητούμε να παραχωρηθεί το δικαίωμα ψήφου στις τοπικές εκλογές, στους μετανάστες από την Ε.Ε., με εξαίρεση των μεταναστών από την Βουλγαρία,. (Για τους δήμους και τις κοινότητες της βορείου Ελλάδος).

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

5.1 Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Ελληνικής Πολιτείας. Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας των λαθρομεταναστών, επιτυγχάνεται με την εισαγωγή νομοθεσίας που τιμωρεί αυτούς που τους εκμεταλλεύονται, και όχι με την παραχώρηση της ελληνικής ιθαγένειας, και του δικαιώματος εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Ξαφνικά δεν έγιναν «ανθρωπιστές», οι τοκογλύφοι, οι εργολάβοι, οι τραπεζίτες, οι καναλάρχες , οι βιομήχανοι και οι μαφιόζοι, που εκμεταλλεύονται αυτούς τους δυστυχισμένους ανθρώπους και εμάς .

5.2. Για την αποτελεσματική προστασία των ανθρωπίνων και εργασιακών δικαιωμάτων των λαθρομεταναστών, απαιτούμε την άμεση ψήφιση από την ελληνική βουλή, ως εθνικού νόμου, της Οδηγίας που ψήφισε καταρχήν το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, για την ποινικοποίηση της εκμετάλλευσης από τους εργοδότες των λαθρομεταναστών.

ΑΝΗΣΥΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

6.1. Η ιστορία απέδειξε ότι οι «πολυ-πολιτισμικές» κοινωνίες μπορούν να υπάρξουν ειρηνικώς, μόνο υπό συνθήκες αυταρχικών καθεστώτων.

6.2 . Η κυβέρνηση, χωρίς την έγκριση του Ελληνικού Λαού, προωθεί το πρότυπο μιας «Ανοιχτής Κοινωνίας», όπου δεν υπάρχει «κοινωνία», αλλά μόνον άτομα, δεν υπάρχουν τάξεις, έθνος, λαός, υπάρχει μόνο «πληθυσμός», δεν υπάρχουν συλλογικά δικαιώματα, αλλά μόνο ατομικά, και ατομικό δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού. Όπου δεν θα υπάρχει «πόλη», παρά μόνο «πολίτες».

ΚΑΘΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΣΤΟΥΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΗ ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ, ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΝΙΣΤΑ ΑΚΡΑΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΚΤΡΟΠΗ

ΖΗΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΝΤΙΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΕΣ. 

ΕΑΝ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ, ΤΟΤΕ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ, ΟΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΔΙΟΤΙ ΜΟΝΟΝ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΤΟΥ, ΚΑΙ ΤΑ ΚΡΙΣΙΜΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΑΦΟΡΟΥΝ.

ΣΑΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, ΕΠΑΦΙΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΥΣΕΙ ΒΙΑΙΩΣ.

ΘΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΣΤΟΥΣ ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΟΥΣ ΔΗΘΕΝ «ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥΣ» ΠΟΥ ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΥΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ, ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ, ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ, ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ.

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΔΕ ΘΑ ΣΚΥΨΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ. ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΛΑΟΣ ΜΠΕΝΕΤΟΝ

ΟΝΟΜ/ΜΟ               ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ           ΤΗΛΕΦΩΝΟ   E-MAIL                   ΥΠΟΓΡΑΦΗ

ΟΔΗΓΙΕΣ -ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ

1. Εκτυπώνουμε το κείμενο από τα blogs που στηρίζουν την ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ, και το χρησιμοποιούμε για τη συγκέντρωση υπογραφών. Περιέχει αναλυτικά επιχειρήματα. Απευθυνόμαστε στη λογική των συνομιλητών μας. ΔΕΝ τους μιλάμε με πάθος. Εάν είχαν «καταλάβει» θα μας έψαχναν αυτοί. Θέλει υπομονή. Εμείς λέμε την αλήθεια. Η κυβέρνηση λέει ψέματα. Δίνουμε βάρος στους ανθρώπους που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, ή έκαναν ΑΠΟΧΗ. Δεν χάνουμε τον καιρό μας με ΣΥΡΙΖΑΙΟΥΣ.

2. Το κείμενο αυτό μπορεί να αναπαράγεται και να χρησιμοποιείται για τη συγκέντρωση υπογραφών σε κάθε γωνία της Ελλάδας και ανάμεσα στους Ελληνες του εξωτερικού. Οι υπογραφές μπορούν να συγκεντρώνονται και με ηλεκτρονικό τρόπο από κάποιον που είναι δύσκολη προσωρινά η προσωπική επαφή.

3. ΠΡΟΣΟΧΗ: ΔΙΑΤΗΡΕΙΣΤΕ ΤΑ MAIL ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΕ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΦΑΚΕΛΟ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΑ ΔΙΑΓΡΑΨΕΤΕ.

4. Καλό είναι αυτή η διαδικασία για να είναι αποτελεσματική και ως προς τους ρυθμούς ανάπτυξής της, να μην αφεθεί στην τύχη της. Για το λόγο αυτό προτείνουμε: Οι συγκεντρωμένες υπογραφές να αποστέλλονται καθημερινά με mails, στα mail της Επιτροπής που έχετε στη διάθεσή σας, ενώ τα πρωτότυπα να φυλάσσονται , για να παραδοθούν συγκεντρωμένα, στα γραφεία της Επιτροπής.

5. ΕΙΜΑΣΤΕ ΗΔΗ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 4000.Ο ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 60.000 ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 15 ΤΟΥ ΓΕΝΑΡΗ. ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ, ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΕΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΙΑ ΔΥΝΑΜΙΚΗ, ΖΩΝΤΑΝΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΩΝΙΑ, ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ. ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ .

ΝΑ ΜΙΜΗΘΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ 21. ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΤΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ. ΕΙΜΑΣΤΕ ΛΑΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ. ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ ΟΜΑΔΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ. Ο ΕΝΑΣ ΓΙΝΕΤΕ ΔΕΚΑ. ΚΑΙ ΟΙ ΔΕΚΑ ΕΚΑΤΟ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΕΙ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗ ΦΩΝΗ ΜΑΣ ΠΑΝΤΟΥ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΤΣΑΚΙΣΕΙ ΚΑΘΕ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΕΜΠΝΕΥΣΕΙ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΚΑΙ ΘΑ ΜΑΖΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ.

Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ. ΑΥΤΗ ΘΑ ΕΠΙΦΕΡΕΙ ΤΗ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΗΤΤΑ. ΕΤΣΙ ΘΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ. ΕΙΤΕ ΘΕΛΟΥΝ ΕΙΤΕ ΔΕ ΘΕΛΟΥΝ.

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ.
28-12-2009

 

Posted in ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ | Leave a Comment »

Τα οικονομικά των κομμάτων

Posted by lykofron στο 28/12/2009

  Σε πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Η ΧΩΡΑ Δε 21,12,2009 αναφέρεται ότι: ΤΑ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΕΦΑΓΑΝ 130 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΕΙΣΠΡΑΞΕΙ ΤΙΣ ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΩΝ ΕΩΣ ΤΟ 2016

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ  ΛΥΚΟΦΡΩΝΑ: ΑΦΟΥ Η ΝΔ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΑΔΥΝΑΤΟΥΝ ΝΑ ΕΛΕΓΞΟΥΝ ΤΑ ΕΝΔΟΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΟΥΣ ΠΩΣ ΘΑ ΕΛΕΓΞΟΥΝ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ; ΣΥΝΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΕΤΥΧΕ .

ΕΛΛΗΝΑ ΞΥΠΝΑ, ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΑΙΤΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΦΟΡΩΝ ΤΗΣ

Posted in ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ | Leave a Comment »